บททั้งหมดของ Seducing the Seducer: บทที่ 171 - บทที่ 180

Nagmamadali akong maglakad pabalik sa restaurant kung saan ko sila iniwanan, bitbit ko ang makeup na binili ko kay Miley. Nakangiti ang sina Bianca at Miley sa akin nang makita na nila ako. Ngunit si Yngrid ay nanatili ang diretso ang mukha. "What is that? Akala ko ba ay sa banyo ka nagpunta?" tanong ni Bianca at sabay pa sila ni Miley na sumilip sa paperbag na dala ko. "Let's go," sabi ko at inilapag na ang bayad sa lamesa. "What? Why? Halos kakatapos pa lang kumain ni Miley. Hayaan mo muna siya na makapag pahinga, at saka may sasabihin ako sa'yo." sabi ni Bianca at hinawakan ang aking kamay upang mapigilan niya ako. "We have to go, Bianca. I will explain everything to you once we get back home." sabi ko at ako naman ngayon ang nagpupumilit sa kanya na tumayo. Hindi na siya umalma pa at nagpaagos na lang siya sa paghila ko sa kanya. Samantalang si Yngrid ay tinulungan niya na makababa si Miley sa upuan "You are making me nervous, Bernard." sabi ni Bianca habang kami ay naglalak

"Ano? Anong light bulb?" Kunot noo niya na tanong. Nginitian ko lamang siya at hinatak na siya papasok ng aking kotse. Papito pito pa ako habang nagmamaneho ng sasakyan. "Saan na naman tayo pupunta?" Tanong niya pagkatapos niyang ilagay ang kanyang seatbelt. "Basta, chill ka lang diyan." Itinigil ko ang sasakyan sa parking lot ng restaurant na nasa isip ko kanina. Pinagbuksan ko na rin ng pintuan ng kotse ang aking asawa. "Switch Food?" Patanong na basa ni Bianca sa signage sa aming harapan ngayon. "I want to try their activities since high school, and I think you will enjoy this too. Kaya kung gusto mong mag enjoy tayo habang kumakain, dito tayo." Sabi ko at hinatak na siya papasok ng restaurant. "Good afternoon, welcome to Switch Food." Bati ng babae na nasa pintuan. "Table for two." Tumango na 'yung babae nang tawagin ko itong muli. "Miss, sa challenge room pala." Dagdag ko. "Uh, yes sir." Sagot niya sa akin na may pag ngisi pa. Sinamahan kami ng isang staff sa isang p

Andito kami sa resort ko sa Pampanga. Dinala ko si Bianca rito para makapag unwind at para na rin mag baka sakali na may maalala siya sa mga alaala namin dito. Pero ng ikinaiinis ko ay nag prisinta si Yngrid na sumama upang may maka antabay daw kami, at itong si Bianca naman ay pumayag na sumama si Yngrid para naman daw may tumingin kay Miley. Napapakunot ang aking noo sa tuwing makikita ko si Yngrid. Ayokong maging masamang tao, pero kung kinakailangan na iligaw si Yngrid kapag pauwi na kami ay gagawin ko. Ayoko naman kasi na bigla-bigla na lamang pa alisin si Yngrid. Baka magtaka at mag suspetya naman itong si Bianca sa amin kung bakit biglaan. I want her to voluntarily go. Pero paano? "What's wrong, Bernard?" tanong ng aking asawa at hinawakan pa ang aking kamay. Nabalik naman ako kaagad sa aking wisyo. "Wala, may naalala lang." Sabi ko at pinisil ko ang kanyang kamay. "Gusto mo nang mag swimming?" tanong ko upang maiba naman ang usapan. Umiling naman siya at sumagot. "Ayok

"What problem? Tell me what is the problem, Bernard." Mukhang lalo ko lamang pinag alala ang asawa ko nang dahil sa sinabi ko. I shouldn't have opened my mouth. "Ano pa ang silbi na asawa mo ako kung hindi mo sasabihin mga problema mo sa akin? Comforting you or making you feel better is the least I can do." Sabi nito at ipinagsiklop ang aming mga daliri. I kissed her knuckles and said, "Just be there beside me. Huwag mo akong iiwan. Kahit iyon lang, ok na ako." Tumango naman si Bianca. "I will never do that, okay? I made my vows with you in front of our God above. And you know thay I love you very much. So tell me, how can I do that?" sabi niya at ngayon ay siya na ang humahalik sa isa kong kamay na walang benda. Ngumiti ako dahil kahit papaano ay nalimutan ko ang mga iniisip ko. "Fine, Mrs. Santos. Just say that three words and eight letters, so that your husband will be ok." sabi ko. Mabilis naman niya akong sinagot ng isang napakatamis na "I love you." habang siya ay naka ng

It was Miley. "Aalis ka ba kasi sinabi ko na boring ka?" tanong nito at naka pout na ang labi. Halata na maiiyak si Miley. "That was only one time. Nasabi ko lang yun kanina kasi you're not talking to me." paliwanag ni Miley. Ngumiti naman si Yngrid at lumapit kay Miley. Lumuhod siya sa harapan nito at hinawaka ang kanyang mga kamay. "Of course not." sagot niya kay Miley at huminga ng malalim. "My mission here is already done. Don't worry, magkikita tayo ulit. Sisiguraduhin ko iyon." sabi nito at tumayo na. Ginulo ko ang buhok ni Miley at saka na hinalikan ang labi ni Bianca bago pa ako sumakay sa aking kotse. Kumaway ito nang magsimula ng lumakad ang sasakyan. "Napaka caring mo naman pala. Sana sa akin din diba? I am pregnant." sabi ni Yngrid at mabilis na lumipat sa aking tabi. Ayokong ma-destruct sa pagmamaneho kaya naman hindi ko na lamang siya sinagot, at tanging sa daan lamang ako nakapokus. "Uuwi ako sa Zambales. Alam kong medyo malayo pero ihatid mo pa rin ako." sabi