บททั้งหมดของ BAKAS NANG KAHAPON : บทที่ 11 - บทที่ 20

MAALIWALAS ang mukha ni Angela kinabukasan ng magising. Parang panaginip lang na maramdaman ang pag comfort sa kanya ni Norman ng nagdaang gabi. Masaya pa rin ang puso nya sa isiping kahit papano may simpatya ito sa damdamin at nararamdaman nya. Siguro nga di rin naman masama kung maging kaibigan at maging open rin sila sa isa't isa. Subalit hindi pa sa ngayon, hindi pa rin handa ang sarili nya rito, bukod pa rin doon bago pa lang sila magkakilala at hindi pa nya ito lubos na mapagka - katiwalaan ng mga bagay bagay sa buhay nya. Marahil kung loloobin ng diyos na ito ang maging unang taong pagbigyan nya ng tiwala, bakit hindi?"       Mabilis syang naghanda at nag ayos ng sarili. Tulog pa ang anak nya, pero gising na rin ang kanyang lola. Pumapasok pa rin sya sa mall habang hindi pa sya nakaka hanap ng bagong trabaho. Sisimulan na rin nyang mag apply ng trabaho na ayon sa kanyang tinapos. Balak rin nyang tawagan sa ngayon ang number na nakalagay sa napulot na wa

Hindi naka huma si Angela ng makita ang maskulado at perpekto nitong pangangatawan habang nakasunod at nasa likuran ng kanyang anak. Nakatingin rin ito sa kanya habang naka upo sya sa gilid ng kama. Hindi nya maiwasang mag init ng katawan sa nakikitang hitsura ng lalaki. Basa ang katawan at buhok nito na bahagya pang tumutulo pababa sa malalapad nitong dibdib at balikat. Malaman at nasa ayos ang mga abs at nahigit nya ang hininga ng mapadako sa baba nito ang kanyang tingin. Tuluyan syang napalunok ng laway ng makitang nakatapis lang ito ng twalya. Pakiramdam nya nanuyo yata ang lalamunan nya.       Nabalik sya mula sa pag mamasid rito ng tumikhim ang lalaki at nagsalita.       "Pasensya na kung hindi ko naipag paalam si Vince sayo sa paliligo." hinging paumanhin nito.      "Okay lang" at tipid syang ngumiti rito at mabilis na nag iwas ng tingin rito.      "Salamat po, tito." sabi ni

Masayang masaya ang mukha at kilos ni Vince habang panay ang linga sa loob ng mall. Hindi naman nito ugali ang magturo kung isinasama nya ito. Pero ngayon, bawat madaanan yata nila ay may napapansin ito. Daig pa ang pagiging mag ama ng dalawa habang masayang tumitingin tingin sa mga stall.      Pumasok sila sa isang stuff toy store at masayang nakikita nyang masayang namimili ang bata ng bawat magustuhan nito. Ang binata naman pati bata gustong patulan para kunin rin naman. Ayaw nyang ma spoil ang anak nya kaya iniiwasan nyang bigyan ito ng labis na hindi naman talaga nito kailangan. Meron lang ilan, sapat na. Kalabisan na para sa kanya kung sumobra.      "Mama, tingnan mo po oh, ang laki." sabi nito habang ipina pakita sa kanya ang halos kasing laki na nitong teddy bear. Maaliwalas at masaya ang awra nito.       "Oo baby, pero tama na iyan, ha? Wag ka na kukuha ng iba. Nakakahiya naman sa tito Norman mo." sab

Maaga pa lang kinabukasan nag pasya na syang ipa alam sa kanyang lola at anak ang kanyang plano. Habang masaya silang kuma kain ng breakfast.        "May gusto po sana akong sabihin sa inyo 'la." naka ngiting bungad nya sa mga ito.        Nag angat naman ng tingin sa kanya ang kanyang lola at pansamantalang ini hinto ang pag subo ng pagkain. Habang ang kanya namang anak ay sige lang sa pag subo na walang paki alam sa kanilang pinag uusapan.        "Mayroon na ho akong bagong trabaho at gusto nilang mag simula na ako agad." masayang sabi nya. Hindi nai tago ang excitement sa mukha nya.       "Mabuti naman kung ganoon. Masaya ako para sa iyo, apo. Unti unti mo ng natutupad ang mga pangarap mo noon. Alam kong hindi ka pababayaan ng diyos. "naka ngiti at masayang sabi ng abwela.        "Pero di ba po may work ka naman na?" hindi naka tiis na sabat n

Kahit halos mag uumaga na ng maka tulog si Angela nagawa pa rin nyang bumangon ng maaga pa. Agaw liwanag pa lamang ng mag simula na syang mag ayos ng kanilang mga gamit.         "Bakit hindi mo na lang mamaya iyan ayusin. Masyado pa namang maaga para dyan. Puyat ka pa kahapon kaya ipa hinga  mo na muna ang sarili mo." anang lola nya. Marahil ay nagising ito sa mga kaluskos nya. Naka bangon at naka lapit na rin ito sa kanya.          "Maaga naman na po at saka nakaka hiya na rin naman po kung tutulog tulog naman ako. Kahit pa- paano po sobrang malaking tulong na po ito sa akin. At hindi ko sasayangin ang pag kakataong ito na ibinigay nila sa akin." sabi nya habang abala sa pag lalabas ng ilang gamit mula sa mga box nito.         "Napaka buti mong bata, apo, at alam kong hindi ka pababayaan ng diyos. Kaya ipag patuloy mo lang kung ano ang gusto ng puso mo. Alam kong darating ang ara