جميع فصول : الفصل -الفصل 110

“M-MAY nangyari ba satin?” Ramdam ni Tonet ang kaba at pagkataranta sa tinig ni Anika habang kausap niya ito sa phone.            “Ano bang definition mo ng salitang nangyari?” Tanong niya dito habang nangingiti.  Hanggang ngayon ay hindi pa rin niya makalimutan ang nangyari sa kanila ni Anika nuong isang araw.            “What do you mean?”            “Ano bang naalala mo?” Tipid na tanong niya dito.            “Wala nga akong maalala eh,” parang naiinis nang sabi nito, “Magtatanong ba ko saiyo kung naalala ko iyong. . .” atubili itong sundan ang sasabihin.            “Na hinalikan mo ko?&rd

“WHAT IS happening to you Samantha?” Sigaw ni Donya Mila, waring nashock ito nang makita ang mga basag na gamit sa sahig, “Oh My God, Samantha?” Tili nito sa kanya, “Alam mo ba kung magkano ang mga binasag mo?” Hindi makapaniwalang sabi nito, parang maiiyak na dinampot ang basag na vase sa sahig, “No!”            Parang wala siyang naririnig. Galit na galit siya at wala siyang pakialam kung anuman ang masira niya sa bahay nila.            “Stop it!” Sigaw ng matanda sa kanya, ngunit patuloy pa rin siya sa pagwawala kaya lumapit ito at sinampal siya ng ubod lakas, “What the hell is wrong with you?”            Nataigilan siya.            Nanghihinang napasalpak siya

“I’M SORRY,” niyakap ni Gabriel nang mahigpit si Olivia nang makarating sila sa bahay, “Masyado akong na-excite nang mahanap ko ang mother mo, ni hindi ko muna tinanong saiyo kung. . .”            “Wala kang kasalanan, Gab. It’s just. . .ewan pero sa totoo lang, hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko sa kanya kaninang kaharap ko sya.” Paliwanag nito sa kanya, “Feeling ko, nabalik lahat ng mga masasakit kong alaala.  Lahat nung hinanakit ko sa kanya.  Hindi pa ko handang i-confront ang nakaraan ko.”            “Naiintindihan kita. At sorry kung pinangunahan kita.”            Tumango ito sa kanya.            “By the way, gusto ko lang ipaalam saiy

“IIYAK ka?” sita ni Olivia sa patpating bata na si Beth.  Kagaya niya ay naglayas din ito ng bahay dahil minamaltrato ng magulang, “Walang puwang dito sa mundo ang mga taong iyakin! Kung gusto mong mabuhay, dapat lumaban ka.”            Humikbi si Beth, “Parang hindi ko na yata kaya. . .” takot na sabi nito sa kanya.            “Kalokohan.  Nakaya mo nga kahapon, makakaya mo rin ngayon.  Wala namang pinagkaiba iyong ngayon saka iyong kahapon, di ba?” yamot na sabi niya kay beth saka dinukot ang nakatagong isang daan sa loob ng kanyang rubber shoes, “Palagay mo kung nagpasindak ako sa ibang bata, magkakapera ako ngayon?”            Namilog ang mga mata nito, “May pambili na tayo ng pagkain?”  &n

“I DID NOT INTEND this to happen, Tita.  Ang buong akala ni Samantha, ibang babae ang dahilan kaya ako nakipaghiwalay sa kanya.  Aaminin ko po, natukso ako.  Pero hindi iyon ang rason kung bakit umatras ako sa kasal namin.” Paliwanag ni Edward nang ipatawag siya ng ina ni Samantha para magkausap sila ng maayos.            Naging maayos ang pakikitungo ng pamilya ni Samantha sa kanya kaya deserve nitong mapakinggan ang paliwanag niya.            “Ang totoo, masyado akong naging bulag nuon ng labis kong pagmamahal sa anak ninyo, Tita. Naging eye opener na lang siguro na natukso ako sa iba kaya bigla akong natauhan,” sabi niyang hindi alam kung paano ipagtatapat sa matanda ang natuklasan, huminga siya ng malalim at sinalubong ang mga mata ng matanda, “Tita, matagal na akong naghihinala pero nito ko lang na-confirm na