ตอนที่ 1 แม่มึงมา!

ผับ FL

ท่ามกลางแสง สี เสียงที่จัดเต็มในผับยามค่ำคืน บรรดาหนุ่มสาวที่เมามายกับเครื่องดื่มในมือ ก็เริ่มออกมาเปิดสเต็ปกันด้วยความสำราญใจ อีกด้านหนึ่ง สาวน้อยอายุเพียงยี่สิบปี ค่อย ๆ เดินเข้ามาข้างใน สายตาของเธอเริ่มมองหาใครบางคนในความมืด เสียงดังจากลำโพงรอบทิศทาง กระตุ้นให้ศีรษะของเธอปวดหนึบ

“น้องสาว ชนแก้วกับพี่มั้ยครับ”

“ขอโทษค่ะ ขอทางหน่อย”

“เกรซ” หรือ สุพิชญา สาวน้อยคณะมนุษยศาสตร์ปีสอง ค่อย ๆ เดินเบียดคนเข้าไปในผับ สายตาที่เริ่มพล่าเลือนเพราะฤทธิ์หวัด หัวเริ่มปวดตุบตับเพราะเสียงที่ดังกระตุ้น แต่เพราะรูปที่เพื่อนของเธอส่งมา

‘นี่ใช่พ่อแฟนแสนดีของมึงหรือเปล่าเกรซ ฉันเห็นเขามากับผู้หญิงด้วยนะ มึงรีบมาเถอะ แทบจะขี่กันอยู่ในร้านแล้ว’

เพียงแค่นั้น เกรซจึงอยากมาให้เห็นกับตาว่า แฟนหนุ่มนิสัยเสียของเธอ จะทำเรื่องแย่ ๆ กับเธอได้มากกว่านี้อีกมั้ย เมื่อเธอเดินเข้ามาหาเพื่อนที่รออยู่ ฝ้าย และ แอล ก็รีบฟ้องทันที

“มึงมาแล้วเหรอ เป็นยังไงบ้างเดินไหวอยู่มั้ย”

“ยังไหว ว่าแต่… เขาอยู่ที่ไหน”

“โน่นไง โต๊ะที่ชั้นลอยนั่น เห็นอีชุดแดงนั่นมั้ย มันนั่งยั่วแฟนแกอยู่นานละ จะเอายังไง จัดที่นี่เลยมั้ย หรือลากไปตบข้างนอก”

“มึงดูสภาพมันก่อนอีแอล เดินแทบจะไม่ไหวแบบนี้ จะมีแรงไปตบอีบ้านั่นเหรอ”

“กูไม่ได้บอกให้อีเกรซเปิดซะหน่อย แค่ไปยืนยัน เดี๋ยวตัวเปิดน่ะกูเอง มีอะไรค่อยให้พ่อตามไปเคลียร์ทีหลัง”

“เก่งฉิบหายเลยนะมึง มึงเอายังไงเกรซ”

เกรซหันไปมองที่โต๊ะของ “เซริว” หรือ ศิครินทร์ แฟนหนุ่มของเธอ เขาเรียนอยู่คณะวิศวกรรมศาสตร์ปีสาม สิ่งที่เธอเห็น เขากำลังโอบรอบเอวผู้หญิงคนหนึ่งหลวม ๆ ด้วยสีหน้าที่เริ่มเมา หัวใจที่เจ็บอยู่แล้ว เหมือนถูกกระชากออกมา และเอามีดกรีดเลือดออกมา เจ็บจนเธอจุกและพูดไม่ออก นี่น่ะเหรอผู้ชายที่เธอเรียกว่าแฟนมาตลอดสามเดือนที่ผ่านมา

“กูไปเอง”

“กูไปด้วย”

“เฮ้ย! รอด้วยสิวะ พวกมึงนี่เร็วจริง ๆ เลย อีก้าวมึงกับอีวาเฝ้าโต๊ะไว้ เดี๋ยวกุมา”

“โอเค”

เพื่อนที่เหลือรับปาก เมื่อเกรซเดินไปที่โต๊ะของแฟนหนุ่ม ซึ่งอยู่ไม่ไกลมาก เขายังไม่เห็นเธอ แต่ว่าเพื่อนของเขาเห็นแล้ว จึงรีบเรียก

“ไอ้เซริว แม่มึงมา!”

