Lahat ng Kabanata ng Agam ng Kahapon: Kabanata 1 - Kabanata 10

                 Halumaling  PAWIS na pawis, tila nasa loob ako ng isang kubol na ‘di iniikutan ng kahit anong presensiya ng hangin, sumisiksik at pinipilit makisama sa kakayahan ng isang sisidlang limitado ang liwanag upang maaaninag nito ang kapaligiran at tila sabay-sabay umaangat ang hamog mula sa aming mga katawan. Lahat kaming apat na yaon ay nagkukumpulan sa sisidlan na iyon habang hawak ang isang palarang nakatupi nang pahaba at niluluto ang ilalim nito na siyang naglilikha ng puting usok sa ibabaw na tila diyamante para sa mga gaya kong hayok dito. Bawat isa sa amin ay nilalanghap ang bagay na yaon na parang mga biik kung humigop upang direktang ipasok ito sa mga utak namin na awang na at dapat nang lagyan ng krudo upang umandar ulit ang mundo. Tila, naghahapunan kami sa kawalan, pansamantalang gumagawa ng sariling mga teatro na kami ang siya

                Lahaw  TUMATAKBO siyang umuwi sa kanilang tahanan, mabilis pumasok sa kanyang silid at isinara ang pinto. Umupo sa sulok at nagtakip ng kanyang  tenga habang umaaligid ang maiitim na mga anyong bumubulong sa  kanya. “ Jayson, Jayson, mabaho! “Jayson ampon!Jayson tanga!Umiikot sa kanyang pandinig ang mga salitang ito mula sa mga itim na nilalang na nagsasayawan sa kanyang paligid. Nagtitimpi siyang pilit habang mariin na pinipikit ang mga mata at tinatakpan ang mga tainga upang  hindi ito makita’t makarinig. Ilang saglit pa’y naglaho na ang mga anyong yaon at muling tumahimik ang silid. Marahan niyang inalis ang kanyang mga kamay sa kanyang tenga at dahan-dahang iminulat ang mga mata, pinagmasdan ang kapaligiran at muli siyang tumingin sa bintanang bukas gaya ng nakagawian, sumasabay sa tahimik na pagkakataon habang natulo

               Pula  HINDI ko na mabilang kung ilang araw at gabi ko nang nakakapiling ang mga matatayog na sanga at damong aking hinihigaan at inuupuan, mga basang lupa at putik na tila nagiging parte na ng aming mga hapong mga katawan. Nagiging bahagi kami ng mundong itong na nasa kasulok-sulukan ng kagubatan at sa nakalululang tuktok ng kabundukan ng Sierra Madre na minsan ng naging alamat sa mga kwento ng kakamanghang pagkilala rito. Isang mahabang kabundukang nilikha umano ng mga kakaibang elemento at pinamamahayan ito ng mga kakila-kilabot  na mga nilalang na siyang naghahari harian umano ng mahabang panahon at sa aming kaisipa'y sumasabit dito ang pagkamangha sa lugar na yaon. Naging panang-galang ang kabundukang ito laban sa mga delubyong bagyong sumusubok tahakin ang sentrong kapitolyo ng bansa kabilang na ang maynila, naging mapagpalang kamay na siyang

                Ang Pinto  SA simula palang ay napapansin ko na ang kakaiba sa kanyang mga ikinikilos, mga katahimikan na lumilikha ng isang maingay na alingaw ngaw na bumabasag sa aking mga tengang nasasabik sa kanyang mga salita. Madalas sarado ang pintuan ng kanyang kwarto, hindi ko man lang narinig maski ang lagitgit nito. Ang dating masayahin at pala-ngiting anak ay napalitan ng mga salubong na kilay, at kadalasang kayamutan, nangyayari ito sa tuwing maghahanap kami ng sagot minsan sa mga kumustahan sa bahay habang nakukuha namin ang oras niya. Nakababang mga mata, at tipid na mga salita, tumitindig na parang isang pinuno sa kung anu man ay 'di naman alam.Masayahin siyang bata bago pa man mangyari ang lahat ng kaganapan, pinalaki namin siyang isang prinsesa, oo isang prinsesa, yakap ko siya nuon sa aking mga bisig habang inaawitan ng mga himig na sa ami

              Tikom Na Hiyaw  NANLILISIK ang mga mata, nagkikiskisan ang mga ngipin habang nakatitig sa kanyang kapatid, ilang saglit pa'y muli niya itong nilusob ng buong lakas, may kasamang nakakatakot na hiyaw at nakipagbuno siya, habang ang kanyang kapatid ay halos wala ng lakas sa kakasalag sa lahat ng kanyang pag atake. Sa di maunawaang dahilan ay di magawang mapigilan ang gaya niya ng kahit tatlong katao na dominado ng kalalakihan. Habang nakikipagbuno sa kapatid at habang hawak ng dalawang lalaking kapitbahay, makikita sa kanyang mga mata ang pagod at kawala sa kasalukuyang katinuan at napipilitang umayon sa galaw ng katawan na inuutos ng kanyang utak na gawin sa kadahilanan na nasa iba siyang mundo.Ganito ang imahe sa araw-araw na sitwasyon sa tuwing siya ay inaatake ng kanyang sumpong. Sabi nila, siya ay na-engkanto sa 'di malamang dahilan, maaring siya ay tumuk