Alle Kapitel von Pighati Dulot ng Kanyang Pagibig: Kapitel 101 – Kapitel 110

Malamig na tumawa ang lalaki. "Alam mo bang naghihintay ako?"Walang imik si Sabrina.Wala siyang anumang iniisip.Kanina lang ay kinabahan siya, hindi alam kung paano siya haharapin ito. Walang magagawa ang pagtakas. Nakita niya mismo ilang araw lang ang nakakalipas kung paano nakitungo ang taong ito sa kanyang mga kaaway. Kahit saan siya tumakas, alam niyang makalipas ang ilang sandali, mahahanap siya ni Sebastian.Maliban kung mayroon siyang metikulosong na plano.Kung hindi siya maaaring tumakbo, maaaring harapin na lang nya ito.Kahit paano naman ay kailangan pa rin siya ni Tita Grace.Pasimpleng nais niyang patnubayan ang sarili bago makipag-usap.Iyon ang iniisip ni Sabrina.Nang makita siyang walang imik, tumingin sa kanya si Sebastian, ang kanyang mga mata na naglalaman ng isang nakakahamak na kislap. "Nagpanggap kang matapat, pagkatapos ay nagpanggap kang nakakaawa, lahat upang makuha ang aking tiwala bago mo harapin si Selene? Ang iyong mga kasanayan sa pag-arte ay

"Hindi ba nakuha mo na ang gusto mo? Bakit ka nandito?" Nataranta si Sabrina.“Sabrina, Akala ko mas mahusay ka kaysa dito. Sinasabi mo sa akin kung gaano ka mahal at inalagaan ka ng Young Master Sebastian, at maaari mong agawin ang aking lugar bilang kasintahan, ngunit lumalabas na ikaw ay isang manggagawa lamang dito? Kung hindi ako nagkakamali, nagtatrabaho ka rin dito dalawampung kakaibang araw na ang nakakaraan? "Dalawampu't kakaibang araw na ang nakakaraan. Iyon ay noong siya ay pinadukot ni Selene.Kalmadong tumingin si Sabrina sa mayabang na babae na nasa harapan niya, pinipigilan ang pagnanasang hawakan ang leeg at sakalin hanggang sa mamatay.Talagang kinamumuhian niya ang pamilyang Lynn.Hindi niya kailanman naintindihan kung bakit siya iniwan ng kanyang ina sa pamilyang Lynn noong siya ay labindalawang taon. Anong relasyon ang mayroon ang kanyang mga magulang sa kanila? Alam ni Sabrina na ang kanyang pamilya ay mahirap, ngunit kahit na mahirap siya na kailangan niyang

"Paano?"Nagkaroon ng ningning sa mga mata ni Jade. "Sa palagay ko nakapuntos tayo ng isang pangunahing tagumpay sa oras na ito. Matagumpay na nagamit natin ang bata sa sinapupunan ni Selene para pikutin si Sebastian, at nagawa rin nating pahirapan si Sabrina dahil nawalan sya ng kapit kay Sebastian. ""Gayunpaman, kung nais nating gamitin si Sebastian upang mapatay siya, kailangan pa rin nating maglagay ng langis sa apoy.""Kailangan ba talagang patayin natin sya?" Nakaramdam ng awa si Lincoln sa kanyang puso, at hindi mapigilang magtanong.Napatingin si Jade kay Lincoln na may galit. "Mayroon ka pa ring malambot na lugar para kay Sabrina, at ayaw mong mapatay siya? Paano ka ba niya tinatrato? Gusto ka niyang patayin, nais niyang patayin ang ating buong pamilya. Siya ay kasing sama din ng kanyang ina! Sila ay magkatulad, kasuklam-suklam at walang kahihiyan! Nakalimutan mo ba kung paano ka niloko ng nanay niya?"Paano mo nagwang makalimutan iyon ?!"Ang lobong iyon, siya ay tulad

Hinawakan ni Grace ang kamay ni Sabrina, biglang dumaloy ang luha habang mahinang sinabi, "Sabbie, nandito ka na?""Ma ..." Tahimik na humikbi si Sabrina, "Humihingi ako ng pasensya ma, mayroon akong ilang mga bagay na hinarap ngayon, iyon ang dahilan kung bakit ako nahuli."Umalis siya agad mula sa lugar ng konstruksyon, upang makaharap lamang si Lincoln sa hintuan ng bus. Siya ay lumakad sa isang distansya pagkatapos nito, bago lamang sumakay sa bus sa susunod na hintuan.Iyon ang dahilan kung bakit nahuli siya sa kanyang pagbisita.Alam na nyang lumala ang karamdaman ni Grace, wala nang ibang nais si Sabrina kundi ang manatili sa tabi ni Grace, ngunit hindi rin maari na mawalan siya ng trabaho. Gaano man kahapo at nakakapagod ang trabahong iyon, trabaho pa rin ito.Bilang isang babae na kamakailan lamang nakalabas sa bilangguan, napakahirap makahanap ng trabaho, kaya't hindi niya ito kayang talikuran. Gumapang siya sa tagiliran ni Grace habang paulit-ulit niyang inulit, "Humihi

Nakasulat sa postcard, “Mr Ford, binigyan mo ako ng napakaraming magagandang damit. Hindi ako nagsusuot ng gayong magagandang damit sa buong buhay ko. Binigyan mo rin ako ng isang napakamahal na laptop, hindi ko talaga alam kung paano magpapasalamat.May nais akong ibigay sa iyo, ngunit mahirap akong tao.Kahit na may pera ako, hindi ko talaga alam kung ano ang gusto mo. Ang iyong mga damit lamang ay maaaring nagkakahalaga ng daan-daang libo, higit sa isang taon ng aking suweldo. Kaya, payagan akong bigyan ka lang ng isang bagay na mura at kawili-wili.Sa pagtingin sa kulay at istilo ng mga filter na ito, naramdaman ko na ang mga ito ay akma sa isang lalaking tulad mo, may sapat na gulang at makapangyarihan.Hindi ko alam kung magugustuhan mo ito.Kung hindi man, tandaan na sabihin mo sa akin. Kukuha ako ng bago.Ang mga filter ng sigarilyo ay hindi mamahalin.Gayunpaman, gusto mo ang paninigarilyo, at kapag ginawa mo, madalas na hawakan mo ang usok sa iyong bibig bago dahan-dah