บททั้งหมดของ Hiding From him: บทที่ 61 - บทที่ 70

CHAPTER 60---FATHER'S CAREMaria I woke up feeling light. A smile plastered on my face as I remember what happened five days ago. We are now in a good terms. After all we are still a married couple. And just like what I said that day, we deserve a second chance. Our relationship needs a second chance.After he apoligized for what he did, and after he cried to me, we decided to go back to the garden. Pareho na kaming kalmado at mukhang may hinuha naman na sila sa kung ano ang nangyari. Hindi na sila nag tanong pa at pinagpatuloy namin ang pagkain na parang walang nangyari. Time flies so fast that it happens two days ago. We act normal and we are just trying to take one step at a time. Masasabi ko ngayon na hindi na kami masyadong nahihiya sa isa't isa maliban nalang minsan pag kinikilig ako sa ginagawa niya. Masisisi nyo ba ako? Eh kahit maliit lang na gesture nito ay kinikilig na agad ako. Remembe

CHAPTER 62---TORPEMariaI have this smile on my lips while we are strolling inside the mall. Ilang oras na ang lumipas ng matapos ang ginawa ko kanina ay may ngiti pa rin sa labi ko. Sobrang gaan ng pakiramdam ko kahit na tinuktukso pa rin ako ng mga bata. I can still hear our laughter and see denrick smile when I did it. Iyon din ang unang pagkakataon na hindi ko naramdaman ang pagkailang. Pakiramdam ko ay nagkaroon ako ng lakas na gawin ang mga iyon dahil sa narinig na mga salita sa kanya. Joy overflowed in my heart that even shame can't fit in. Even until now, I can't still grasp everything he said. I feel like I am still absorbing everything even though I already asked him about it. I already cleared everything. Pakiramdam ko ay lumulutang ako ngayon sa alapaap. "Hey."Nilingon ko ito at nginitian. Nakahawak ang isang kamay nito kay Debbie na nasa gitna namin habang ang isa naman ay may hawak

CHAPTER 64---ROWELLAMaria "Hi guys!" Nakangiting bati pa nito sa amin kaya naman di ko mapigilan ang mapataas ang kilay."Chill guys! I didn't came here to start a fight. It's just that, there is no available table here. Pero nakita ko kayo so I think pwede naman akong makishare ng table sa inyo. After all we are friends right?" Turan nito at gusto nalang mapaikot ng mga mata ko mabuti nalang napigilan ko ang sarili ko. Kelan pa kami naging friends? Assumera ang bruha.Binalingan naman ako ni denrick kaya bumuntong hininga naman ako bago tumango. May magagawa pa ba ako? Totoo naman kasi na wala ng bakanteng upuan at ayaw ko naman na maging bastos dahil hindi ako kagaya niya. Mukhang nakapagtapos naman ng pag aaral pero walang good manner and right conduct.Panira talaga ng mood ang bruha. Iyon ba ang magiging role niya sa mundong ito? Kanina ang saya saya namin eh. Okay I should be sorry for wha

CHAPTER 66---TEARS OF JOYMaria "Mom wake up!" I heard a voice calling me kasunod niyon ang pagyugyog sa akin."Hmmm." I groaned."Mom wake up!" Ilang ulit at sunod sunod ang pagyugyog sa akin kaya naman naman wala na akong nagawa at unti unting minulat ang mga mata. Pagmulat ko ay bumungad agad sa akin ang sinag ng araw kaya napapikit pikit ako at inaadjust ang sarili sa liwanag. Nang makaadjust na ang mata ko ay bumungad sa akin ang nakangiting mukha ng kambal. Kumunot ang noo ko habang nakatingin sa kanila at tatanungin sana sila ng pilit nila akong hatakin patayo."Mom move faster! Hinihintay na tayo ni daddy!" Wika ng anak ko habang mababakasan ang pagmamadali sa tono noon. There, I remember what he said yesterday.Nang hindi pa ako kumilos ay pinagtulungan nila akong hatakin. Natatawa naman akong bumangon at agad pumasok sa banyo. They are so excited with the news. Excited sila sa pu

CHAPTER 68--- VACATIONMaria "Wag kayong magpasaway dito okay? Behave lang kayo kay Tita Artemis niyo." Bilin ko sa mga bata habang nasa labas kami ng bahay. Ngumiti naman sila bago tumango. "Of course mom. We are big now, so you don't need to worry. Just enjoy your vacation there." Turan ni Debbie kaya natawa ako at marahang ginulo ang buhok niya. Sumimangot ito sa ginawa ko kaya naman niyakap ko nalang siya at gumanti din naman ito ng yakap sa akin. Alam ko naman na ayaw nito na ginugulo ang buhok niya dahil aniya ay malaki na siya at masisira daw ang beauty niya pag ginulo ko iyon. Kahit ilang beses na niya iyong sinabi ay hindi ko pa rin maiwasan na guluhin iyon dahil iyon talaga ang habit ko pag natatawa o masaya ako sa kanila. Nang kumalas ito ng yakap ay nakangiti na ito sa akin at maging sa ama nito. Binalingan ko naman ang anak kong lalaki na nakatingin lang sa amin. Niyakap ko ito at marahang h