บททั้งหมดของ FALLING INTO MY ARROGANT BOSS: บทที่ 1 - บทที่ 10

Chapter one AMARA “Oh, ayan. Malinis at mas lalo na rin kayong gumaganda.” Napangiti ako habang pinagmasdan ang mga iba’t-ibang uri ng mga bulaklak. Natapos ko na silang kunan ng mga patay na dahon at ang iba kinu-cultivate ko na rin ang lupa. Napakalawak at napakaganda ng hardin ng mga Monterde. Narito ang iba’t -ibang klase ng mga orchids, rose at marami pang iba. Noon pa man mahilig na talaga ako sa mga tanim kaya kapag walang klase, sasama ako kay lola Olivia rito sa mansiyon. Hindi pa man gaano sumisikat ang araw tagaktak na ang pawis ko. Pero walang pakialam kong pinahid gamit ang aking braso. Sabado ngayon walang pasok kaya alas singko pa lang nandito na kami ni lola sa mansiyon. Taga luto ang lola ko sa malaking bahay na ito. Samantalang ako naman itong hardin talaga ang inaalagaan ko. Tinanggal ko ang suot kong goma na gloves. Ito ang gamit ko para mga may tinik na halaman kagaya ng rosas. Tinungo ko ang maliit na mesang kahoy na nasa gitna ng hardin na pinaglagyan ko sa

Zach, eyebrows furrowed whe he saw Japeth. Nasa loob na ito nang kanyang bahay. Malaki ang kanyang hakbang palapit sa kaibigan. “Dude, bakit hindi mo man lang sinasabi sa ’kin na may maganda ka palang kasama rito? Sana pala may rason na akong araw-arawin ang pagdalaw sa ’yo,” nakangising bungad agad ni Japeth pagdating ni Zach mula sa opisina. Mas lalong napakunot ang noo ni Zach sa sinabi nito. “At sino'ng nagsabi sa'yo na basta-basta ka nalang pupunta rito sa pamamahay ko? You shouldn't be here lalo na at wala ako rito,” iritado niyang sagot. He knows that he sounds rude, pero hindi niya maitago ang inis na nararamdaman. Hindi rin niya maintindihan ang sarili niya, bakit ba ayaw niya sa ideyang may ibang lalaking nakakasalamuha si Amara? When infact, for the first place hindi niya gustong makakasama ang dalaga. Pero ngayon tila takot siyang may ibang lalaki na nakakita sa dalaga. “Woah! Come on, Dude. Kaibigan mo ako. Natural lang na bisitahin kita. Lalo na ngayon na may magand

AMARAMARAHANG NAIPIKIT ko ang aking mga mata nang pabalibag nitong isinirado ang pinto. Naawa ako kay Japeth baka mapaano siya. Hindi ko alam kung bakit biglang naging lion itong si Sir Zach. Okay naman kami kaninang umaga. “Bi-bitawan mo ako, Sir Zach! Gagamutin ko si Ja— ” “Shut your fucking mouth, Amara! I don't want to hear that you sounds worry about him!” Patuloy pa rin ako sa pagpupumiglas. Gusto kong makawala sa mahigpit nitong pagkakahawak sa akin at matapang kong sinalubong ang kaniyang matalim na tingin sa akin. Wala akong pakialam kung palayasin niya ako rito sa kaniyang pamamahay. Hindi ko ma-attempt na iwan ang tao na sugatan dahil sa akin at sa bipolar na lalaking ito. “Ganyan ka ba talaga, ha? Wala namang ginawang masama iyong tao sa’yo. Basta ka na lang nanuntok!” Matapang kong asik sa kaniya. Itinabing ko siya at akmang bubuksan ko ang pintuan nang magsalita ulit ito.“Sige! If that's what you want. Lumabas ka! Wala na akong magagawa pa kung siya ang pinipili mo!

AMARA“Hoy! Ano bang nginingiti-ngiti mo r’yan? Kanina ka pa nagmumukhang timang, best. At teka lang, ha. Bakit ang blooming mo ngayon? Siguro may boy friend ka na, ano? Amara magsasabi ka sa akin ng totoo?” Napasimangot ako sa sinabi ni Felicity sa akin. Kahit kailan panira talaga ng moment ang babaeng 'to.“Tumahimik ka nga r’yan. Ang ingay mo, best,” reklamo ko sa kaniya na hindi hinihiwalay ang tingin ko sa screen ng aking cellphone. Ka-text ko ngayon ang mahal ko. “Sweety, don’t forget to eat your lunch. Magagalit ako sa iyo kapag nagpapagutom ka. What do you want? Pupuntahan na lang kita mamaya para sabay na tayong mananghalian,” basa ko sa text ni Zach. Mabilis akong nagtipa ng reply sa kaniya. “Huwag na mahal, mapagod ka lang. Sa bahay na lang tayo sabay kumain. Ipagluluto kita ng paborito mong ulam.” Kaagad kong pinindot ang sent button. Maaga kaming makakauwi ngayon dahil wala ang aming professor sa last subject namin. Balak ko kasing magluto dahil first monthsary naming

ZACHNAKATAYO AKO ngayon sa may veranda habang tinatanaw ang babaeng papasok ng gate sa aking mansiyon. Sinalubong ito ni Mrs. Garcia. Naikuyom ko ang aking mga kamay dahil sa pagkabuhay ng galit sa aking dibdib. Limang taon na rin ang nakalipas simula noong iwan niya ako, pero hanggang ngayon sariwa pa rin ang sugat na naiwan nito sa aking puso. Napayupyop ako sa hawak kong sigarilyo. Pinaglalaruan ko muna ang aso bago ko iyon binu is it in ifga at pagkatapos pinatay ko ito sa ashtray.Napahilamos ko ang aking dalawang palad sa aking mukha. Nang biglang uminit ang sulok ng aking mga mata ngunit kaagad ko rin pinigilan. Not this time, hindi na ako iiyak pa. She left, na hindi ko man lang alam kong ano ang dahilan. She promise me that she loves me until the rest of her life at naniwala ako sa kaniya. I gave her everything, my love and my life. But she choose to left without any single words. I remember those day. Alas kuwatro pa lang ng hapon nang umalis na ako sa opisina. Excited ako