Library

Maghanap

Home / Lahat / Fated to Love You, Joaquin Perez (Tagalog) / Kabanata 71 - Kabanata 80

Lahat ng Kabanata ng Fated to Love You, Joaquin Perez (Tagalog): Kabanata 71 - Kabanata 80

142 Kabanata

Kabanata Seventy

NAGISING ako nang makarinig ako ng sumusuka. Pupungas-pungas akong bumango sa aking pagkakahiga at kinusot ang aking mga mata para alisin ang bigat sa aking mga mata. Nakita ko si Nina sa isang gilid at panay ang kaduduwal narinig iyon ni Joaquin na siya niya ring ikinagising. Mabilis siyang lumapit kay Nina.“Nina, anong nangyayari sa ‘yo?” nag-aalalang tanong ni Joaquin habang patuloy na hinihimas ang likod ni Nina.Natigil itong sumuka at humarap kay Joaquin na nanlalata.“Hindi ko alam, Kuya,” nanghihina niyang sagot.Inalalayan siya ni Joaquin na tumayo at ilayo sa pinagsukahan niya at inalalayan itong makaupo sa isang tabi. Sinuri ko si Nina: nanlalata, habol ang hininga kahit hindi pagod, nangangayayat. Tumayo ako sa aking pagkakaupo at lumapit kay Nina.“Nina, may gagawin ako sa ‘yo sabihin mo sa akin kung masakit, ha?”Nanghihinang tumango si Nina bilang tugon. Hinawakan ko ang kanyang puson at diniinan ng konti. “Nakakaramdam ka ba

Kabanata Seventy-One

“WALA na kami ng Ate Helena mo, Nina,” biglang saad ni Joaquin dahilan para pareho kaming mapalingon ni Nina sa kanya.“Ano po?” gulat na tanong ni Nina.“Wala na kami. Iyon ang ayaw naming ipaalam sa ‘yo dahil alam naming malulungkot ka lalo na at napalapit ka na kay Helena,” malungkot na saad ni Joaquin sabay yuko.While staring at him, he speaks very smoothly and convincingly. I'm not going to doubt that he's just making an alibi. Hindi ko alam pero noong marinig ko na manggaling iyon sa kanya ay sobrang napakasakit. Oo, ginusto ko iyon pero hindi ko inaakala na may kakaiba pa rin na impact kapag nanggaling iyon sa kanya, masasaktan pa rin pala ako kahit na ‘yon ang aking pasya. Ganito rin ba ang naramdaman niya nang sabihin ko iyon sa kanya?“Bakit? Anong rason?” hindi makapaniwalang tanong ni Nina.“Iyon ang kagustuhan ni Helena, Nina.”“Pero hindi ba mahal niyo ang isa't isa? Bakit kailangan niyong maghiwalay kung alam niyo sa sarili niyo na

Kabanata Seventy-Two

ISANG MALAKAS na pagkalabog ang pumukaw sa aking diwa. Idinilat ko ang aking mga mata at sumambulat sa aking harapan sina Lito, Riko at Nardo; walang mga saplot.“Anong nangyayari?” mahina kong tanong. Pilit kong inalala ang mga nangyari pero ang huling natatandaan ko lang ay ang magkausap kami ni Nina.“Ate Helena, salamat naman at nagkamalay ka na,” nag-aalalang pagpapasalamat na sabi sa akin ni Nina.Hindi ako nakapagsalita agad at tinignan ko ang lalaking nakatayo sa aking harapan.“Mateo?” mahina kong usal ng kanyang pangalan dahilan para mapalingon siya sa akin.Tinignan niya ako na may labis na pagsusuri at makatapos ang ilang sandali ay ibinaling niya ang kanyang tingin kay Lito na ngayon ay nakaluhod at nakagapos ang mga kamay.“Akala ko ba naging malinaw na sa ‘yo ang sinabi ko, alamin mo kung saan ilulugar ang iyong sarili mo ngunit mukhang hindi naintindihan ang lahat ng iyon.&rdquo

