ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / ทั้งหมด / THE UNKNOWN GANGSTER QUEEN / บทที่ 31 - บทที่ 40

บททั้งหมดของ THE UNKNOWN GANGSTER QUEEN : บทที่ 31 - บทที่ 40

45

Chapter 31

IAN'S POV Agad na nabaling ang mukha ko sa gilid dahil sa lakas ng sapak sa'kin ng hayup na kung sino man ito. "Mr. Ferro! Hey dude!? What the fuck are you doing?" Singhal ni Danielle.  Agad naman s'yang nilapitan ng sumapak sa'kin at tinutukan s'ya ng baril. "Wag! Wag! Maawa ka sa bata!" Sigaw ni Gary. " So dapat ikaw ang barilin ko? " Saka s'ya humagalpak ng tawa. " Baliw ka na! " Sigaw naman si Kyle. "Shut up!" Saka tinutok kay kyle ang baril. "Calm don Mr. Sion." Tila para akong nabingi sa boses na narinig, alam kong hindi ako nagkakamali. Nilingon ko ang pinanggalingan ng boses.. Cynthia... "I'm sorry my love." Itinabi n'ya ang baril bago humarap kay Cynthia. "What the fuck Cynthia!? What is this?!" Singhal ko. Ngumiti s'ya saka sumabit sa braso
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 32

ZIN'S POV "Time of death 2:35am" rinig kong saad ng doctor agad kong pinasok ang ER at nagsisigaw. "DOC! IBALIK MO ANG PAPA KO! BUHAY SYA! BUHAY!? GAWAN N'YO NG PARAAN PLEASE DOC NAGMAMAKAAWA AKO!" Sigaw ko ng marinig ang flat line sa kadahilanang wala ng buhay ang pasyente. "I'm sorry Ms. Ferro, I can't bring someone's life. " Umalis na s'ya sa harap ko at lumapit ako sa bangkay ng ama ko. " P-pa! Nagsisimula p-pa lang tayong maging masaya bakit s-sumuko k-ka na? Pa! Ano ba!? Bumangon ka pa! " Sigaw ko habang yakap ang katawan n'ya. " Zi-" sad ng isang pamilyar na boses sa likod ko, patuloy pa rin ako sa pag iyak habang yakap ang malamig na katawan ni papa. "This is n-not true! Tell me this is not true!" Sigaw ko. May kumapit naman sa likod ko, narinig ko ang sunod sunod na yabag ng paa papunta sa kinarorooanan namin. "Z-Zin.." saad ni M
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 33

TRINA'S POV "Mom! What was that!? Why did you kill Dad!" Sigaw ko sa kan'ya. "It was accident! I didn't mean to. " Umiiyak na tugon n'ya. " Why are you doing this?! Why? Who's this fucking guy with us? What the fuck is going on!? " Singhal ko sa kan'ya. " I-I'm sorry T-Trina. " Lalo akong naguluhan, nang gigilid na ang luha ko 'di ko maintindihan ang nangyayare. "I'm your father, Trina." Sabat nung lalaki na kasama namin, tinignan ko s'ya ng masama at naguguluhan. "What are you saying?! You aren't my Dad!" Sigaw ko. "It's true Trina, he's your father." Tinignan ko s'ya ng hindi makapaniwala, unti unti ng nadudurog ang puso ko sa nalalaman. "He's not my Father! This guy put my life in danger!" Madiin na singhal ko. "He's your father!" Sigaw sa'kin ni Mommy. "Trina, I'm Frank Si
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 34

MATTHEW'S POV "Where the hell are they!?" Singhal ko sa kawalan matatapos na naman ang araw pero hindi namin s'ya makita. " I told you guys we should find her as soon as possible! Now look what just happened?!" Galit na saad ni Danielle. " Keep tracking her Drake!" Sigaw ko habang si Drake ay tutok sa laptop. " I-I can't track her even Janver, I can't track them." Dismayado akong napakapit sa batok ko. " The CCTV, hack the cctv near to our HQ" saad ko. Zin where the hell did you go again?  "I hack the Cctv footage, it's too dark we can't use this." Lumapit ako sa kan'ya at tinignan ang cctv footage. " There! That's Janver where's Zi-" nanalaki ang mata ko ng makitang sinalubong ni Zin ang kotse at biglang nawala ang kaputol ng footage. "W-wait! There's something wrong the footage wasn't worki
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 35

MONICA'S POV 'Hindi ko inaasahan na madadamy ka dito Ian, di ko inaasahan na mangyayare to saiyo, sainyo. Humihingi ako ng tawad alam kong isa ako sa dahilan kung bakit nangyare to patawarin mo ako. ' Umiiyak na saad ko sa aking isip habang nakatanaw sa bangkay ni Ian. "Mahal" nilingon ko ang pinanggalingan ng boses, niyakap n'ya ako at hinagod ang likod ko. "K-kasalanan ko ito, nagdudusa ang anak ko dahil s-sa akin. " Umiiyak na saad ko sa dibdib ng asawa ko. " Ano ka ba Monica, walang may gusto ng nangyare wag mong sisihin ang sarili mo." Di na ako sumagot at hinayaan na tumulo ang luha ko. " Daddy... " Nilingon ko ang pinanggalingan ng boses, sobra akong nahabag sa nakikita ko. " Trisha! Baby, don't cry tita is here okay?" Saad ni Cindy kay Trisha na tulala at tumutulo ang luha. Umiwas ako ng tingin hindi ko kayang makita ang batang it
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 36

