บททั้งหมดของ Pighati Dulot ng Kanyang Pagibig: บทที่ 221 - บทที่ 230

Sumigaw si Sabrina sa sobrang walang magawang pamamaraan. ‘Hindi ako ... hindi tatakas. Hindi na ako tatakas pa.’Ngumisi ang lalaki at saka dahan dahang ibinaba ang ulo at hinalikan.Ang mga bagay na sumunod ay nangyari nang lohikal at inaasahan kung paano ito dapat. Ito rin ang resulta na hinanap niya ng anim na taon.Lalo pa't ang pagtatapos para sa kawalan ng laman niya sa pag-iisip at pisikal sa nakaraang anim na taon.Maya maya, tumabi si Sabrina sa braso ni Sebastian at nakatulog. Gayunpaman, kahit na natutulog, mayroon pa rin siyang transparent at walang magawa na luha na nakasabit sa kanyang mga mata.Ang lalaki ay umupo kasama siya sa mga braso. Matapos niyang palayanin ang malilinaw na mga patak ng tubig sa kanyang katawan, simpleng kinuha niya ang isang malaking twalya sa paliguan sa banyo na walang kabuluhan at ibinalot ang pareho sa kanila. Dinala siya nito palabas.Mahimbing siyang natutulog, at dahil sa kakulangan ng suporta, hindi niya namalayang ibinalot ang kan

Hindi direktang sinagot ni Sabrina ang tanong ni Sebastian.Ang kanyang ekspresyon ay malungkot at payak, ngunit ang kanyang tono ay matatag at kalmado. ‘Okay lang, may utang din ako sa iyo! Kahit na wala talaga akong utang sa iyo, may paraan ka pa rin upang magkaroon ako ng utang sa iyo. Sa madaling sabi, naibalik mo ako, at dahil naibalik mo ako, gagawin ko ang kahit anong ipagawa mo sa akin.Gayunpaman, ang aking reputasyon bilang Sabrina ay matagal nang kasumpa-sumpa sa paningin ng buong mataas na lipunan sa South City. Sa paningin ng mga taong katulad mo, ako ay isang oportunista na babae na mayroong isang agenda.Samakatuwid, hindi na mahalaga iyon.Hangga't handa mong buhayin ang aking anak na babae.’Ngayon lang kapag siya ay nasa tawag sa isang tao, malinaw na narinig niya ang lahat. Bagaman hindi pa niya nakilala ang ama ni Sebastian, alam niya kung sino ang tumawag. Gayundin, maaaring sabihin ni Sabrina mula sa tono ng kabilang partido, marahil ang buong Timog Lungsod a

Sa malapad at magulo na kama, si Sebastian ay nahuhulog pa rin sa pagtulog.Ang mukha niya habang natutulog ay hindi kasing talas kumpara pag gising siya. Sa kabaligtaran, napakagwapo niya tuwing tulog. Angular na mukha ng lalaki na parang may larawang inukit ng kutsilyo. Tunay siyang pinaboran ng Diyos. Ang kutis ng balat ng lalaki ay tulad din ng uri na nagsasanay ng martial arts sa loob ng maraming taon, at ang kanyang balat ay masikip.Ang kanyang balat ay naglalabas ng isang uri ng malusog na tanso sa buong katawan, na seksi at masungit.Sa tuktok ng kulay na tanso, magaspang at matatag na balat, mayroong isang maliit na strip ng makintab na water strip.Agad na napagtanto ni Sabrina na ang laway niya ang walang malay na dumaloy palabas ng sulok ng kanyang bibig matapos siyang makatulog.Sus!Sinusubukan ba niyang mamatay mula sa kahihiyan?Inalala niya ang kanyang sarili sa kanyang labi na huwag maging ganon kamura. Kahit na pinahirapan niya ito hanggang sa mamatay, dapat

Agad na namula ang mukha ni Sabrina. Nilinaw niya ang kanyang lalamunan at kalahating binaluktot ang katawan upang tanungin si Aino, ‘Baby, sabihin mo kay mommy, nakatulog ka ba kagabi? Natakot ka ba? ‘Tumango si Aino, at ang kanyang mukha ay may isang hindi mahahalata na yabang. Hinila niya ang kamay ni Sabrina upang hilingin sa kanya na maglupasay, pagkatapos ay binulong niya sa tainga ni Sabrina at sinabing, ‘Nay, ang kama sa bahay ng mabahong bula ay mas komportable, tulad ng isang duyan ng prinsesa. May pangarap pa nga ako kagabi nung nakatulog ako. Nakatulog na talaga ako. Hindi naman ako natakot.Nay, napakatapang ko.Nakatulog ka ba kagabi? Natakot ka ba?’Sadyang pinasadya ni Sebastian na mag-order sa kama ni Aino para sa kanya. Ang gilid ng kama ay parang isang hubog na buwan, at napapaligiran ito ng mga korona ng bulaklak. Ito ay tulad ng kung ang kama ay mula sa isang panaginip. Nagustuhan na ito ni Aino noong kahapon lang siya pumasok.Dahil lamang sa galit siya kay

Bagaman mahiyain si Sabrina, sinunod din niya ang pag-aayos ni Tiya Lewis.Si Tita Lewis ay talagang isang nars ng pagsasanay ng pamilya, propesyonal ang kanyang diskarte at inalagaan niya ng mabuti si Sabrina. Napakaintindihan din niya.Si Sabrina naman ay medyo nahihiya pa.Dahan-dahang ngumiti si tita Lewis at sinabi, ‘Mrs Ford, napaka-sensitibo mo. Hindi nakakagulat na gustung-gusto ka ni Sir.’Walang imik si Sabrina.‘Mrs Ford’ tumawag si Tiya Lewis.‘Mm.’ Kahit na alam ni Sabrina na hindi siya si Mrs Ford, hindi siya tumutol noong tinawag siya ni Tita Lewis dahil alam niyang hindi epektibo ang pagtutol niya.‘Nakikita ko na ang maliit na prinsesa ay nais din ng isang nakababatang kapatid. Sa kapangyarihang pinansyal ni Sir, imposible para sa kanya ang nais lamang ng isang solong anak. Kung nais niyo parehong magkaroon ng mga anak sa paglaon, kailangan mong protektahan ang iyong sarili. Mrs Ford, huwag kang gagalaw, at ilalagay ko ang supositoryo sa lugar.’Hindi naglakas