Kabanata Seventy-Three

WALANG nagawa si Riko kun'di sumunod kay Mateo dahil sa takot siyang patayin nito. Hinugot niya ang kanyang titi sa pwet ni Lito dahilan para mapaungol si Nardo at mapahiyaw si Lito. Nakita niya ang kanyang titi na balot ng malagkit na tae nandidiri man ay mabilis siyang pumwesto sa mukha ni Lito.“Huwag…” pagmamakaawang sabi ni Lito.Tumingin si Riko kay Mateo na may halong pag-aalinlangan ngunit senyas na pagpatuloy lamang ang itinugon ni Mateo sa kanya. Ipinikit ni Riko ang kanyang mga mata at humugot ng isang malalim na paghinga.Hinawakan ni Lito ang kamay ni Riko at tinignan ito na may labis na pagmamakaawa. “Riko, ‘wag mong ituloy,” nanghihinang pakiusap niya.“Paumanhin, Kapitan, pero mas mahalaga sa akin ang buhay ko kaysa sa inyong pakiusap,” mahinang saad ni Riko at sinakmal niya ang bibig ni Lito para mapanganga niya ito. Ngunit, nakipagtigasan si Lito at pilit pa rin na sinasara ang kanyang bibig para hindi makapasok ang titi ni Riko.“Tumi

Kabanata Seventy-Four

***“HELEN?”Ngayon ko na lang ulit narinig na tawagin ako sa sarili kong pangalan.“Helen? Are you awake?” tanong ng lalaki sa akin. Sandali, bakit pamilyar sa akin ang boses ng lalaking ito.Idinilat ko ang aking mata at lahat ng nasa paligid ko ay malabo sa aking paningin.“Wait, baby, I'll call the doctor,” wika ng lalaki at mabilis na naglakad palabas ng kwarto.Wait, bumalik ba ako sa present? Anong ginagawa ko rito? Paano sina Joaquin at Nina? What the hell exactly is going on? Kumurap pa ako ng mangilang ulit para lang luminaw ang aking paningin. Pinagmasdan ko ang buong paligid na nababalot ng kulay puting pintura at amoy nitong amoy chlorine walang duda na nasa ospital ako pero anong ginagawa ko rito? Sinubukan kong bumangon pero hindi ko magawa. Anong nangyayari? Bakit hindi ako makagalaw? Tinignan ko ang aking sarili laking gulat ko bakit may mga aparato na nakakabit sa akin? Hindi ko lubos na maintindihan kung ano ang nangy

Kabanata Seventy-Five

LUMIPAS ang mga araw na hindi ko alam kung ano ang nangyari kahapon kung panaginip nga lang ba iyon o totoong nangyari.“Ate Helena, ayos ka lang po ba? Lumilipad na naman ang iyong utak,” pagpukaw sa aking diwa ni Nina.“Ah, ayos lang ako. May iniisip lang ako,” pagdadahilan ko.“Ano po ba ‘yang iniisip mo at tila hindi mo po mahanapan ng kasagutan?” tanong ni Nina.Akmang sasagot na sana ako nang marinig namin ang malakas na hiyaw ni Lito.“Nagsisimula na naman sila,” wika ni Nina.Ilang gabi na rin ang nagdaan at gaya ng inutos ni Mateo ay walang gabi na hindi sila sinasamantala ng mga Guardia Civil na ginawang libangan ang pambababoy kay Lito. Hindi lang pala kami ang may galit sa kanya kun'di halos ng mga narito sa Fort San Felipe dahil pagmamalabis niya. Hindi nila nagawang manlaban o kahit sinubukan man lang dahil sa takot na baka si Mateo ang makalaban nila pero ngayon na nananggaling na sa kanya ang utos ay nagkaroon na sila ng lakas ng l

Kabanata Seventy-Six

LUMIPAS pa ang mga araw hanggang sa isang gabi, kasama ng mga Guardia Civil na nagpapahirap kina Lito ay si Mateo. Nag-iwan ng isang tingin si Mateo sa aming kulungan bago sila dumiretso kina Litp. Hindi ko alam pero may kakaiba sa kanyang mga mata nang sandaling iyon.“Bakit kaya biglang naparito si Kuya Mateo?” nagtatakang tanong ni Nina.“Hindi ko alam pero iba ang pakiramdam ko,” mahina kong sagot habang nakatingin pa rin sa madilim na daan na dinaanan nina Mateo.Ano kaya ang dahilan niya para sadyain sina Lito? Matapos ang gabing pinahirapan niya ito ay hindi na siya muling nagpakita kina Lito maliban na lang sa gabing ito. Ano kaya ang binabalak niya?Nang ibabaling ko na ang aking tingin kay Nina ay nakita ko si Joaquin na nakatingin sa kadiliman na pinagdaanan nina Mateo. May ideya kaya siya kung bakit narito si Mateo? Hindi nagtagal ay muli naming narinig ang mga hiyaw nina Lito na pinapahirapan na mukhang mas malala ang ginagawa sa kanila dahil sa

