บททั้งหมดของ Sir Ares, Goodnight!: บทที่ 731 - บทที่ 740

Lumapit si Angeline at biglang sumipa pataas.Hindi inasahan ni Cole na gagawin ito sa kaniya ni Angeline at hindi iyon nagawang ilagan. Hindi niya mapigilang mapayuko at mapa-aray. “Angeline. Ang lakas naman ng loob mong—”Sinabi ni Angeline, “Ayaw ko sa masasamang tao na pagsasamantalahan at magdadagdag ng kamalasan sa mga taong naghihirap.” Pagkatapos no’n, tumalikod siya at pagalit na umalis.Si Angeline at ang Old Master ay tumawag ng taksi at umalis.Tumingin si Cole sa paalis na babae, ang ekspresyon sa kaniyang mukha ay mahirap ipaliwanag.Ang babaeng ‘to, may maayos na pananaw ba siya sa mundo?Pagkatapos ng ilang sandali, napangiti ang mga labi ni Cole. Mas nagugustuhan niya talaga si Angeline.Pumunta si Cole sa parking lot. Mayroong isang sport car na nakaparke sa tabi ng kaniyang Mercedes-Benz.Ang drayber ay mayroong suot na isang sumbrero, sunglasses, at mayroong earphones sa kaniyang mga tenga. Siya ay nakikinig sa musika, ang buo niyang katawan ay sumasabay sa tugtog.

Napatingin si Jay sa paligid ng opisina ni Angeline. Ang mga kagamitan doon ay simple lamang.“Pwede mo bang ipakita sa akin ang annual report ng mga Severe?” Dahil iyon ang lugar kung saan nagtatrabaho si Angeline, biglang naisip ni Jay na magkaroon ng pakialam sa performance ng mga Severe.Tumanggi si Angeline. “Hindi makikipagtulungan ang mga Severe sa inyong mga Ares. Kaya, hindi na kailangan na mangialam ni Ginoong Ares sa performance ng mga Severe.”Napabuntong-hininga si Jay. Galit pa rin sa kaniya ang babaeng ito.“Sabihin mo na, ano’ng ginagawa mo rito?” Pagalit na tanong ni Angeline.Si Jay ay bahagyang nabigla at sinabi, “Hindi mo ba nakita ang mensahe na pinadala ko sa ‘yo?”Sinabi ni Angeline, “Nilagay ko na sa blacklist ko ang numero mo. Hindi na ako kailangang kausapin pa ni Ginoong Ares sa susunod.”Tulalang tumingin sa kaniya si Jay.“Galit ka pa rin ba sa ‘kin?” Tanong niya.“Habang-buhay kitang kamumuhian,” sabi ni Angeline.Napangiti nang mahina si Jay. Ang kaakit-a

Sa sandaling magsawa na si Angeline sa pambubugbog kay Zayne, pagalit siya ritong tumitig.Pinakawalan na ni Finn si Zayne.Sinabi ni Jay, “Tara na.”Sumigaw si Zayne sa likod ni Jay, “Jay, mahal na mahal ka ng kapatid ko. Paano mo nagawang makipaghiwalay sa kaniya?”Dumiretso nang bahagya ang likod ni Jay.Pakiramdam ni Angeline ay muling naglaho ang kaniyang dignidad. Siya ay lubos na nainis at pinagalitan si Zayne, “Ang nakaraan ay nakaraan na! Bakit ka ba nakikipag-usap sa kaniya? Mula ngayon, hindi na namin kilala ang isa’t isa.”Bigla niyang nilakasan ang kaniayng boses upang siya ay marinig ni Jay at upang mabawi ang kakarampot ng kaniyang dignidad.Ang lakas ng loob ni Zayne na sumigaw kay Jay, “Kung ayaw mo sa kapatid ko, babawiin na siya ng Pamilya Severe.”Napatalon si Angeline at tinakpan ang bibig ni Zayne.Pagkatapos makalayo ni Jay, pagalit siyang tiningnan ni Angeline.“Ang tanga mo talaga, eh, no. Kung sasabihin mo ‘yan, nagmumukhang may paki pa rin ako sa kaniya. Sigu

Ang pakikipagkita sa kanila ngayong araw, iniisip ni Angeline kung ang dalawang bata ay nagawang tanggalin ang kanilang inis sa kaniya.“Baby Zetty.” Umupo si Angeline sa tabi ng kama. Nagulat na binuksan ni Zetty ang isa niyang mata at patagong tumingin kay Angeline.“Bumangon ka na kung gising ka na. Si Tita Kahit Ano ay narito para makita ka.” Ngumiti si Angeline.Bumangon si Zetty at tumitig sa kaniyang Mommy. Pagkatapos ay niyakap niya ang kaniyang Mommy at nagsimula sa pag-iyak. “Mommy, saan ka nanggaling? Bakit ang tagal mong nawala? Akala ko ay ayaw mo na sa ‘min!”Umiyak nang umiyak si Zetty sa puntong pati ang malungkot na nararamdaman ni Angeline ay kumawala. Niyakap niya si Zetty at binuhat ito.“Alam mo nang ako si Mommy? Sorry, Zetty, ang lahat ng ‘to ay kasalanan ni Mommy. Hindi dapat umalis si Mommy nang hindi nagpapaalam.”Niyakap ni Zetty ang leeg ng kaniyang Mommy, natatakot na aalis ulit ang kaniyang Mommy. Gayunpaman, ang kaniyang bibig ay patuloy na sinasabi ang b

Sina Old Master Severe at George ay mahigpit noong sila ay naging ama. Sila ay lubos na mahigpit sa kanilang mga anak. Ngunit noong nakita nila ang mga apo nila ngayon, tila ninais nilang lambingin ang mga ito. Sila ay nananabik nang ipakita ang paglalambing nila sa mga batang ito.“Kamukha ng mga lalaki ang kanilang daddy. Mabuti, mabuti,” paputi ng matandang lalaki.Si Zayne ay lubos na nagtataka. “Lolo, ano ba ang kinagwapo ni Jay, ang taong yelo na ‘yon? Ang magandang lahi ng ating Pamilya Severe ay wala na, kaya ano ang dapat ikasaya rito?”Sinabi ni George, “Basta’t katulad ni Zetty ang kaniyang ina.”Agad na napakunot si Zayne. “Oo, katulad nga niya ang ina niya. Isa ring iyakin.”Si George ay nagalit at pinagalitan si Zayne, “Sa tingin ko ay mas magagaling pa ang mga batang ‘to kaysa sa ‘yo sa kahit anong aspeto.”Hindi na naglakas-loob pang magsalita si Zayne.Si Old Master Severe ay nagbigay ng matinding pagpapahalaga sa edukasyon ng isang bata, kaya nagtanong siya nang maing