บททั้งหมดของ Ang Munting Asawa ni Mr. Tremont: บทที่ 1681 - บทที่ 1690

Nagging kulubot ang mukha ni Shelly sa panunuya at pagkasuklam nang banggitin ang pangalan ni Libby.Unti-unting namuo ang galit ni Arianne nang makita niya ang itsura ni Shelly. Ganito ba gamitin ni Shelly ang mga tao sa paligid niya? Ang pagtrato sa ibang tao bilang mga unggoy at mga sunod-sunuran na parang ginawa siyang superior sa kanilang lahat?“Ano ang next dirty move na gagawin mo, ha? O wala ka nang natitirang idea at ngayon ay nauubusan na ng mga trick? Babantaan mo ba si Mark na tanggalin ako sa pamamagitan ng paggamit muli ng relasyon mo sa kanya?" uminit ang ulo ni Arianne. "Binabalaan kita, huwag kang masyadong maangas. Dahil balang araw, aabot ka sa punto na babagsak ka dahil sa iyong sariling kagagawan!”Sa hindi inaasahang pagkakataon, natawa lang si Shelly sa sinabi ni Arianne.“Haha! Bless your heart, dear; hindi na darating ang araw na iyon. Sa katunayan, gusto kong sabihin mo kay Mark ang lahat ng bagay na ito ngayon at tingnan kung maniniwala siya sayo! Sinabi

Tila napakahina ng mukha ni Shelly na maaaring himatayin siya anumang oras. “Ano bang pinagsasabi mo? Hindi ko alam kung ano ang sinabi sa iyo ni Arianne, ngunit hindi ko ito ginawa. No means hindi! Nananatili ako sa bahay sa lahat ng oras na ito, kaya walang paraan para makipag-ugnayan ako sa mga bagay sa kumpanya. I’d only been to the office that one time and then something happened; may coincidence kaya? Pinaghihinalaan mo na ako ay nagpaplano laban kay Arianne, ngunit bakit hindi mo naisip na may pagkakataon na may nagsasamantala sa sitwasyon at nagpaplano laban sa akin sa halip? Hindi lang ako ang taong galit kay Arianne. Hindi ba siya galit din sa akin? Mayroon ka bang loob na sabihin na wala siya? The moment she stepped through that door, she questioned me as to why I framed her. Pagkatapos, dahil lang sa hindi ko ginawa at tumanggi akong aminin, itinulak niya ako pababa ng hagdan. Paano mo pa gugustuhin na makasama ang makamandag na babaeng iyon gayong alam niyang may sakit ako

Nang bumalik si Libby sa kanyang mesa para ayusin ang kanyang mga personal na gamit, nilapitan siya ni Robin at tinanong, “Anong problema? Aalis ka na ba?”Tumango si Libby. "Sa huli, nalaman pa rin ni Mr. Tremont ang tungkol dito, kaya tiyak na hindi ako maaaring manatili. It's alright though, inihanda ko na ang sarili ko para dito. Robin, I’m so sorry... Please help send my apologies to Arianne also, since wala akong lakas ng loob na makita siya mismo. Good luck sa trabaho mo dito. Tama si Arianne; dapat ay nagtatrabaho kami sa aming opisina, hindi nagdudulot ng mga alitan sa loob at gumawa ng anumang bagay na magdudulot ng pinsala sa iba."Napabuntong-hininga si Robin. “Hayaan mo akong paalisin ka. Marami kang gamit."Hindi tumanggi si Libby, ngunit halo-halong damdamin ang nararamdaman niya sa sandaling iyon. 'Pagkatapos ng hindi magandang pakikitungo ko sa kanya, hindi ko inaasahan na siya ang magpapalayas sa akin sa huli.'Matapos paalisin si Libby, bumalik si Robin sa design

'Binilhan ako ni Mark ng chocolate? May lason ba ito? Hindi ko alam kung bakit, pero nilalamig ako sa tuwing ang isang malamig na tao na tulad niya ay nagiging sweet sa akin.'Seryoso ang ekspresyon ng mukha ni Smore at sinabing, “Sinabi ni Daddy na binili niya ito para sa iyo. Ayaw niya akong kumain, pero nagpumilit ako, kaya isang piraso lang ang binigay niya. Kuripot na tatay! Napahawak ako sa laway ko para pigilan ang sarili kong kainin ito!"Hindi napigilan ni Arianne na matawa. 'Ang tsokolate na ito ay tiyak na custom made, ang presyo ay sapat na marahil para sa amin ni Tiffany upang makakuha ng masarap na makakain nang magkasama.' Si Arianne ay hindi isang taong mahilig sa tsokolate dahil ito ay masyadong matamis para sa kanya, ngunit nais niyang subukan ito kung binigay ito ni Mark.Narinig na ni Mark ang mga halakhak bago pa man siya umakyat sa pinto. Mabilis siyang naglakad at nagtanong habang nagpapalit ng sapatos, “Anong tinatawanan niyo? Hindi mo talaga ako hinintay at

Mariin siyang hinawakan ni Mark sa kanyang pulso. “Nanay ka na, pero duwag ka pa rin. Ito ay isang paglalakbay lamang sa dentista, wala nang iba pa, kaya huwag subukang tumakas. Busy ka ba tulad ko? Kahit na ang isang abalang tulad ko ay handang maglaan ng ilang oras upang samahan ka sa dentista, ngunit naglakas-loob ka pa ring tumakas? Kahit na lumipas ang maraming taon, hindi ka pa rin nagbabago. Palagi kang ganyan kapag kailangan mong bumisita sa mga doktor noong bata ka pa, ngunit hindi ka pa nakakapunta sa dentista. Ano ngayon? May phobia ka pa ba dyan? Bilisan mo, malapit na ang turn mo. Hiniling ko kay Brian na pumila at bigyan ka ng slot kaninang umaga."Sa sandaling sinabi niya iyon, tinawag ng nurse ang pangalan ni Arianne.Sumuko si Arianne sa kanyang kapalaran at matigas ang ulo na pumasok sa ward ng dentista. Ang dentista ay isang babae sa kanyang 30s. Bagama't may suot siyang maskara, maamo pa rin ang mukha niya. Kung hindi, siguradong takot na takot si Arianne na tumak