Lahat ng Kabanata ng HE'S MY BOSS (BOOK 1): Kabanata 11 - Kabanata 20

Chapter 11"HE'S MY BOSS"Airah POV:"Airah! Sandali!" hingal na tawag sa akin ng isang lalaki habang ako'y naglalakad.Paglingon ko, nakita ko si Jake na tumatakbo palapit sa gawi ko.Narito na ako ngayon sa loob ng campus. Medyo malayo pa ang classroom namin kaya kailangan ko ring maglakad ng ilang minuto patungo ro'n."Oh? Napaano ka?" tanong ko sa kanya nang makalapit siya."Wala. Long time no see ha? Balita ko nagkasakit ka raw, sabi ng mga kaibigan mo." wika nito sa akin.Siya si Jake, classmate ko at kaclose ko na rin kahit papa'no. Kung gwapo lang ang pag-uusapan, may ibubuga ang binata. Mabait din siya at matalino kaya medyo gumagaan rin ang loob ko kapag kausap s'ya."Yah, nagkasakit nga ako. Siguro ang dami kong namissed na lesson." malungkot na sambit ko naman.Ang mga kaibigan ko talaga, eto pala 'yong sinabi nilang palusot."Marami nga Airah. But don't worry, kung gusto mo tuturuan

AIRAH'S POV:Umalis na ako sa harapan ng dalawa dahil hindi ko na kayang tingnan ang mga ito na naglalambingan.Kanina pa kasi nakayakap si Sarah kay Jutay at tila ba ayaw na nitong kumalas.Pinagsisihan ko tuloy na pumayag sa alok ni Jake na mag-aral dito.Nang makapasok ako sa kwarto, nakita ko naman na medyo busy sa pag-aasikaso ng mga libro ang lalaki."Okay na ba ang pakiramdam mo Airah?", lingon na tanong nito sa akin. Ngumiti naman ako kasabay ng pag-upo."Hmm, okay na ako." tipid na sagot ko.Ang totoo n'yan, hindi ako uminom ng tubig dahil mas tinuon ko ang aking atensyon sa pagkakausap kay Jutay."So magsimula na tayo." muling sabi niya at kinuha ang isang libro sa Math. Binuklat na nito ang pahinang i-rereview namin.Gaya ng sinabi niya, nagsimula na nga kaming mag-aral. Pero sa kalagitnaan ng pagtuturo ni Jake, bigla kong narinig ang boses ng dalawa sa labas. Nawala tuloy ang focus ko sa pag-aaral ba

Airah POV:Nang dumating na ang order nila Jutay at Sarah, kumain na silang dalawa.Kami ni Jake, ice cream na ang kinakain dahil kanina pa kami tapos.Tinapunan ko ng tingin si Jutay na ngayon ay seryoso sa kanyang kinakain.Agad kong iniwas ang aking mata nang lumingon siya."Tsk.", rinig kong sambit nito.Natapos ang kainan na sobrang tahimik naming apat."Oh pano, una na kami.", paalam ni Jake sa dalawa at tumayo na ito sa pagkakaupo. Sumunod na rin akong tumayo dahil ayoko ng makasama pa itong si Jutay.I don't why, pero galit ako sa kanya.Pero ilang saglit pa, biglang tumayo si Jutay at pinunasan ang kanyang labi."Sabay-sabay na lang tayong umuwi." bigkas nito dahilan para mapatingin muli ako sa mata niya.Seriously, ngayon lang siya nagsalita.Ano bang trip niya?"Bhoo naman, akala ko ba magdedate tayo? Tapos gusto mo na agad umuwi?", tanong ni Sarah rito."Nawalan na ako ng gana Sarah

Airah POV:Tila nanghina ang tuhod ko dahil bigla akong napa-upo ng wala sa oras.Tangina! Gusto kong makaalis sa mansion na 'to pero wala akong magawa dahil naka-lock ang pinto.Panigurado ako na ang mom ni Jutay ang may kagagawan nito."Bwisit!! Grrr!", galit na sambit ko habang sinusuntok ko ang malambot na kama.Buong akala ko, malaya na ako dahil pinatakas ako ni Jutay, hindi pa pala.So ibig sabihin, pinaimbestigahan ng Ginang kung sa'n ako nakatira? Tsk.Napalingon ako sa pinto nang marinig ko ang pagbukas nito. Laking gulat ko naman nang makita kong hindi ang ina ni Jutay ang nakatayo.Kinabahan tuloy ako dahil isang lalaki ang nakatingin sa akin. Medyo mestiso ito at hindi mo mahahalata ang edad dahil sa kagwapuhang taglay niya.Pumasok na siya ng tuluyan at muling sinarhan ang pinto."Ikaw ba si Airah Magalang?" Kalmang tanong nito na tila ba sinusuri ang aking mukha."S-sino ka?"

Airah POV:Pinagmasdan kong mabuti si Jutay na kanina pang nakatingin sa akin. Tila ba hindi siya makapaniwala sa ugaling pinakita ko sa kanya.Hindi pa yata siya sanay sa pagmumura ko.Narinig ko ang malalim na hininga nito kasabay ng pag-upo sa kama."Magiging boss mo na ako bukas. Kaya ayusin mo ang ugali mo." sambit ng binata sa akin."Ayusin? Bakit gusot ba ang ugali ko? Kung makapagsabi ka naman sa akin, akala mo kung sinong mabait. Like duh!" maarteng sabi ko rito."Aray!", impit na sigaw ko nang mabilis n'yang kabigin ang aking bewang. Kaya ang posisyon namin ngayon ay naka-upo ako sa kanya.Hindi ko alam kung ano ang magiging reaksyon ko dahil ramdam ko ang mainit na hininga niya sa aking leeg.Gusto kong umalis at tumayo ngunit hindi ko magawa dahil masyado s'yang malakas at masyadong mahigpit ang pagkakahawak niya sa aking bewang."J-jutay ano ba! T-tatayo ako.", nangangaratal na sabi ko.At this