MATTHEW'S POV Kinakabahan ako sa binabalak ni tita Monica, alam kong pag sumablay ay hindi maganda ang kakalabasan. Damn! Hindi pa lumalabas di Zin sana naman bago s'ya lumabas e makasilip na si Trina. "Matthew! Asan si Zin?" Bigla naman akong mabunutan ng tinik sa lalamunan ko ng tawagin ako si tita Monica, tinignan ko si Trina balot na balot. "She's at her room tita" tumango s'ya bago magsalita. " Sige, ikaw na bahala kay Trina siguraduhin mong malinis at walang sabit ha? Ako na ang pupunta kay Zin. 30mins o mas mababa pa d'yan ang oras na nakalaan para kay Trina." Yun lang sinabi n'ya at dumiretsyo na sa loob. Nilingon ko si Trina tulala s'ya sa kabaong ng Daddy n'ya kahit na medyo malayo s'ya dito. "Trina.." tuluyan na s'yang humagulgol agad akobg lumapit sa kan'ya para patahanin. "Daddy!" Halos mapaos s'ya ng banggitin n'ya yon. "Tri
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 37

ZIN'S POV Napakalupit ng mundo, nagluluksa nako't lahat binibigyan pa din ng problema. Kingina kailan ba matatapos ito? Nakakapagod na. Saad ko sa isip habang malamig na nakatingin sa magulang ni Papa. "Sa ayaw o sa gusto mo idadala namin sa US ang bangkay ng anak ko! " Sigaw sa'kin ng lola ko. " Sino naman nagpalakas ng loob mo para kalabanin ako? " Malamig na saad ko, alam kong nakakabastos pero wala na'kong panahon para maguilty. "Bastos ka! Gan'yan ka ba pinalaki ng anak ko? O nakuha ko ang ugali ng ina mo?! " Sigaw ng lolo ko. " Baka kasi sainyo ko nakuha, halata naman kasing sainyo e. " Tugon ko pa. " How dare yo-" akmang sasampalin n'ya ako ng isangga ko ang kamay ko. " Subukan mong ilapat ang kamay mo sa mukha ko, gusto mo bang unahan ng libing ang anak mo?! " Sigaw ko, napatigil naman ang lahat sa asta ko. " Hindi ko ibibigay sai
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 38

JANVER'S POV "Zin, come on talk to me!" Pamimilit ko sa kan'ya, pero hanggang ngayon ay hindi n'ya ako iniimikan. Tahimik naming tinahak ang daan, hindi ko alam kung saan n'ya balak pumunta basta ang alam ko wala s'ya sa wisyo kung saan n'ya kami dadalhin. Sa sobrang katahimikan ay inabot ako ng antok, unti-unting pumikit ang mga mata ko. Nagising ako sa lakas ng hampas na narinig ko, tumingin ako sa paligid napapalibutan kami ng mga armadong lalaki. Nilingon ko si Zin, deritsyo at walang emosyong nakatingin sa manobela. "Z-Zin! Are you alright? Ano? Anong nangyayare?" Pati sa puntong to hindi n'ya ako inimikan, nilingon ko ang kumakatok sa window seat ko. I looked at him confusedly. "Zin, can we defeat these guys?" Tanong ko habang nakatingin sa lalaking kumatok ng bintana ng kotse, malaking tao s'ya at pangit ang itsura. "No, I can no longer fight at this p
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 39

ZIN'S POV Napakapeaceful, napakasariwa ng hangin, sana laging ganito malayo sa gulo, malayo sa maraming tao. Pano kung hindi ako umalis dito? Pano kung hindi ako pumayag na sumama kay papa, mangyayare ba lahat ng to ngayon? Buhay pa kaya si papa? Hay buhay nga naman napakalupit. Siguro nag-aalala na ang mga kaibigan ko, si mama, sila Kyle, si Danielle. Ano na kayang lagay ng Underworld? Maayos pa ba? O magulo na? Ang damdamin ko? Kailan maaayos? O gugulo pa? Sa dami ng pinagdaanan ko parang ang hirap ng bumangon, sa hirap, sa sakit, sa pait ng pagsubok na ibigay sa'kin makakaya ko kaya? Makakaya ko pa ba? Hindi ko na naiisip ang sarili ko, tanging ang mga mahal ko lang sa buhay ang priority ko. "Hanggang kajlan ako mahihirapan? Masasaktan? Lalaban? " Saad ko sa sarili habang unti unti ng pumapatak ang butil ng luha ko. Tumayo ako at pinunasan ang luha, pagkalingon ko ay nakatayo si Janver sa gilid ng
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 40

MONRICK POV Nakangising tinignan ko si Zin na nakatutok ang baril sa amin. "What the hell are you doing? Do you want to get yourself killed?" Singhal n'ya at tumawa naman ako para inisin s'ya lalo. The truth is we're not mad at each other, ganito lang kami kala mo laging galit sa isa't isa. I was the one who trained her and enter her to the Underworld. She's undefeatable, and immortal. Biruin mo buhay pa s'ya ngayon sa dami ng dugong nawala sa kan'ya, even I the trainer of Zin can't defeat her. "Maybe? Why are you going to kill me?" Tanong ko saka ngumisi ng binaba nya ang baril. " Of course not, so what are you doing here? Why are you following me?" Sunod sunod na tanong n'ya. " Nothing, it's been a long time since I tested your senses. Guess what? I'm still impressed." Pinalakpakan ko s'ya at ngumisi naman s'ya. " You should, because I
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
12345
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status