บททั้งหมดของ Forbidden Love: บทที่ 11 - บทที่ 20

"Good afternoon po, Tita," bati ni Bryan sa Mama niya."Pasok kayo," niluwagan ng Mama niya ang pinto.They got inside and seated at the sofa."Honey, bumaba ka. Nandito sina Claire at Bryan," tawag nito sa Papa niyang nasa kwarto. "Kuha lang ako ng makakain," she added and left.'Di nagtagal ay bumaba ang Papa niya."Claire! I missed you!" He hugged her."I missed you too, Pa!"Humiwalay ito sa kanya. "Oh, Yan. Kumusta ka?" Baling ng Papa niya kay Bryan.Ngumiti naman ang huli. "Okay naman po ako, Tito. Kayo po?" Magalang nitong saad."Ah, okay lang. Gwapo pa rin," tumawa ito.Natawa naman si Bryan."Conceited ka pa rin pala, Pa," aniya.Tumawa ito. He looked younger than his real age when he laugh.Well, nasa genes lang 'yan.Lu

Gustong lumubog ni Claire sa kinauupuan. Magkatabi sila ni Bryan sa pandalawahang sofa habang nakahawak ito sa kanyang kamay. Nakamata naman sa kanila ang kani-kanilang pamilya.Ibig namang matawa ni Bryan sa nakikita. Pero hindi dapat pagtawanan ang sitwasyong kinasusuungan nila ni Claire. Haharapin na nila ang konsekwensiya ng ginawa nila."Ano'ng pumasok sa mga kukute ninyo at may relasyon kayo?" Basag ni Tita Nelly sa katahimikang lumalamon sa kanila. Mariin ang pagkakasambit nito sa mga katagang binitawan.Nakayuko siya habang prente namang nakaupo si Bryan sa tabi niya."We love each other," sagot ni Bryan sa Mama nito.Alam niyang spoiled si Bryan sa Mama nito kaya hindi ito natatakot sa huli. Ganoon din sa Papa at Ate Lorainne nito. Gayunpaman, may respeto ito sa pamilya nito."You called this love?! Huh, Bryan? You called this love?" Alsa-boses na tanong ni Papa nito. Nanlilisik na rin ang mga mata nito.Kahit kailan ay hindi

Nakaupo si Claire sa kanyang kama habang nakayuko. Kapapasok lang niya sa kwarto habang nakasunod sa kanya ang kanyang Mama. Simpatya ang makikita sa mga mata nito. Nahihiya man ay kailangan niyang kausapin ito. Mabuti na lang at nasa trabaho na ang Papa niya. Kung hindi, baka hindi na niya maibuka ang kanyang bibig dahil sa mga sinabi nito kagabi."M-ma, I-I'm sorry," pigil ang hikbing wika niya.Lumapit ito at niyakap siya. "Don't cry, Claire. I understand you, okay? Huwag ka nang umiyak. Hindi ako galit sa'yo," anito at ngumiti.Yumakap na rin siya dito.TAHIMIK lang silang kumakain sa dining room. Hindi niya maiwasang masaktan sa pinapakitang kalamigan ng Papa niya. She's always been the Papa's girl. But now, ni tingin ay ayaw siya nitong tapunan.Ganoon ba talaga kamakasalanan ang ginawa nila? Life is so unfair. 'Yung iba nga'y first-degree-cousin ang napangasawa pero sila na second-d

Buong araw niyang hindi pinansin si Bryan. Hanggang sa mahiga na siya sa kama ay parang batingaw na bumabalik sa kanya ang mga sinabi ni Marie."Gusto ko lang ibalik ang damit niyang naiwan sa kwarto ko. Dahil sa sobrang pagod siguro. Pakisabi na rin na gustung-gusto ko ang serbisyo niya."Nagpanggap siyang natutulog na nang pumasok na si Bryan sa kwarto at nahiga sa tabi niya. He hugged her from behind and whispered, "I know you're awake. C'mon. Tell me. What's the problem?"Pinanindigan pa rin niya ang pagiging tulog. He started kissing the sensitive part of her ear that made her shiver."Ano ba? Kung hindi ka pa inaantok, patulugin mo 'ko. Pagod ako," sita niya rito.Nagsalubong ang mga kilay nito. "What's the problem? Hindi ka naman ganyan, ah."Tinalikuran niya ito at ipinikit ang mga mata. Ayaw muna niyang makausap ito. Nagulat siya nang itihaya siya nito at sakyan. He held her hands up to her head and kissed her neck."I missed

Tinupad nga ni Bryan ang sinabi nitong hindi na papansinin pa si Marie. Parang gusto naman niyang lumundag sa tuwa sa t'wing makikita niyang lalapitan ni Marie si Bryan at deadma lang ang huli.Ngayon ay nagtatrabaho na si Bryan sa isang department store bilang isang promodiser.Isang araw na may trabaho ito ay nagkaroon siya ng 'di inaasahang bisita. Hindi niya alam ang gagawin niya n'on dahil hindi pumasok sa isip niya na matutunton sila nito."Claire, I hired a private investigator to see you both." Inilibot nito ang tingin sa buong bahay. "And I can see you both survived in this place."Wala siyang maisagot dito."We have so many dreams for him, Claire. Please let him achieve his goals in life. Makapaghihintay pa ang pag-ibig n'yo."Napayuko siya."Sana pina-graduate mo na lang si Bryan bago kayo nagtanan. He's running for a cum laude. Nasayang ang lah