เข้าสู่ระบบ"ไหวซิ .. ผัวขา" อายกัดริมฝีปากล่างเบาๆ ส่งสายตายั่วยวนผู้เป็นสามีเต็มที่ เธอเองก็ไม่ธรรมดา เป็นเด็กสาวที่เซ็กซ์จัดมากถึงมากที่สุด มีความต้องการเรื่องอย่างว่าอยู่ตลอดเวลา เธอถึงเข้ากับธิได้ดี ค่ำคืนนี้ดึกมากแล้ว เวลาเกือบเที่ยงคืน โฟล์คเพิ่งกลับมาถึงบ้าน หน้าตาเหนื่อยล้าจากการซ้อมกีฬา อาบน้ำทำอ
โฟล์คยังคร่อมทับอายแน่นสนิท หน้าอกกล้ามแน่นขึ้นลงตามลมหายใจรัวแรงที่ยังหอบไม่หาย หัวใจเต้นตุบๆ ดังถึงอกของอายที่แนบชิด ท่อนเอ็นใหญ่ยาวที่เพิ่งพุ่งน้ำรักข้นหนืดไปเมื่อครู่ยังคงแข็งโด่เต็มขนาด ไม่ยอมอ่อนตัวลงแม้แต่น้อย มันคาอยู่ลึกสุดในร่องสวาทที่บวมแดงและล้นทะลักไปด้วยน้ำรักขาวขุ่นผสมน้ำหล่อลื่นใสๆ ข
อายถอนจูบออก ริมฝีปากแดงฉ่ำ เธอหอบหายใจร้อนรุ่ม ก้มลงเลียริมฝีปากล่างของโฟล์คเบาๆ ก่อนจะยิ้มยั่ว “เมื่อเช้าพี่อายยังไม่หายเงี่ยนเลย” เธอก้มตัวลงคุกเข่าตรงหน้าโฟล์ค มือดึงกางเกงและกางเกงลิงของเขาลงพร้อมกัน ท่อนเอ็นเด็กหนุ่มใหญ่ยาวที่แข็งโด่เด้งกระตุกออกมาโดนใบหน้าอายทันที อายอ้าปากอมหัวบานเข้าไปลึ
มีทั้งหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่วัยทำงานที่ชอบมาแซวอาย “น้องอายวันนี้สวยเป็นพิเศษนะเนี่ย ผิวพรรณสดใสเชียว” “ยิ้มให้พี่ทีสิจ๊ะ เดี๋ยวซื้อเยอะ ๆ เลย” อายหัวเราะตอบกลับอย่างเป็นกันเอง ทอนเงินและส่งถุงให้ลูกค้า โฟล์คเดินผ่านเคาน์เตอร์ไปมา คอยยกของ จัดสต็อกน้ำมันพืช ข้าวสาร น้ำอัดลม ชมพู่ช่วยอายคิดเงิ
“อ๊ะ… อ๊ะ… อ๊าาาาา!” อายครางเสียงสั่นพร่า ทั้งตัวลอยอยู่ในอากาศ น้ำหนักตัวทั้งหมดทำให้แก่นกายของโฟล์คดันทะลวงเข้าไปลึกยิ่งกว่าเดิมทุกครั้งที่เขายกเธอลงกระแทก ท่านี้ทำให้หัวบานถูไถจุดเสียวด้านในเธอโดยตรง อายกอดคอโฟล์คแน่น ใบหน้าซุกที่ไหล่กว้างของเขา ครางดังไม่เป็นเสียง “น้องโฟล์ค… แรงเยอะจัง… อ๊
ช่วงสาย ๆ อายตื่นก่อนโฟล์ค เธอค่อย ๆ ลุกจากเตียง โฟล์คยังคงหลับสนิท เธอยิ้มมุมปาก มองดุ้นใหญ่ของโฟล์คที่ยังแข็งอยู่แม้ในยามหลับ แล้วเดินลงไปทำอาหารเช้าตามปกติ เมื่อโฟล์คตื่นขึ้นมา เขาเห็นอายยืนทำอาหารอยู่ที่ครัวชั้นล่าง เธอใส่เสื้อสายเดี่ยวโชว์จุดนูนสองข้างและกางเกงขาสั้นตัวเดิม โฟล์คเดินเข้าไปหาเ
รถสองแถวสีแดงเก่า ๆ ชะลอลงช้า ๆ ตรงหน้าบ้านปูนสองชั้นหลังใหญ่ โฟล์คสะพายกระเป๋าเป้ใบใหญ่ลงจากรถ ตัวสูงผอมบาง ผมดำยุ่ง ๆ ใบหน้าเด็กหนุ่มวัย 17ย่าง18 มีสิวเล็กน้อยขึ้นตามวัยที่ฮอร์โมนกำลังพุ่งพล่านเต็มที่ ช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอมใหญ่ เขาจึงย้ายกลับมาอยู่กับพ่อตามปกติทุกปี “อ้าว! มาแล้วเหรอ ไอ้ลูกชาย!”
หลังเลิกงานตอนเย็น พนักงานทยอยกลับบ้านกันหมดแล้ว เสียงลิฟต์ดังขึ้นลงเป็นระยะจนเงียบสนิทในที่สุด ออฟฟิศชั้น 15 เหลือเพียงความเงียบที่หนักอึ้ง มีแต่แสงไฟสำนักงานที่ยังเปิดค้างไว้สองสามดวง และเสียงแอร์ที่ทำงานเบา ๆ พิมพ์มาดานั่งนิ่งที่โต๊ะมุมซ้าย มือยังวางบนเอกสารแผ่นสุดท้ายที่เธอตรวจเสร็จแล้ว แต่สายตา
หลังจากคืนที่จูบกันแค่แป๊บ เอกนอนไม่หลับทั้งคืน หัวใจยังเต้นแรง คิดถึงกลิ่นตัวมิ้นต์ เนินอกที่เด้งตอนเธอหัวเราะ เสียงครางเบา ๆ ในลำคอตอนริมฝีปากแตะกัน ตัวร้อนผ่าวจนต้องลุกไปอาบน้ำเย็น แต่ก็ยังไม่ช่วยอะไร เช้าวันต่อมา เอกตื่นสายเพราะนอนดึก เปิดแอร์เย็นฉ่ำ แต่ตัวยังร้อนอยู่ ห้องเงียบกริบ จนกระทั่งได้
เสียงลากกระเป๋าเดินทางดังลั่นคอนโดเก่าตึกนี้กำแพงบางจนได้ยินทุกอย่าง เอกนั่งเล่นมือถืออยู่หน้าห้องตัวเอง ห้อง 1407 ประตูเปิดแง้มไว้ รอพิซซ่าที่สั่งมา แต่แทนที่จะได้กลิ่นพิซซ่า กลับได้กลิ่นน้ำหอมจาง ๆ ผสมเหงื่อที่คุ้นเคย “เฮ้ยยย ไอ้เอก!” เสียงใส ๆ ดังขึ้น เอกเงยหน้าขึ้น มองเห็นมิ้นต์ยืนอยู่หน้าห้อง







