บททั้งหมดของ Isa pala akong rich kid?!: บทที่ 2241 - บทที่ 2250

Kung gustong makipaglaro ni Kai, iyon rin ang makukuha niya. Habang nagbabalik-tanaw si Gerald, naisip niya na mawawalan ng sense kung papatayin niya agad si Kai. Dahil dito ay bumalik si Gerald sa kanyang kwarto at patuloy na humiga para makapagpahinga…Makalipas ang ilang sandali, bumukas ang mga mata ni Kai habang basang-basa siya ng pawis; pagkatapos nito ay sumigaw siya ng malakas. Napanaginipan niya na dinala siya ni Gerald sa isang bundok bago nito hinila ang kanyang ulo hanggang sa mapugutan siya…! Napagtanto ni Kai na nakahiga pa rin siya sa kama, kaya kumuha siya ng isang glass ng tubig–na nasa tabi ng kanyang kama—bago niya ito inubos sa isang lagok… Nang kumalma siya ng kaunti, pinunasan niya ang pawis sa kanyang noo bago niya sinabi, “P*tang-ina… muntikan na akong mamatay sa takot…!”Umiling si Kai bago niya tiningnan ang oras. Halos apat na oras na ang lumipas, kaya naisip ni Kai na nahulog na si Gerald sa kanyang patibong.Dahil plinano na ni Kai ang lahat ng dapat

Kumibit balikat lang si Gerald bago niya sinabi, “Sinabi ko naman sayo na hindi ako interesado sa mga ganoong bagay.” "S-sabihin mo sa akin kung ano ang gusto mo pang gawin...? Huwag kang mag-alala, ibibigay ko ang anumang gusto mo!" sabi ni Kai na inakalang hindi alam ni Gerald ang nangyayari. Kahit papaano ay hindi pa galit si Gerald. Dahil dito ay naisip ni Kai na umalis lang si Gerald dahil hindi niya gusto ang mga babaeng pinili niya para sa kanya. Kung iyon ang nangyari, walang nakikitang problema si Kai sa inaakto ni Gerald. Kung tutuusin, kahit nabigo siyang makakuha ng paraan para pagbantaan si Gerald, kahit papaano ay hindi pa niya nakakaharap ang anumang problema... “Hmm… May naisip akong isang lugar. Sumunod ka sa akin, dadalhin kita doon!" sagot ni Gerald habang hinahagis ang hindi pa ubos na sigarilyo sa sahig bago niya ito tinapakan. Habang pinapanood nilang lumabas si Gerald, si Kai at ang kanyang subordinate, o confidant, ay talagang naguguluhan. Maya-maya pa,

Hindi lang ito maintindihan ni Kai. Kahit na nagsinungaling si Gerald na hindi siya magaling uminom ng alak, ang kanyang ininom ay naglalaman pa rin ng seventy percent alcohol...! Nakainom na ng anim na baso ng alak na iyon si Gerald, at ang sinumang regular na middle-aged na tao ay paniguradong malalasing ng tuluyan pagkatapos uminom ng maraming alak! Pero ito si Gerald, mukhang matino kahit na sigurado si Kai na nainom nito ang bawat baso! Paano nawala ang epekto ng alak sa kanyang sistema ng napakabilis?! “Oh? Ganoon ba?" sagot ni Gerald na may malabong ngiti sa kanyang labi. Kahit na sinabi ni Kai ang lahat ng iyon, sinabi ng kanyang takot na takot na mga mata kay Gerald na ang lahat ng hula ng lalaki ay tama. Habang nangyayari ang lahat ng ito ay nanatiling tahimik ang matanda. Alam ng matanda na kailangan niyang magbigay ng space sa dalawa para gawin ni Gerald ang anumang kailangan niya. Kahit na hindi siya sigurado kung bakit hindi ginawa ni Gerald ang kanyang gawain sa Futa

Ito ang pinakamagandang lugar na naisip ni Gerald para ligtas na itapon ang bangkay ni Kai. Kung hindi, hindi siya magdadala ng problema sa bahay ng matanda... “Huwag kang mahiya, maliit na bagay lang ito. Kung hahanapin sila ng mga tao, sasabihin ko na lang na umalis sila bago ka umalis. Sa madaling salita, hindi ko alam kung saan ang dalawang Kanagawa na iyon,” sagot ng matanda sabay kindat. “Na-appreciate ko ito… Kahit na pumunta ako dito para patayin si Kai, may kailangan rin akong pag-usapan sayo,” seryosong sinabi ni Gerald. “Sabihin mo lang…” sagot ng matanda sabay tango. “Nakahanap ako ng paraan para makapunta sa Yearning Island,” sabi ni Gerald pagkatapos niyang huminga ng malalim. Sa totoo lang, nahihirapan siyang makahinga habang sinasabi niya ito. “…Hmm? Bakit nandito ka pa? Dalian mo at iligtas ang iyong mga magulang at kapatid! Hindi na natin pwedeng hayaan si Daryl na gamitin pa sila para takutin ka!" sabi ng matanda na may matigas na ekspresyon sa kanyang mukh

Kung ano man ang nangyari, pagpasok sa manor, mabilis na sinabihan ni Gerald ang lahat na magtipon sa sala. Minsang nakaupo sa tabi niya sina Takuya at Fujiko, kaswal na sinabi ni Gerald, “...Sige, kaya... napatay ko si Kai.” “… Ikaw ay… ano?! Gerald, di ba medyo padalos-dalos yan?! Kakabalik lang ng pamilya ko alam mo ba? Kapag nalaman ito ng mga Kanagawas, tiyak na nasa mainit na tubig ang mga Futaba!” bulalas ni Takuya habang tumatalon sa kanyang mga paa. “Huwag kang mag-alala, patriarch, pinatay ko siya sa teritoryo ng pamilyang Yamashita. With that said, the Yamashitas will be settling any subsequent issues that arise from Kai's murder,” paliwanag ni Gerald sabay wave ng kamay. "…Nakita ko. Aba… mabuti naman kung ganoon,” sagot ni Takuya na nakahinga ng maluwag. Salamat sa Diyos Gerald and the Yamashitas were on good terms... “Speaking of which, aalis din ako bukas ng umaga para pumunta sa mga sinaunang guho sa Yanam. Huwag mag-alala, pagkatapos ipaalam sa mga Yamashita