ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / ทั้งหมด / When the f---ing world ends / บทที่ 1 - บทที่ 10

บททั้งหมดของ When the f---ing world ends: บทที่ 1 - บทที่ 10

38

Chapter 1

Before anything else, I would like to remind you that this story contains sensitive and mature contents such as violence, trigger warning, self harm, mental health and other such customs. If you are sensitive to this kind of topic then I advise you to stop reading this. Please read at your own risk ｡◕‿◕｡ Chapter 1 Habol ko ang aking hininga habang tumatakbo kasabay ng pag-dribble sa bolang aking hawak. My brown skin slightly sparkled because of my sweat. Huminto ako sa pagtakbo nang may humarang sa daanan ko. I tsk-ed saka inilibot ang paningin ko.
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 2

CHAPTER 2I’ve been watching her from afar simula nang mapulot ko ang notebook niya. Her letter is ridiculous but she seems so serious and angry by the way she wrote that letter. Madiin ang pagkakasulat niya na halos tumagos na ng tinta sa kabilang pahina at sobrang sloppy na para bang nagmamadali siya kaya hindi ko masyadong maintindihan ang mga salita. I wonder what drives her to write that letter. “Ty,” Nawala ang tingin ko kay Mosqueda nang biglang humarang si Katrina sa harapn ko. “Sama ka sa amin mag-lunch?” I glanced her way again and I saw her putting her things inside her bag. Napadiretso ako ng upo nang tuluyan na nga siyang tumayo at tahimik na naglakad patungo sa labas ng lassroom. Sinundan ko siya ng tingin hanggang sa mawala siya sa aking paningin. “Ty? Hello? Nandiyan ka ba?” ibinalik ko ang tingin kay Katrina saka awkward na tumawa.
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 3

CHAPTER 3   Mabilis na lumipas ang araw na iyon. Gumuhit ang malawak na ngiti sa aking labi nang imulat ko ang mga mata ko upang salubungin ang bagong umaga.   Umupo ako sa kama saka nag-unat habang humihikab. May katiting na antok pa akong nararamdaman pero umalis na ako sa kama para paghandaan ang panibagong araw.   “Morning,” bati ko sa kapatid kong nagkukusot pa ng kaniyang mga mata habang patungo sa CR.   “Morning,” she greeted back then yawn.   I smiled saka bumaba na sa kusina. Nadaanan ko ang kambal sa sala na muling nag-aagawan sa remote.   “Naruto!” sigaw ni Rom.   “Sofia the first nga,” ani naman ni Rem, nang tuluyan na ngang naagaw ni Rom ang remote ay tumili si Rem ng malakas kaya napangiwi ako then she cried. “Mama! Si Rom niaaway ako!”   “Hay nako!” Narinig ko ang tinig
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 4

Chapter 4  Weekend passed by like it never came. Kinukusot ko ang aking mga mata habang naghihikab sa gitna ng paglalakad sa hallway. Pinadaan ko ang aking palad patungo sa akin batok saka pinatunog ko ang aking leeg. Nakapikit ang aking mga mata noong ginagawa ko iyon at nang muli ko itong imulat ay agad na bumungad sa akin si Mosqueda. Halos hindi niya na makita ang dinadaanan niya dahil may dala na naman siyang box na halos kasing laki niya lamang. I sighed at nang tama na ang distansiya sa pagitan naming dalawa ay kinuha ko ang dalawang box at iniwan ko sa kaniya ang isa. "Good morning." Napangiti ako nang makita ang gulat na ekspresyon ng bilog niyang mga mata. Napakurap siya ng ilang segundo, tila hindi alam ang sasabihin kaya nagpatuloy na lang ako sa paglalakad. Nang maramdaman kong sumusunod siya sa akin
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 5

Ramdam ko ang pasimpleng pagsulyap sa akin ng bawat estudyanteng nakakasalubong ko pagkapasok na pagkapasok ko sa school building. I’m used to it. Pero ngayong araw ay tila ba may kakaiba sa mga tingin nila.   I just shrugged it off saka nagpatuloy sa paglalakad. Humikab ako saka bahagyang iniunat ang aking katawan habang patuloy sa paghakbang.   Nanlabo ang mga mata ko matapos ko iyong kusutin at sa unti-unting paglinaw ng aking paningin ay lumuwag ang ngiti ko nang makita ko si Mosqueda na lumabas mula sa pintuan ng aming classroom.   I stood straight and raised my arms to wave at her.   “Mosque—" Hindi pa nagtatagal ang pagdantay ng kaniyang tingin sa akin ay agad niya ng iniwas iyon. Pinagpatuloy niya ang paglalakad nang hindi ako binabalingan ng tingin na para bang isa lamang ako sa mga taong nakakasalubong niya sa daan.   Nalusaw ang aking ngiti saka nakakunot ang noong pin
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 6

