ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / ทั้งหมด / ONCE UPON A TIME / บทที่ 41 - บทที่ 47

บททั้งหมดของ ONCE UPON A TIME: บทที่ 41 - บทที่ 47

47

TATLOMPUT ANIM

Flashback* “Ace ano bang ginagawa mo riyan?”tanong ng isang matandang lalaki na araw-araw ay inuutusan ni daddy na pumunta sa bayan upang bumili ng gamot nito.“I just want to be alone.”sagot ko naman sa sinabi nito.“O siya kapag kailangan mo ng kausap lumapit ka lang sa akin.”sagot nito dahil sa bata ako at laging naiinis ay napagpasyahan kong umalis at tumakbo papalayo sa kanya hanggang sa makarating ako sa pasukan malapit sa ilog sa gitna ng gubat.Nakita ko siya tinatawag niya ako. Ang mga mata niya ay kulay pula,nais niya akong sumunod sa kanya at tumawid sa ilog ngunit ng nakarating siya sa gitna ay hindi niya alam kung saan ito pupunta nagpaikit-ikot ito hanggang sa humarap ulit siya sa akin at tinitigan ako.End of Flashback“Ace!”“Huy ayos ka lang?”Tanong ni Heaven sa akin. Nagising ako dahil sa paghampas-hampas nito sa akin.“Bakit ka ba nanghahampas?" Naiinis na tanong ko.“Paano hindi ko hahampasin e nananaginip ka tsaka what did you say again? Para may tinatawag ka.”n
อ่านเพิ่มเติม

TATLOMPUT PITO

Nakalayo na ako sa kanya pero nararamdaman ko parin ang hina ng aking katawan. Hindi ako nahihirapang tignan ang daanan ko sapagkat umaga na. Nakarating na ako sa matataas na damohan kung saan kami nagkita-kita kagabi. Nakita ko ang relo na suot-suot ni Patricia marahil ay nahulog niya ito. Minadali ko parin ang paglalakad upang mahabol sila ngunit mayroong nakapatid sa aking paa nadama ako at doon ko nakita ang duguang sina Hence at ang kanyang mga kasama ngunit hindi ko nakita si Patricia. Hiling-hilo na ako at dumagdag pa ang naghahalo-halong emosyon sa akin kaya naman tuluyang bumagsak ang aking pilik-mata at tuluyan na din aking nawalan ng malay. Pagkagising ko ay tumapat na sa akin ang araw hanggang sa may napansin akong mga tao sa paligid ko. May mga police na nakapalibot sa akin at tinututukan ako ng baril. “Sh*t! What's going on?” tanging tanong ko na lamang sa aking isipan. Lumapit ang dalawan police officer sa akin at itinayo ako. Napansin ko naman si Hepe na lumapit sa
อ่านเพิ่มเติม

TATLOMPUT WALO

LUZMINDA POV* “Why this happened?” i asked Fred. “Una palang sinabi ko na saiyo,hindi si Heaven ang makakasagot sa mga katanungan mo. Ngayon pati si Ace nadamay. “Nararamdam ko na siya ang kailangan ko Fred and you can't change my mind!” “Akala ko ba hindi ko alam na ikaw ang...”paputol na saad ko dahil tinitigan niya ako ng masama. “Itatakas ko si Heaven at wala kang magagawa!" Dagdag kong muli at tinalikuran na ito. “Kapag nagakamali ka ulit,sana kayanin mo!" Rinig kong saad niya. Batid ko naman kung ano ba ang pinupunto niya minsan na akong nagkamali at hindi ko hahayaang magkamali ulit ako gagawin ko ang lahat para mahanap ang Vamparian. Pipiliin ko na kung sino ang pagkakatiwalaan ko at hindi. Kapag dumating sa punto na hindi ko na mapagkakatiwalaan si Fred sisiguraduhin kong hindi niya magugustuhan ang gagawin ko. At isa pa natutunan ko na hindi magtiwala sa sino man. Kahit ang anak ko pa, para sa akin sila ay mga laruan ko lang na ginagamit para makuha ang gusto ko. Ha
อ่านเพิ่มเติม

