《The Obsession Of A Dominant Billionaire》全部章節：第 351 章 - 第 360 章

Marahan tinanggal ni Blesy sa ulo ang kaniyang itim belo. Sinunod niya ang kaniyang suot krus na kwentas at suot na habit. Lumantad ang kaniyang katawan sa malaking salamin sa loob ng silid na iyon. Tapos niya ng ikompisal kay Father Felipe ang lahat, pati ang kaniyang nakaraan na naalala niya. Pero bakit may parte pa rin ng kaniyang pagkatao ang nangangapa ngayon? Hindi niya matanggap. Hindi niya matanggap ang nangyari ngayon naalala niya na ang lahat. Mas masakit pa sa tama ng baril ang kaniyang nararamdaman ngayon. Hinahati ang kaniyang pagkatao.Kaya pala pamilyar sa kaniya ang lalaki nung pinakilala sa kanila ito ni Mother Helen kung saan siya unang nag-noviciate. Una niyang makita si Fender nung nakipag-usap ito sa mga bata at kasama niya si Mother Helen. Nang mga sandaling iyon, sumakit ang kaniyang puso at parang mahahati nang pinakilala sa kanila ang lalaki. Nagdao

Dinala siya ni Fender sa Iceland. Kung si Blesy ang tatanungin, wala siyang kaalam-alam kung paano siya nakalabas at nakarating sa lugar na ito na sa panaginip lang niya gustong mapuntahan. Si Fender ang nag-asikaso ng kaniyang passport at lahat-lahat. Gusto niyang magtanong kung paano nito ginawa ang bagay na iyon ng mabilisan. Ito rin ang gumawa ng excuse letter sa kaniyang teacher na mawawala siya for 1 week dahil may emergency siyang pupuntahan at binayaran nito ang teacher na may hawak sa kaniya."Hindi ako makapaniwala!" naluluhang sambit niya. Nasa Kakslauttanen Arctic Resort sila kumuha ng glass igloos, kung saan malaya nilang nakikita ang kalangitan mula sa loob."Hindi ka makapaniwalang gwapo ako?""Che!" Inirapan niya si Fender nang sumulyap siya rito. Kailan ba kasi ito mat

Napasinghap si Blesy nang magmulat siya nang mata. Agad niyang nilibot ang kaniyang paningin at mabilis na hinanap ang lalaki. Napahinga siya nang maalalang nasa Baryo ng Felopina siya at nagpapagaling. Dinalaw na naman siya ng panaginip. No, nang nakaraan nila ni Fender. Lahat nang mga nakaraan nila.Agad niyang pinunasan ang mga luhang nagsilaglagan sa kaniyang mata. Hindi niya na dapat balikan ang kanilang nakaraan dalawa. matagal na iyon at bakit ngayon pa? Bakit ngayon pa na ang Panginoong Ama ang nasa kaniyang puso ngayon na habang-buhay na paglilingkuran?"Okay ka lang ba, Sister Blesy?"Napatingin siya sa kaniyang kasamahan na nagising nang mga sandaling iyon. Inaantok itong nakatingin sa kaniya. "Oo, o-okay lang ako Sister. Lalabas lang ako sandali."

“Alam mo kung bakit ayaw kong sabihin kung ano ang nakaraan natin?”Bigla itong tumigil sa paghakbang.“Dahil ang totoo, ako ang dahilan kung bakit ilan sa nakaraan mo ay 'di mo maalala.”“Stay here Blesy.” Hindi nito pinansin ang kaniyang sinabi.Napilitan siyang tumayo at sinundan ang yabag nito. “Sasabihin ko na lahat. Please, huwag ka lang pumatay ulit. Please...” Huminto siya nang huminto ito. Ilang beses siyang kumurap-kurap, nahihirapan pa rin mag-adjust ang kaniyang mata sa dilim ng kwebang iyon.“Then tell it to me.” Isang kamay ang humawak sa kaniya at giniya siya sa isang tabi. “Simulan mo nang magsalita.&rd

"Please Fender, kung may dapat man na humingi ng tawad dito. Ako iyon. ako ang dapat humingi ng sorry dahil kung hindi sa'kin, alam kong 'di ka papasok sa ganitong sitwasyon. Lagi ako ang iniisip mo. Lagi na lang ako ang mas inaalala mo at kahit gusto kong magalit sa'yo at kamuhian ka, hindi ko magawa. Kasi alam ko mismo sa sarili ko na una kitang minahal. Mas una kitang minahal. Kaya kahit ganiyan trabaho ang pinasok mo, tanggap ko. Hindi kita huhusgahan. Nasaktan, oo pero Diyos nga nagpapatawad, ako pa na tao na? May pagkakataon pa para magbago, Fender. Andito ako, tutulungan kitang magbago. Tutulungan kitang makalimutan ang tatlong taon na iyon na minsan ay ginawang impyerno ang buhay mo."Naramdaman niyang yumugyog ang balikat nito at nung magtaas siya ng tingin, niyakap lang siya nito. Mahigpit siya nitong niyakap at walang salitang lumabas sa bibig habang umiiyak itong