Startseite / Other / The Borderlines / Kapitel 31 – Kapitel 40

Alle Kapitel von The Borderlines: Kapitel 31 – Kapitel 40

50 Kapitel

Kabanata XXIX: The Judgment

Sa muling pagmulat ng mga mata ko ay nasa clinic na ako ng akademya.“Demi!” Agad yumakap sa akin si Sofia na umiiyak.“Okay ka lang ba Demi?” nag-aalalang tanong ni Aeneas.Hindi naman agad ako nakapagsalita at nilibot ang paningin ko para hanapin ang presensya na gusto ko makita pero nabigo ako.“Nag-alala talaga ako sa ‘yo, Demi! Bakit ba bigla-bigla ka na lang nawawala,” umiiyak na singhal ni Sofia na patuloy pa rin sa pag-iyak.“Ewan ko rin basta ang huli kong naalala ay nasa loob ako ng clinic tapos noong pagkagising ko ay nasa hindi pamilyar na lugar na ako na iyon pala ay Kinyege Borderline na,” sagot at paliwanag ko.“Mabuti na lang at natagpuan ka ni Renz nang pabalik na siya sa akademya para sa unang misyon niya,” usal ulit ni Sofia.“Nasaan siya ngayon?” tanong ko naman na tinutukoy ko ay si Renz.“Nagpapahinga na siya ngayon,”

Kabanata XXX: Bully Her Instead, Not Her Friends

“Oh? Kumusta?!” bungad ni Sofia nang makauwi na ako sa dorm.“Hindi naman ako pinatawag ng Great Alpha para parusahan. Pinatawag niya ako dahil gusto niya akong pormal na makilala,” nakasimangot kong sagot.“So, ibig sabihin ay ipinakilala ka na ni Aeneas sa mga magulang niya?!” kinikilig na tanong niya na kinatango ko naman.“Kyah!” Pinaghahampas niya pa ako na pinabayaan ko na lang.“So, ano? Ano ang impression sa ‘yo ng Great Alpha?!” tanong ulit ni Sofia.“Okay naman… Masiyahin siya, gano’n,” maikling sagot ko.“Kyah! I’m so happy for you,” aniya na sinundot-sundot pa ang tagiliran ko.“Hindi ko pa nga sinasagot si Aeneas, eh!"“Edi, sagutin mo na! Tutal ay ilang buwan na rin siyang nanliligaw sa ‘yo eh,” sabi ulit nitong makulit kong kaibigan.“Sagutin ko na siya?”

Kabanata XXXI: His Problem and Aeneas Birthday

“Hala! Anong nangyari sa inyo?” bungad na tanong ni Sofia.“Napagdiskitahan sila ng mga bullies. Bakit hindi sila matigil? Nakakanis na talaga sila!” singhal ko at huminga ng malalim at tumingin sa dalawang ka-myembro ko na may pasa at galos pa.“Pasensya na, nang dahil sa akin ay napahamak kayo,” nahihiya kong paghingi ng tawad.“Ano ka ba? Wala ka naman kasalanan at palagi talagang pinagdidiskitahan at pack nati kahit noong wala ka pa rito sa akademya,” sabi noong inalalayan ko.“Pero dahil sa akin kaya mas pinagdiskitahan ang pack natin,” malungkot kong usal.“Don’t worry Demi, I’ll talk to Principal right now,” anang Aeneas na tinanguan ko naman kaya naglakad na siya paalis.Nagising na rin yung ka-myembro ko na nawalan ng malay kanina.“Teka lang, kukuha na ako nga gamit panggamot,” pagpresenta ni Sofia na tumakbo na paalis.&ld

Kabanata XXXII: The Lost Memories

Nang matapos ako sa pagkain ay inilibot na ako ni Aeneas sa bahay nila na para bang palasyo na sa ganda at lawak.“Hindi ka ba nalulungkot dito? Noong bata ka pa? Balita ko kasi ay sampung taong gulang ka na ng makalabas ka sa bahay niyo…” tanong ko habang naglalakad kami.“Hindi naman…” Tumigil siya sa paglalakad at humarap sa akin kaya tumigil na rin ako sa paglalakad. “May mga kalaro naman ako na pumupunta palagi rito at isa na roon si Thea,” sagot niya.“Ah…”“Alam mo may isa talaga akong babaeng kalaro noon na hindi ko na maalala maging ang kanyang pangalan ay hindi ko na rin maalala pero ang saya-saya ko kapag pumupunta siya rito,” aniya na kinatango ko naman at tumingin sa hardin nila rito sa palasyo.“Si Alethea… Kailanman ba ay hindi ka nagkaroon ng pagtingin sa kanya?” tanong ko at humarap ulit sa kanya.Nangunot ang noo niya at baha

Kabanata XXXIII: The Annual Ranking Tasks and My Worries

“Kakayanin ba talaga natin?” pang-ilang beses na tanong ni Sofia na hawak-hawak na ang mga daggers na kakailanganin niya mamaya sa task na naka-assign sa kanya.“Oo naman!” sabi ko at ginulo ang buhok ni Sofia.Ngayon na ang unang araw ng Annual Ranking Tasks at karamihan sa amin ay nakasuot na nang kanilang uniporme at ng pin na sumisimbolo sa aming pack. “Tama si Demi! Kaya natin ‘to!” anang Alpha Leader na kinasigaw naman naming lahat.“Eh, ano pa ba ang ginagawa natin dito? Let’s go to the field!” usal ng isang myembro namin na sinang-ayunan naman ng lahat.“Paano kung hindi ko ma-asinta ng maayos, Demi?” nakangusong tanong ni Sofia na kumapit sa braso ko.“Sofia.” Tumigil ako sa paglalakad at humarap sa kanya. “Kaya mo, magaling ka,” nakangiti kong wika.“Demi…”“Walang masama naman kung magkamali

