บททั้งหมดของ Forgotten Misery: บทที่ 21 - บทที่ 30

"Uy, baka dumating na si Ma'am." Nagulat ako nang bigla ako'ng kalabitin ni Ella, napatingin naman ako sa relo ko at nakitang 8 minutes na pala ako dito. "Sorry Duke, kailangan ko nang bumalik sa trabaho." Pagpapaalam ko dito, hindi ko naman sinasadyang mapatingin sa table nila Hanz. Napansin ko'ng paalis na sila habang nakayakap sa braso ni Hanz si Ruth. Mukha namang wala lang sa kaniya ang nangyari. Nginitian ko na lang ulit si Duke bago umalis. "Girlfriend ba ni pogi yung kasama niya?" Tanong ni Ella nang nasa may counter na kami. Alam ko'ng si Hanz ang tinutukoy niya kasi ito lang naman ang may kasamang babae kanina. "Bakit hindi siya ang tanungin mo para hindi ako ang lagi mo'ng kinukulit tungkol sa kanila?" Pagtataray ko dito, puro na lang si Hanz at Duke ang itinatanong niya. "Gagalit? Wag ka na magselos, mas maganda ka naman don. Saka ang arte kanina nang umoorder, gusto ay si pogi pa ang magsabi." Maarte naman talaga si Ruth, mas maganda rin

Naligo ako ulit at ibinalik sa kahon ang ibinigay niyang gamit, I will just give these to him personally. Kung akala niya ay wala ako'ng mukhang ihaharap sa kanya dahil sa pag a-assume ko, then he's wrong. Nakarinig ako ng katok sa labas namin kaya lumabas ako, wala pa rin pala si Nanay. "Hi Elisa, I know it's already night pero can you join me sa may dagat." Itinaas pa ni Duke ang dala niyang basket. Nginitian ko ito ng tipid at sinabing hintayin ako kasi magpapalit muna ako nang pajama at magjajacket. "May problema ba?" Alam kong pansin niya ang pamamaga ng mata ko pero umiling lang ako, baka kapag nagsalita ako ay mapansin niya rin na paos ang boses ko. "You can also share me your problem kapag ready ka na." Tumango lang ako. Nang makarating sa tabing-dagat ay inilatag niya ang dalang blanket at inilabas ang beer in can at snacks, may lemon juice rin in can. "Ikaw may problema ka?" Tanong ko dito, hindi na nito pinuna ang pagiging paos ko na ipinagpasalama

"I'm Brie's cousin and also best friend kaya nang makita kita ay halos mawalan na rin ako ng malay. I did not expect to saw someone who has the same features and voice with her. Honestly, it is still awkward for me kapag magkasama at magkausap tayo kasi feeling ko I'm talking to Brie." "Pwede po ba ako'ng umalis na?" I don't want to be rude pero ramdam ko kasing malapit nang pumatak ang luha ko. Hindi ko na siya hinintay pa'ng sumagot at dali-dali na ako'ng tumakbo palabas. Hindi ko alam kung saan ako pupunta pero nakita ko na lang ang sarili ko'ng nagkukulong sa isa sa mga cubicle. How dare him to treat me like this? Wala naman siyang sinabi na gusto niya ako pero he gave me motives na parang sinasabi na kanya ako. Kaya pala ang cold niya makipag usap sa akin kahapon kahit siya ang may kasalanan, and he didn't even said sorry. Iyak lang ako ng iyak, para ako'ng sira kasi wala naman kaming relasyon and he did not gave me any assurance tapos yung reaction ko ay parang pinagta

"Ayaw mo?" Turo nito sa inihiwalay ko'ng butter shrimp. "Gusto ko yung itsura, nakakatamam, pero allergy kasi ako sa hipon." "Uy kain na." Mahina ko'ng binangga ng balikat ko ang balikat niya para bumalik siya sa sarili. "Sorry, may naalala lang." For sure si Brie ang naalala niya. Siya lang naman lagi ang naalala nila sa mga action ko. Siguro ay ayaw niya na rin pahabain pa ang usapan kaya hindi na siya nagsalita pa ulit. "Ayy." Napatayo ako sa gulat ng may bumuhos na tubig sa katabi ko'ng participants. Masyadong marami at malakas ang impact noon kaya nabasa rin ako pero mas basa yung katabi ko, nagmukha na siyang naligo. "Sorry po! Sorry po" Mukhang nataranta naman si Ate na server kasi hindi niya alam kung ano ang gagawin. Pupunasan niya sana yung katabi ko pero bigla rin siyang yumuko para limutin ang mga nabasag. Nalito na siya sa mga uunahin. "It's okay, medyo madulas ang sahig dito kaya I understand." Sagot ni Leonard, nabasa ko

"Elisa, tara muna sa room para makapag refresh ka naman." Tumango agad ako sa paanyaya ni Agatha kasi mas maganda ang ambiance sa labas ng stadium at sa loob ng room. Nagpaalam kami kay Dean at pumayag naman agad ito. Pakiramdam ko ay bawat kilos at paalam ko ay papaboran nila kasi nakasalalay sa akin ang pride ng school.  Baka masyado na ako'ng maging proud sa sarili ko. "Inumin mo muna ito'ng juice tapos kainin mo ito'ng cookies. I prepared these kanina nang lumabas ako ng kwarto at nalaman ko rin na maganda ito para mas maayos makapag isip. Nevertheless, relax yourself kasi 1 hour vacant pa naman tayo. May pasabog ata ang mga Quiz Master mamaya at si Mrs Crawford. Kaya siguro 3 days tayo dito kasi special exam ang gagawin bukas ng mga participants. Hindi ko pa lang alam kung ano iyon." Two days lang kasi sana kami dito and na-move raw ng 3 days. Maganda nga talaga ang Manila. Bago kami makarating dito ay marami kaming nadaanan na buildings, different height and style