"Do you have lights?" Napakurap ako dahil tila ba nag-iba ang Mosqueda na nasa harapan ko ngayon. "You smoke?" Ang unang lumabas mula sa labi ko. Ibinaba niya ang tingin sa sigarilyong hawak niya saka muling tumingin sa akin. "I guess?" hindi siguradong aniya. “At paano mo naman naipasok iyan sa school?” She just smiled at me saka inilagay ang sigarilyong walang sindi sa kaniyang bibig. She looked up to the sky and her big round eyes squinted as the sun met her gaze. Natahimik kami pagkatapos noon. Kagaya niya ay tiningala ko rin ang kalangiatan at napangiti ako kung gaano kapayapa iyon. I smiled as my hair danced along with the cold wind. I shut my eyes to feel it gently brushing to my skin. 
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 7

AGAD AKONG dumiretso ng tayo mula sa pagkakahilig sa pader ng aming classroom nang makita ko ang paglabas ni Mosqueda sa pintuan. Mukhang nagulat ko siya sa biglaan kong pagsulpot ngunit nginitian ko lamang siya ng malawak.It's lunch time kaya naman nagku-kumpulan ang mga tao sa hallway."Yow," bati ko sa kaniya. In-expect ko na na lalampasan niya lamang ako dahil nasanay na ako sa ugali niyang ganoon. But I was stunned when she smiled at me gently."Yow," aniya at na-freeze ang ngiti sa labi ko.She chuckled saka umiling bago pinagpatuloy ang paglalakad habang ako naman ay naiwang nakatayo sa aking puwesto, hindi makapaniwala sa nangyari.Did she just greeted back?Lumaki ang aking ngiti kasabay ng pagsipa ng saya sa aking puso. Patalon-talon pa akong sumabay sa paglalakad niya habang ang aking kamay ay nasa aking likuran."You greeted back," namamanghang wika ko.Tinaasan niya ako ng kilay, "And so?"Naglakad ako pata
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 8

From: NinangMsg: Pasensiya na ‘nak, mukhang mahuhuli ako sa appointment natin. May emergency lang kaya baka mamaya pa ako alas singko pupunta diyan. Pasensiya na talaga.I glanced over my shoulder to look at Mosqueda na nakikibasa rin sa mensaheng ipinadala ni Ninang. Napakamot ako sa ulo ko. Halos magiisang oras na kaming nakaupo sa labas ng nakasaradong Salon ni Ninang at naghihintay sa kaniya. Alas dos pa lang ng hapon at ramdam ko na rin na naiinip na si Mosqueda at pilit lang na inaaliw ang sarili sa mga taong dumadaan.Malalim akong nagbuntong hininga saka bumaling sa kanya, “May gagawin ka pa ba mamayang hapon? Gusto mo umuwi ka na muna, susunduin na lang ulit kita.”She tilted her head while looking at me pagkatapos ay umiling siya, “Hindi na, wala rin naman akong gagawin sa bahay. Saka, nandito na rin naman tayo.”Tumayo siya mu
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 9

"Do I look good?" tanong ni Mosqueda habang naglalakad kami palabas ng mall.Tumakbo pa siya sa harapan ko at naglakad nang patalikod upang makaharap sa akin.I blinked a couple times. She looks different. Mas lumiit pa ang kaniyang mukha dahil sa bago niyang gupit and I can clearly see her face now that her bangs were gone."So?" she asked again when I didn't answer.Kumibot ang aking labi upang pumorma ng isang ngiti."Yes, it suits you," ani ko at mukha namang natuwa siya sa sagot ko dahil mas lumaki pa ang ngiti sa kaniyang mga labi.She stopped walking. Akmang tatalikod na upang maglakad ng maayos nang makita ko ang isang mahaba at pinagdugtong-dugtong na pushcart na tulak-tulak ng isang empleyado sa mall. Patungo iyon sa direksyon niya at isang hakbang na lamang ay babangga iyon sa kaniya.Mabilis ang pagkilos ko. I held her arms and pulled her closer to me. Medyo napalakas nga lang dahil naramdaman kong tumama ang pisngi niya s
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 10

Andrei nudges me and I blinked. Doon na bumalik ang lahat ng ingay at tao sa paligid ko. Para bang nagising ako sa isang napakagandang panaginip."Good morning?" she greeted again at hindi ko alam pero bigla na lang akong napatayo ng diretso na para bang sundalong reporting on duty."G-good morning!" I exclaimed, stuttering.She just smiled at me pagkatapos ay inipit niya ang kaniyang buhok sa likuran ng kaniyang tenga. She excused herself then finally went to her seat.Medyo napayuko naman ako nang maramdaman ko ang bigat ng braso ni Andrei nang bigla niya akong akbayan."Kilala mo 'yon?" nanlalaki ang mga matang tanong niya. Tinignan ko lang siya at napansin ko ang pagningning ng kaniyang mga mata.I tsk-ed then removed his arm on my shoulders at iiling-iling na bumalik sa inuupuan ko. Nang makaupo ay binalik kong muli ang aking tingin kay Mosqueda. She's wearing a makeup now. Hindi naman gaanong kakapal, it was just simply right. She look
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1234
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status