บททั้งหมดของ Nakakahumaling na Pag-ibig: บทที่ 711 - บทที่ 720

Kahit na marahil ay hindi gusto ni Ye Wenming na maging anak ito, si Ate Zhuo ay hindi gagawa ng anumang mha panganib na siyang makapaglalayo sa kanya kay Lil Yan.“Gusto ko ang batang iyon,” sabi ni Ye Wenming. May ngiti sa kanyang normal na seryosong mukha. “Iniisip ko kung makikita ko ulit ang batang iyon sa pagbisita ko sa Shen City sa oras na ito.”‘Gusto niyang makita si Lil Yan?’ Naramdaman ni Ling Yiran na parang sumakit ang kanyang ilong. Ito ang lalaking ginawang miserable ang buhay ni Ate Zhuo at iniwan si Lil Yan nang walang ama nang ipanganak. Habang siya ay nabubuhay sa isang marangyang buhay kasama ang mga taong isang tawag lang, si Ate Zhuo ay naghirap sa bilangguan. Pero, ngayon na sinabi niya na gusto niyang makita si Lil Yan – Ang anak niya na hindi niya alam na nabubuhay. Ito ay sobrang kataka-taka. “Hindi pwede,” halos walang malay na tanggi ni Ling Yiran. Dahil tumanggi siya nang napakabilis at masyadong pinal, medyo natigilan si Ye Wenming. May bakas

Nang tumayo sa harap niya si Gu Lichen ay wala sa isang ulirat si Ling Yiran. “Bakit ganyan ka tumingin sa akin?” Ang kanyang malamig na boses ay umalingawngaw sa tainga ni Ling Yiran. “Ano?” Bigla siyang bumalik sa katinuan. “Para kang may hinahanap na kung ano sa akin.” Biglang humilig si Gu Lichen, ang kanyang mukha ay lumapit kay Ling Yiran sa isang iglap. “Akala ko kay Yi Jinli ka lang interesado. Bakit, may kung ano ba sa akin na interesado ka?”Walang malay na umatras si Ling Yiran, sinusubukan na iwasan siya. Pero, masyadong mataas ang takong na kanyang suot ngayon. Tumagilid ang takong habang siya ay umatras, at ang kanyang bestida ay naging sagabal, na naging sanhi ng pagkahulog niya nang wala sa oras. Ang tanging magagawa niya sa ngayon ay ang humawak sa kahit na anong bagay na makakapitan!Bang!Ang kamay niya ay kumapit sa isa pang kamay na parang siya ay nahuhulog mula sa bangin at sa wakas ay nahawakan ang isang pagkakataon na mabuhay. Mahigpit niya itong hi

Nang kinalas ni Ling Yiran ang kanyang hawak nang hinawakan naman ni Gu Lichen ang kanyang kamay sa sumunod na sandali. “Sino ka?” Ang kanyang masidhing nag-aalab na mga mata ay matalim gaya ng isang espada, sinusubukan siyang hiwain sa malapitang tingin! Natigilan si Ling Yiran, at hinawakan na ng kamay ni Yi Jinli si Gu Lichen. “Bitawan mo!” Malamig na sabi ni Yi Jinli. Wang pakialam si Gu Lichen kay Yi Jinli. Nakatingin pa rin ang mga mata niyang nag-aalab kay Ling Yiran. “Sino ka?!”May bakas ng galit sa mga mata ni Yi Jinli. Pagkatapos ay diniin niya ng mahigpit ang hawak gamit ang kanyang mga daliri. Kung ordinaryong tao ito ay binitawan na nila ngayon si Ling Yiran, pero kumapit pa rin si Gu Lichen sa kamay ni Ling Yiran na para bang sinusubukan niyang hawakan ang pinakamahalagang bagay sa buhay niya. Nakakasakal na hangin ang bumalot sa kapaligiran. Ang hindi pangkaraniwang estado ng tato ay nakakuha ng atensyon sa mga dumadaan, marami ang nakakilala kina Gu Lich

“Nagkataon lang na nakita ko siya. Tapos, muntik na akong matumba, kaya hinawakan ko ang kamay niya nang hindi sinasadya. Pagkatapos ay sumakit na ang ulo ko...” sinubukan ni Ling Yiran ipaliwanag kay Yi Jinli ang nangyari, baka magkaroon pa sila ng hindi pagkakaunawaan. “Kalokohan lang ba ang mga bagay na sinabi mo sa kanya?” tanong niya ulit. Natigilan siya. Ang kanyang boses ay bumara sa kanyang lalamunan, at hindi niya mailabas ang mga salita! Kalokohan? Hindi ‘yon kalokohan. Iyon ang sinabi ng batang babae sa batang lalaki sa panaginip niya. ‘Pero, paano ko sasagutin ang tanong na ‘yon?’‘Ayokong magsinungaling sa kanya, ngunit ayokong maunawaan niya ang sitwasyon bago mo malaman ang totoo.’“Bakit, mahirap bang sagutin yon?” Napaangat ang ulo ni Yi Jinli nang bahagya sa katahimikan ni Ling Yiran. Nakatitig lang sa kanya ang maitim niyang nagniningning na mga mata.“Masyadong... Masyadong masakit ang ulo ko kaya hindi ko na maalala ang sinabi ko,” sabi ni Ling Yiran. To

Ibinaba niya ang kanyang katawan at lumuhod sa harap ni Ling Yiran, malumanay na tinanggal ni Yi Jinli ang kanyang mataas na takong. Hinawakan niya ang kanyang paa gamit ang kanyang mga kamay. “Yiran, ikaw lang ang tanging tao sa mundong ito ang maaring mangibabaw sa akin!”Nang matapos niya ang kanyang pagsasalita, ibinaba niya ang kanyang ulo at hinalikan ang dulo ng paa ni Ling Yiran...Suminghap si Ling Yiran. Tumingin si Yi Jinli... Na parang gumagawa siya ng isang panata. Para bang inilalagay niya ang kanyang buhay sa mga kamay ni Ling Yiran. Agad na nagsimulang mag-init ang kanyang paa na parang isang impyerno, at malinaw niyang nararamdaman ang labi ni Yi Jinli.Sinusubukan ni Ling Yiran sabihin ang isang bagay, ngunit sobrang natuyo ang kanyang lalamunan. Nang tumingala si Yi Jinli, ang kanyang maliwanag na mga mata ay nakatitig kay Ling Yiran nang walang katapusang panunukso. ‘Alam ba niya na kaya kong ibigay sa kanya ang lahat hangga’t hindi siya nagtataksil sa akin?