เซริวที่กำลังกระดกแก้วสีอำพันในมือ หันไปมองข้างหลัง เขาตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นเกรซอยู่ที่นี่

“เกรซ!”

มือหนาที่โอบรอบเอวผู้หญิงที่สวมชุดเดรสสีแดงสด หุ่นบางได้รูป แต่หน้าอกและสะโพกผายนั่น เป็นสิ่งที่ล่อตาล่อใจเหล่าผีเสื้อกลางคืนได้ดีมาก เซริวรีบเดินเข้ามาหาเกรซทันที

เพี๊ยะ!

ฝ่ามือบางฟาดไปที่หน้าเขาเต็มแรง แม้จะเหลือแรงอยู่น้อยนิดก็ตาม ทำเอาคนที่นั่งอยู่ในร้านต่างก็ตกใจ เพราะแฟนของเซริว ไม่ว่าจะโกรธมากขนาดไหน แต่ก็ไม่เคยลงมือทำร้ายเซริวแบบนี้

“เกรซ....มึงเริ่มเลยเหรอวะ”

เซริวรู้สึกชาจนสร่างเมา เขามองหน้าเธอชัด ๆ ถึงได้เห็นว่า วันนี้ใบหน้าของเกรซดูซีดเซียวเหมือนคนหมดแรง แต่กลับตบเขาจนเจ็บได้ขนาดนี้ เธอคงโกรธจริง ๆ

“เกรซ… ทำบ้าอะไรเนี่ย!”

“ที่พี่บอกว่าไปติวหนังสือกับเพื่อน ก็คือที่นี่งั้นเหรอคะ”

“ไม่ใช่นะเกรซ พี่ก็แค่มาผ่อนคลายหลังจากติวเสร็จแล้วเท่านั้นเอง”

“เหรอคะ แล้วอีนี่มันเป็นใครล่ะ”

เธอชี้ไปที่สาวน้อยชุดสีแดง ที่เดินเข้ามากอดแขนของเซริว แฟนหนุ่มของเธออย่างไม่เกรงกลัว

“พี่เซริวคะ เธอเป็นใครเหรอ อย่าบอกนะคะว่า พี่แอบมีคนอื่น นีน่าไม่ชอบเลยนะแบบนี้”

“เอ่อ…เธอออกไปก่อน”

“ก็ได้ค่ะพี่เซริว… แต่อย่านานนักนะคะ คนอื่นจะหมดสนุกเอา”

เกรซกำหมัดแน่น ศีรษะเริ่มปวดหนึบ ขอบตาร้อนผ่าว ก่อนหน้านี้ทำไมเธอไม่เคยรูเลยว่า เซริวจะเป็นผู้ชายที่เจ้าชู้ได้ถึงขนาดนี้ ตลอดเวลาสามเดือนที่คบกับเธอเป็นแฟน เขาโกหกเธอมากี่เรื่องแล้วนะ ไหนจะเรื่องที่ทำให้เธอผิดหวังและเจ็บปวด เธอเจ็บเพราะเขามามากเท่าไหร่แล้ว แต่ก็ยังพร้อมจะให้อภัยเขาเสมอ แต่ว่าวันนี้…. เธอหมดความอดทนแล้ว!

“ที่นี่เสียงดัง กลับบ้านกับพี่แล้วค่อยไปคุยกันเถอะ”

เขาเดินเข้ามาจะจับตัวเธอ แต่เกรซถอยหนี เป็นครั้งแรกที่เซริวรู้สึกถึงความห่างเหิน หัวใจของเขาเริ่มปวดหนึบ เพราะเกรซไม่เคยทำแบบนี้กับเขา

“เกรซ…”

“พี่เซริวคะ เราเลิกกันเถอะค่ะ!”