Kabanata XXXIV: The Results and Looking For Her Mother

Ngayon na ang huling araw ng Annual Ranking Tasks, iaanunsyo na rin ang bagong ranggo ng mga pack family at ngayon din na araw na ito ang pagdating ng ibang packs na nagtagumpay sa kanilang misyon, ang ibang hindi nagtagumpay ay sasalang ulit sa panibagong misyon.“Hindi mo pa ba nakikita si Linda?” pabulong na tanong ko kay Sofia habang tinatanaw ang gate na nakabukas dahilan para makadaan ang mga fourth year na karamihan ay mga sugatan.“Hindi pa rin pero malay mo sa susunod na araw pa siya dumating, ang graduation pa naman nila ay sa unang araw pa ng klase sa akademya,” pabulong sagot naman ni Sofia na kinatango ko naman hanggang sa magsigawan ang ka-myembro namin.“Huh? Bakit?” nagtataka kong tanong.“Nasa ika-siyam na pwesto na tayo!” masayang usal ng Alpha Leader namin.“T-talaga?” paghingi ko ng kumpirmasyon.“Oo!”Nagkatinginan naman kami ni Sofia at nagya

Kababata XXXV: The Third School Year

Nag-enjoy kami sa birthday party ni Sofia lalong-lalo na si Yosh dahil sa ang rami ng pagkain na naroon, kalaunan ay nagpaalam na kami na uuwi na kami dahil medyo may kalayuan pa ang babagtasin namin pauwi sa bahay at tulad ng ginawa ko noong nakaraang vacations weeks ay ginugol ko ang panahon kong ito para hanapin si ina ngunit bigo pa rin ako hanggang sa sumapit na ang araw na babalik na ulit kami sa Krisi para sa pangatlong taon namin kung saan malapit ng manganib ang mga buhay namin.Ni-celebrate lang namin ni Yosh ang birthday niya sa bahay namin ni ina kung saan siya nanatili na para samahan ako."Maligayang kaarawan, Demi!" bati ni Yosh."Salamat, Yosh," pagpapasalamat ko."Pasensya na wala ako ngayong pakulo para i-celebrate ang kaarawan mo at wala ring regalo," nakanguso niyang sabi."Wala 'yon, sapat na sa akin na kasama ka," wika ko naman.

Kabanata XXXVI: Pack's Houses Visit and The Imprisoned Mother

"Yehey! Sa wakas makakapasok na tayo sa ibang pack house!" masayang usal ni Sofia na pang-ilang beses pang tumalon-talon dahil sa excitement.Magkakaroon kasi ng pack visit ang mga third year sa bawat pack house kada week, hindi ko rin alam ang dahilan kung bakit may pa-ganoon na mangyayari kapag tumuntong sa ikatlong-taon, siguro dahil gusto ng school committee na maging open up kami sa ibang pack upang makabuo ng tiwala dahil sa ika-apat na taon namin ay random ang picking ng magiging pack na manggagaling sa iba't ibang pack families."Huwag ka masyadong ma-excite at ipagpatuloy muna ang pagtatanim mo d'yan," saway ko at pinukpok ang nakausling pako sa may dingding ng bintana namin.Nagre-renovate kasi kami para naman matuwa kahit papaano ang bibisita sa aming pack house."Opo, ito na," anang Sofia na nakangusong pinagpatuloy ang kanyang pagtatanim sa halaman."Lun

Kabanata XXXVII: Substitute Combat Instructor

Demi's Point of ViewNagising na lang ako dahil sa masamang panaginip. Hindi malinaw pero nakaramdam ako ng lubos na takot. Napahilamos na lang ako sa mukha ko at tumayo saka naglakad palabas ng kwarto ko.Pumunta ako sa malaking bintana at hinawi ang kurtina kaya bumungad sa akin ang kalahating buwan, napakaganda nitong tingnan."Kailan ba ako makakalaya? Kailan ba ako magiging ako?" Ipinikit ko ang aking mga mata at saka ngumiti.Kinabukasan ay para akong lantang gulay na naglalakad kasama si Sofia papunta sa silid-aralan namin. Wala kasi akong sapat na tulog dahil sa hindi na ako nakatulog kanina dahil sa ka'y raming mga tanong na bumabagabag sa isip ko."Hoy! Okay ka lang ba talaga, Demi?" pang-ilang beses na tanong ni Sofia."Oo, kulang lang ako sa tulog," sagot ko at umupo na sa isa sa mga upuan na nasa loob ng silid-aralan

Kabanata XXXVIII: One On One Close Combat Battle With Him

"Ako? Bakit ako?" nagtataka at naguguluhang tanong ko. Nanatili lang na nakatingin siya sa akin. "Pfft--- Hahaha!" "Ano ba?! Kainis ka naman!" singhal ko at tiyak kong magkarugtong na ang mga kilay ko ngayon. "Naniwala ka naman kasi," aniya habang tumatawa pa rin. "Tsk!" Nagpatuloy pa rin siya sa pagtawa hanggang sa tumigil na siya at tumingin ulit sa akin. "Sinunod ko ang utos ng tatay ko at saka nandito rin ako para tulungan ang kapatid ko," maayos na pagpapaliwanag niya. "May kapatid ka? Sino?" agad na tanong ko. "Bakit parang masyadong interesado ka sa buhay ko?" tanong niya pabalik na kalaunan ay umarko ng ngisi sa labi niya. "H-hindi sa gano'n! Gusto ko lang malaman kung sino ang kapatid mo kasi curious ako!" pagtatanggol

ZURÜCK

WEITER

CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN

DMCA.com Protection Status