TATLOMPUT SIYAM

Pinakiramdaman ko naman ang paligid at mukhang ligtas na kami rito. “Mukhang ligtas na tayo rito pero kailangan muna nating makahanap ng mas ligtas pa na lugar para pagtaguan.” wika ko ngunit nanatiling tahimik lamang ito. “Magpahinga ka muna ng kaunti, pagkatapos ay kailangan ulit nating magmadaling umalis rito."dagdag ko pa ngunit wala talagang ni isang letra na lumalabas sa kanyang bibig. Huminga ako ng malalim at tumabi sa kanya. “My name is Heaven Cruz, isa akong pulis. Marangal na pulis pero hindi ko alam kung anong kamalasan ang dumapo sa akin. Hindi ko alam why i am here now facing this kind of b*llsh*t.”saad ko sabay tawa. “Nakapatay ka rin ba?”tanong nito sa akin. “Yes,madami na akong napatay na masasamang tao. Sila yung binibigyan ko ng pagkakataon na sumuko pero pinili nilang manlaban. Bilang pulis tungkulin namin iyon. Tungkuling naming ipagtanggol ang mga naaapi at sundin ang batas."saad ko naman. “Ako napatay ko si papa." Saad niya at bumuhos na ang mabibigat na
อ่านเพิ่มเติม

APATNAPU

“Fina!” sigaw ko at sinundan ito. Pumasok siya sa loob ng isang lumang restaurant at pumili ng makakain. Samantala napansin ko naman ang pagtitig ng mga taong naroon. Hindi ko mabatid ngunit mayroong iba sa kanilang mga titig. “Ate!”“Uy ate!” nawindang ako sa pagtawag ni Fina sa akin. “Ha—ha?” natatara pang sagot. “Tinatanong ko po kung anong ulam ang gusto mo?” “Ayos ka lang po ba? May problema ba?”tanong pa nito. “Oo naman! at ano ikaw nalang mamili.”sagot ko at nginitian ito. Bakante naman ang mesa sa tabi namin kayo doon narin umupo at sumunod naman siya. Habang hinihintay namin ang paligid ay pinakiramdaman ko ang paligid. Hindi talaga maganda ang mga pagtitig nila sa amin. Ano bang meron? Ayaw ba nilang may dumayo sa lugar nila? Pansin ko namang nakakatitig lang din sa akin si Fina. Jusko may mali ba? May dumi kaya sa mukha ko? “May dumi ba sa mukha ko?” seryosong tanong ko dahilan para mapaiwas ito sa pagtitig sa akin. “Ho? hindi!” natatarantang sagot niya. “Eh ba
อ่านเพิ่มเติม

APATNAPU-ISA

Tanghali na ako nagising at wala na rin sa higaan si Aling Mirna. Inayos ko na ang higaan ko at naligo. Hahanapin ko pa kasi si Fina dahil hindi ito nagpakita sa amin simula kagabi. Lumabas na ako ng kubo pagkatapos kong mag-ayos. Isinuot ko na din ang damit na ipinahiram ni Aling Mirna kagabi. Ang mga taong nakakasalubong ko ay halo-halo na naman ang mga ekspresyon sa kanilang mga mukha. Mayroong nakangiti sa akin at mayroon din iba ang tingin sa akin. Hindi pa ako nakakalayo sa kubo ng maramdaman kong may kung anong bagay ang bumaon sa aking braso. Agad ko itong hinawakan at ramdam ko ang init ng sarili kong dugo. Isang babae ang nagtungo sa harap ko at may hawak itong maliit na kutsilyo. “Tagapagtanggol? Ikaw ba ang pinag-uusapan nila na di umano magpapalaya sa Poblacion?”saad nito at nagtawanan ang ibang taong pabor sa babae. “Celeste, huwag mo namang pagdiskitahan ang babae.”saad ng Isang Ale at sumang-ayon ang iba. “Tumahimik kayo! Akala niyo ba hindi ko malalaman na mayro
อ่านเพิ่มเติม

APATNAPUT-DALAWA

Diego POV* Kagabi ko pa iniisip ang tungkol sa sinabi ng babae. Siya kasi ang usap-usapan sa baryo na dinala daw ng multo ni Fina rito. Naala ko tuloy ang gabing iyon. At ginugulo na naman ako nito. **FLASHBACK** “Mga hay*p kayo!” “Hindi ko makakalimutan ang ginawa niyong ito sa akin!”“Magbabayad kayong lahat!” sunod-sunod na sigaw ni Fina. “Señior para awa niya na tigilan niyo na ang anak ko. ” pagmamakawa ng ama nito. “Nag-iisip ka ba? Inunahan mo ako sa sarili mong anak at ngayon makikiusap ako?” tugon ni Señior “Ano pa bang kailangan niyo sa pamilya ko!”sagot ng ama nito. “Gawin mo sa harapan ko.”matipid na saad ni Señior. “Se-señior?!” saad ng ama ni Fina at tumingin ito. Batid ko na hindi niya gagawin ngunit laking gulat ko ng unti-unti itong lumapit kay Fina at pinunit ang suot nitong t-shirt. Nagtawanan ang mga tauhan ni Señior. Ako naman ay nagpipigil ng iyak sa di kalayuan. “Halos mawalan na ng hininga si Fina dahil sa ginagawa ng ama nito. Patuloy siya sa pag-i
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
12345
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status