บททั้งหมดของ Kidnapped by the Billionaire (TAGALOG): บทที่ 31 - บทที่ 40

Malawak ang ngiting kanina pa nakapaskil sa labi ni Leilani habang nag-iimpake siya ng mga gamit na dadalhin nila sa bakasyon. Gabi na pero hindi pa rin maampat ang galak sa kanyang puso. Nagtatalon ito sa sobrang tuwa at hindi na siya magtataka kung sumabog man ito sa sobrang emosyon. Nakapagtatakang dahil sa nangyari, sa isang iglap lang ay nawala lahat ang bigat sa kanyang loob at mga pasan sa balikat. 'Yung mga panahong para siyang pinagsakluban ng langit at lupa, 'yung pakiwari niya ay huminto na ang mundo sa pag-ikot at tila dinadaya siya ng kapalaran, nawala ang lahat ng mga iyon ng isang bagsakan.  Sunod niya na inabot ang mga laruan ng anak na nasa gilid ng kama nito. Mas mabuti na dalhin niya rin ang mga 'yon dahil baka magwala pa ito. Wala pa sa ayos ang mga iyon dahil kasalukuyan itong naglalaro kanina nang dumating ang driver ni Don Armando para sunduin si Trixie. Gusto yata nito na sulitin ang oras na kasama ang apo bago siya bumalik sa pag tour sa

Sobrang gaan ng pakiramdam ni Lysander pagkagising kinaumagahan kaya maaga rin siyang bumangon at nag-ayos ng sarili. Ngiting-ngiti na sinisipat niya ang kanyang ayos sa salamin. Ngayon ang araw na makakasama niya ang kanyang mag-ina. Ito ang pinakaunang beses na makakasama niya ang dalawa kaya nag-uumapaw ang saya sa dibdib niya. Ngayon pa lang ay nakini-kinita na niya kung gaano sila mag-eenjoy sa lugar na kanilang pupuntahan. Nilingon niya ang aparatong kanina pa nambubulahaw sa pagtunog. Nagpang-abot ang kanyang kilay nang makitang si Pierce iyon. Bakit para yatang ang aga-aga ay aasarin na naman yata siya ng pinsan. Dahil ayaw niyang masira ng kahit kunti ang araw niya, hinayaan niya na lang ang lalaki hanggang sa magsawa ito. Total ang kabisadong-kabisado niya naman na sisirain lang naman nito ang araw niya sa walang tigil na pang-aasar. Pataghoy-taghoy na inayos niya ang munting gusot sa kama at maya-maya ay napalingon sa pintuan nang may kumatok roon. 

Naalimpungatan si Lysander sa mararahang katok na nagmula sa kanyang pinto. Marahan lang 'yon pero naglikha iyon ng ingay sapat para mabulabog siya sa kanyang pamamahinga. Nakatulugan na pala niya ang pag-iisip kay Leilani.  Mabigat ang katawan na hindi na siya nag-abala pa na suotin muli ang T-shirt at ang pantalon na lang ang minadali niyang isuot. Wala naman siyang inaasahang bisita kaya posibleng mails o bills lang iyon na inihatid ng security sa labas. Tinungo niya ang pinto habang inaayos pa ang pagkaka-zipper ng pantalon pero napatda siya nang tuluyan na niyang mabuksan ang pintuan. Sumalubong sa kanya ang pares ng kayumangging mga mata ni Xyrille. Lumawak pa ang pagkakangiti nito habang naglalakbay ng malaya ang paningin nito sa exposed niyang katawan.  Umigting ang panga niya sa biglaang pagbugso ng galit. Sa lahat ng taong pwedeng dumating ay wala ito sa listahan ng mga inaasahan niya. Ipipinid niya na sana ang pinto pasara dahil wala siyang plano

Unti-unting iminulat ni Leilani ang nga mata nang maramdamang tila may humahaplos sa kanyang buhok pero mukhang guni-guni niya lang iyon nang makitang himbing na himbing pa sa tulog ang lalaking kaharap. Napunta ang kanyang tingin sa kamay niyang nakapaloob sa kamay ni Lysander. Hindi niya alam kung paano at kailan nangyari 'yon pero napag-isip-isip niya na umalis na bago pa ito magising kaya dahan-dahan ang ginawa niyang pag-alis sa kanyang kamay. Muntik pa siyang mapalundag sa gulat nang iangat niya ang tingin sa mukha nito at nakitang mulat na mulat na ang lalaki. Titig na titig ito sa kanya na kanyang ikinalunok. Naasiwa siya sa klase ng pagkakatitig nito kaya mabilis na siyang tumayo para sana makalayo rito pero mas mabilis ang galaw nito. Nahigit nito agad ang kanyang kamay dahilan para mawalan siya ng balanse at napadagan siya sa katawan nito. Nahigit niya ang paghinga. Paniguradong damang-dama ni Lysander kung gaano kabilis ang pagwawala ngayon ng kanyang puso. 

"Sige na, baby. Hug mo na si Lola Berta mo," utos ko kay Trixie habang dala ko sa kabilang kamay ang isa pa naming bagahe. Natawa nalang kami nang para itong nagsusumbong at humihingi ng saklolo kay Aling Berta habang mahigpit itong nakayakap sa matanda para hindi siya patuluyin sa pag-alis. Natapos na kasi ang isang linggo naming bakasyon sa isla. Mamula-mula na nga ang balat ko at pati na rin kay Trixie dahil halos araw-araw nalang kaming nagbababad sa dagat at kung hindi naman ay nagpapaaraw habang nagpapaaraw sa Batarya. Nakasanayan na rin namin na sa gabi lang may kuryente kahit nung una ay hirap talaga mag-adjust. "Naimpake mo na ba ang lahat?" tanong ni Lysander sa akin na galing sa paghatid ng iba pang mga bagahe sa bangka. Tumango ako sa kanya bago ininguso si Trixie na wala pang balak na lisanin ang isla. Pati ito ay natawa na rin sa inasta ng anak. "Aling Berta, pano po. Uuwi na po kami. Salamat po sa pag-aasikaso sa amin dito." Pagpapaalam ni Ly