《Sir Ares, Goodnight!》全部章節：第 61 章 - 第 70 章

Mahinang nagprotesta si Rose, “Ikaw ‘tong nangunguna.”Buti na lang ay alam ni Rose ang panlasa ni Jay. Ang gusto ni Jay ay mapait ng kaniyang kape, ngunit humingi siya ng isang kape na pitompung porsyentong matamis kanina. Naramdaman ni Rose na gusto lamang ni Jay magsanhi ng gulo sa kaniya.Buti na lamang ay naging maingat siya at mautak na binunyag ang kaniyang balak. Pinigilan nito ang pagsasanhi ni Jay ng gulo sa kaniya.Pero nga lang, lubos niyang minaliit ang pagnanais ni Jay na maghiganti dahil sa mga pinakamaliliit na mga bagay.Binuksan ni Jay ang kaniyang computer at naglabas ng isang webpage ng isang kumpanya sa ilalim ng Grand Asia. Gamit ang kaniyang walang kapantay na kasanayan sa paghahack, naglagay siya ng ilang mga firewall sa webpage, pagkatapos ay tumingin kay Rose ay naghandang hulihin siya sa kaniyang patibong.“Rose Loyle, ang network ng Qiling ng Grand Asia ay napasok ng mga hacker. Buksan mo ang computer na iyon doon at ibalik ang Qilin sa normal sa lalong mada

Biglang naramdaman ni Jay na ang kaniyang kabaitan ay delikado. Kahit na ang kaniyang kabaitan ay pinrotektahan ang imahe ni Jenson ng kaniyang minamahal na ina, ginamit ni Rose sa mali ang kaniyang kabaitan upang lituhin si Jenson upang makuha siya.‘Walang hiya!’Pagkatapos ng kalahating oras matapos ang hating-gabi, sa wakas ay nakuha na ni Rose ang password ng hacker at pinagpatuloy ang operasyon sa website ng Qilin.Pagkatapos patayin ni Rose ang computer, isinara ang lahat ng mga pinto at bintana, ang lahat ay ayos na bago siya umalis. Pinulot niya ang kaniyang bag sa mesa at paalis na.Nang bigla, ang pinto ng opisina ay biglang bumukas. Sa gitna ng pintuan, ang mga ilaw sa labas ay iniilawan ang likod ng isang matangkad at malaking anyo.Agad-agad na gumalaw ang payat na kamay ng anyo na ito patungo sa mga pindutan ng ilaw sa tabi ng pinto at ang madilim na opisina ay naging maliwanag muli.“Ginoong Ares? Bakit ka narito?” Tumingin si Rose kay Jay, sa sobrang lamig ng katawan n

Ang puso ni Jay na nasa kaniyang lalamunan kanina sa wakas ay bumalik na sa dati. “Alam mo ba kung nasaan si Jenson?”Si Josephine ay pinatatalas ang kaniyang sungay at pinagyabang, “Dati pa man ay alam ko nang may tinatago ‘yang anak mo. ‘Yon ang dahilan kung bakit nagpunta ako rito upang pagmasdan siya noong umaga, ang batang ‘yon ay lumabas ng bahay noong alas sais. Dala-dala niya ang kaniyang bag at sumakay sa Bus 989 na patungo sa City North.”Nasindak si Jay. Sa kaniyang mga mata, si Jenson ay isang maliit na bata lamang na hindi kailanman lalabas nang walang kasamang nakatatanda. Paano niya nagawa nang ganoon kalayo nang mag-isa?“Jay, iyon lang naman ang masasabi ko. Nagmamaneho ako ngayon, sinusundan ko ang bus. Tatawagin kita sa sandaling may malaman ako tungkol sa kaniya.” Natapos magsalita si Josephine at binaba ang telepono.Bago pa man matanong ni Jay sa kaniya kung nasaan si Jenson, nalulugmok niyang binato ang kaniyang selpon sa gilid. Ang tanging magagawa na lamang niy

Pagkatapos malaman ni Jay Ares na nabigo si Josephine na sundan si Jenson, nag-aalinlangan siyang tumawag kay Rose Loyle, tila nag-aalala sa kaligtasan ng bata.Nagulat si Rose nang makita niya ang pangalan ng tumatawag. Hindi niya sinasadyang mabitawan ang selpon at ito ay nahulog sa sahig.Ang selpon ay bumagsak sa sahig nang may matigas na tunog. Ang likod na takip ng selpon ay natanggal at ito ay agad na namatay. Ang pagtunog ay biglang tumigil.Hinihintay ni Jay na sagutin ang kaniyang tawag nang may isang tinig na nagsabi sa kaniya na ang telepono sa kabilang linya ay namatay. Ang gwapo niyang mukha ay nagdilim. ‘Ang lakas naman ng loob niyang patayin ang kaniyang selpon?’Napagdesisyunan ni Jay na personal na magtungo sa Splendid Town upang harap-harapan siyang tanungin. Nang palabas na ang kaniyang Rolls Royce sa garahe, nakatanggap siya ng isang tawag mula kay Rose. Si Jay ay bahagyang nagulat nang makita niya ang tawag. Bigla niyang naalala na kailangan siya nitong sundin d

Nang dumating si Jay sa Block 9 ng Splendid Town, lumitaw si Josephine sa likod ng isang palamuting bato. “Kanina pa ako nag-iintay dito, pero ang Jenson na iyon ay hindi pa rin lumalabas,” nalulungkot niyang sinabi.Malungkot na tumingin si Jay sa nakasaradong pinto ng apartment complex at tumalikod upang kausapin si Grayson na sumama sa kaniya. “Pumunta ka sa management office at hanapin mo ang unit number ni Rose Loyle.”Nang paalis na sana si Grayson, ang pinto ng apartment ay biglang bumukas. Lumitaw si Rose Loyle habang buhat-buhat si ‘Jenson’. Ang kaniyang mga mata ay mapula, halatang dahil sa pag-iyak.“Hipag?” Ngumiti si Josephine nang makita niya si Rose.Nakatanggap si Josephine ng pamatay na titig ni Jay. “Tumigil ka nga. Wala siyang relasyon sa Pamilya Ares.”Natakot si Josephine sa panakot na titig ng kaniyang kapatid. “Ano’ng ibig mong sabihin? Siya ang mommy ni Jenson,” angal niya.Malapit nang kainin ni Jay si Josephine gamit ang kaniyang mga mata. Mahinang sinampal ni