Kabanata Seventy-Seven

Ibinaba ng isa sa kanila ang telang nakatakip sa kanyang bibig. “Binibining Helena, Joaquin, ako po ito si Mang Vicente,” pakilala niya.Nanlaki ang aking mga mata nang makita ko ang buong mukha ni Mang Vicente at napatayo sa aking pagkakaupo at mabilis na lumapit sa rehas.“Anong ginagawa niyo rito, Mang Vicente?” aligagang tanong ko at napatingin sa buong paligid. “Baka mapahamak po kayo sa ginagawa niyo,” nag-aalalang dagdag ko.“Narito po kami para ilagtas kayo,” sagot niya at mabilis na pinukpok ng palakol ang kandado.“Mang Vicente, mapapahamak po kayo sa ginagawa ninyo. Itigil niyo na po ito,” awat ko sa kanya.“Huwag po kayong mag-alala sa amin, Binibini. Ang lahat ng ito ay ayon sa plano,” wika ni Mang Vicente at patuloy sa pagsira ng kandado ng kulungan.“Ano po ang inyong sabihin?” naguguluhan kong tanong.Napatingin si Mang Vicente sa aking mga mata. “Ipapaliwanag ko po ang lahat sa oras na makatakas po kayo nina Joaquin,”

Kabanata Seventy-Eight

MATAPOS ang napakahabang biyahe ay muli kong nakita ang bayan ng Amadeo ngunit hindi kami roon dinala ni Mang Vicente. Nilampasan namin ang bayan na ‘yon na lampas isang buwan ko na ring ‘di nasilayan dahil sa pagkakadampot sa akin ni Don Marco at pagkakakulong namin nina Nina ng halos isang buwan.“Mang Vicente, saan niyo po ba kami dadalhin?” tanong ko dahil wala talaga akong alam sa aming dinaraanan.“Patungo po tayo sa Lungsod ng Biñan. Doon po ay may naghihintay ng bangka sainyo na tatahak sa Lawa ng Bay dahil hindi kayo maaaring makita o may maiwang bakas na lumuwas kayo ng probinsya kun'di madali kayong matutunton. Ilang oras lang ang tatagalin bago kayo makarating, bago tuluyang magbukang-liwayway ay nasa bayan na kayo ng Pagsanjan at doon po muna kayo ni Joaquin pansamantalang magtatago,” paliwanag ni Mang Vicente.“Saan kami magtatago roon, Mang Vicente? Hindi po namin kabisado ni Joaquin ang bayan ng Pagsanjan,” wika ko.“Huwag kayong mag-alala may

Kabanata Seventy-Nine

“SINO ‘YAN?” tanong ko at sinubukan kong iginala ang aking mga mata sa madilim na paligid habang pinakikinggan at hinahanap kung saan nanggagaling ang mga sunod-sunod at mahihinang paghikbi.Kahit madilim ay sinubukan kong maglakad at hinanap ang mumunting paghikbi at habang sa aking paglalakad ay unti-unti nagkaroon ng liwanag sa aking paligid hanggang sa nakita ko ang isang babae na nakatalikod at nakaubob sa kanyang mga tuhod habang patuloy pa rin sa pag-iyak.“Miss, okay ka lang ba?” tanong ko ngunit nanatili siyang walang imik at patuloy sa pag-iyak.“Miss?” tawag ko sa kanya at nilapitan ko. Akmang hahawakan ko na siya nang bigla siyang humarap.“Helen, tulungan mo ako,” umiiyak niyang pakiusap. “Sabi mo, tutulungan mo ako, ‘di ba?”“Helena?” gulat na usal ko.Hinawakan niya ako sa aking mga kamay at tinignan ako sa aking mga mata na may labis na pagmamakaawa.“Hindi ba tutulungan mo ako? Sinabi mo noon na tutulungan mo ako,” umiiyak n

PREV

...

...

NEXT

I-scan ang code para mabasa sa App

DMCA.com Protection Status