Lahat ng Kabanata ng That One Mischievous Night: Kabanata 31 - Kabanata 40

"Hi," Napatigil si Reigan nang makita ang hawak ko. Medical Kit, hiningi ko 'to sa Vamuivoiré bago umuwi para talaga gamutin ang mga sugat niya. Wala kasi akong mahanapan ng pwedeng mahiraman dito, at gusto ko talaga na gamutin ang mga sugat at pasa niya.  "A-Ano 'yan?" Takang tanong niya habang ibinababa ang bag at ang mga dala-dala niyang kartolina. Halos hindi na siya magkandaugaga sa mga bitbit pero parang wala lang sa kaniya ang mga 'yon.  Lumapit ako sa kaniya at sinapo ang dalawa niyang pisngi. Ayoko talaga ng matanong na tao, kaya kailangan ko nalang siyang gulatin para matameme siya at magawa ko na nang tuluyan ang pakay ko.  Huminga muna ako nang malalim bago siya hapitin sa 'kin at siilin siya ng halik. Natuod ako sa pagkakatayo nang tuluyan nang maglapat ang mga labi namin, at ako pa ang nagulat.  Pakiramdam ko ay may mataas na bo

Kinaumagahan ay maganda ang naging gising ko. Parang lahat ng bagay ay nakikiayon sa 'kin. Nakakatuwa ang araw na 'to!  "Ate, ang blue-ming mo ngayon, ah," Puna ni Negneg, nandito siya sa bahay ko, gusto niya raw akong kasabay mag-almusal dahil wala sina nanay at tatay dahil bumili ng mga panghanda sa birthday ni Mamon.   Sina Monay at Mamon naman ay ayun, naging tinapay na. Joke, nagpunta sila sa Computer Shop para kunin 'yung tarpaulin na pinagawa nila para sa birthday party ni Mamon at ang cake na in-order sa bakery.   Ngayon ko lang nalaman na birthday niya, at 7 years old palang pala siya, akala ko talaga 8.  "Oo nga, ewan ko ba, ang saya lang." Natutuwa kong sambit at napasubo ng spaghetti na kinakain. Si Negneg naman ay hinigop ang champorado niya.  "Sana all, ate. Ate oo nga pala, ano bang pangalan

"Happy birthday, Mamon!" Kasabay ng malakas naming sigawan na 'yon ay ang pagpapalakpakan at ang pag-ihip ni Mamon sa kandilang nasa ibabaw ng may kalakihan niyang cake.  "Kainan na!" Sigawan pa nila. Muli nang bumalik ang malakas na tugtog at nagsipila na ang mga tao habang nag-aabot ng mga paper plates.  "Halika na," Iginuide ako ni Reigan hanggang sa makapasok kami sa bahay. Nakaatang sa pagbibigay ng mga pagkain sina Ilig sa labas. Sila na ang bahala ro'n, habang kaming pamilya ay kakain sa loob.  "Magsiupo na kayo, Isabelle, Reigan, dito kayo." Hindi magkandaugagang sambit ni nanay at itinuro ang upuan na para sa 'min. Pinaghatak naman ako ni Reigan ng upuan at inalalayang makaupo, sumunod naman no'n ay tumabi siya sa 'kin.  "Happy birthday, Mona!" Bati ko kay Mamon at pinisil ang pisngi niya, rito kasi siya sa tabi ko. Yumakap naman siya sa 'k

Pigil na pigil ko ang pagtawa. Nakakatawa kasi si Reigan, kanina pa siya parang paranoid na ewan na titingin sa 'kin pagkatapos ay biglang mag-iiwas.  Natatawa akong sumubo ng kinakain ko. Hindi rin maaga ang pasok niya ngayon, at sigurado akong dahil kay Acevedo 'yon. Hindi pa rin ako tinatawagan nina King tungkol do'n, ano na kayang nangyari?  Pagkatapos naming kumain ay ako na ang nagboluntaryong maghugas ng pinggan. Siya naman ay ginawa 'yung mga activities na pinapagawa sa kaniya na may bayad. Actually ay hindi pa 'ko lumalabas mula kaninang umaga, kamusta kaya ang party kagabi?  Pagkatapos kong maghugas ay dumungaw ako sa bintana, maaga pa kaya hindi pa magulo ang mga tao pero ang dami pang gamit kagabi na nagkalat. Hindi pa nila naililigpit.  "Pst, lalabas lang ako, ha?" Paalam ko kay Reigan, pumayag naman siya agad. Palapit palang ako sa bah

"Okay na, paniguradong magugustuhan 'yan ni kuya," Natutuwang sabi ni Monay nang matapos na naming design-an ang lunch na ginawa ko para kay Reigan. Ihahatid ko ito mamayang lunchbreak nila, at dadaan na rin ako sa kuta ng Vamuivoiré, hindi kasi sila nagpaparamdam, eh.  "Magugustuhan niya ba talaga 'to?" Tanong ko. Tumango naman si Monay.  "Siyempre naman po ate, magugustuhan niya 'yan. Ikaw po ang gumawa, eh. Ate, sige na po, ah? Magpapaalam na 'ko, mag-isa lang po kasi sa bahay si Mamon. Paniguradong umiiyak na naman po 'yon." Nalungkot ang tono ni Monay at hinaplos ako sa balikat. Malungkot ko naman siyang nginitian, sandali pa kaming nag-usap at nagpaalam na siyang aalis.  Inilagay ko na ang takip ng baunan at nilagay ito sa isang eco-bag kasama ang tumbler na may design na Spongebob. Nang i-check ko ang cellphone ko ay maga-alas tres na rin, mas maiging magpunta na 'ko a