บททั้งหมดของ You Are My Savior: บทที่ 41 - บทที่ 50

Wala na kaming sinayang na pagkakataon. Agad kaming nagtungo sa lumang gusali katabi ng Melody's Church kung saan naroon si Rhianna. Ilang oras din ang byenahe namin. Nang medyo malapit na kami sa aming destinasyon. Bumaba na kami ng sasakyan sa gilid ng simbahan di kalayuan sa gusali. Mabuti nalang may pwede pagparkingan ng sasakyan doon sa gilid ng simbahan. Nagtago kami sa gilid nang simbahan at tinanaw ang gusali. Base sa nakikita ko tatlong palapag lang ang gusali at mukhang abandonado na ito."May nagbabantay sa labas." wika ni Brandon na siyang nasa unahan."Ako ang lalapit." wika ko."Sigurado ka? Baka mapahamak ka." ani sakin ni Harold."Oo. Hindi yan akong bahala." wika ko."Mag-iingat ka Leo." sabay na wika ni Faith at Alexandra. Tinanguan ko lang sila at naglakad na patungo sa lalaki. Mabuti nalang nakatalikod ito at mukhang abala sa ginagawa sa cellphone nito. Nang makalapit ako sa kaniya, kinalabit ko siya na agad namang lumingon. Agad kong pinilipit ang leeg niya na da

Pagkatapos maghapunan ay nag-insist si Leo na siya na naman ang maghugas nang kanilang pinagkainan. Kaya wala na akong nagawa kundi hayaan siya. Nagtungo na ako sa aking kwarto at naghalf-bath. Malagkit ang pakiramdam ko. Pagkatapos maligo ay agad akong nagbihis ng simpleng pambahay. Nahiga ako sa kama at pinakatitigan ang kisame. Kelan kaya namin mahuhuli si Ysmael? Kamusta na pala sina Mama at Ylona? Nabanggit pala ni Leo na bibisitahin namin sila. Bumangon ako sa kama at akmang tatayo na para magtungo sa pinto nang biglang bumukas iyon. Tumambad sa aking harapan si Leo. Bagong ligo ito at may hawak na unan. Dito ba siya matutulog?"Leo? Bakit?" tanong ko."Pwede ba ako dito matulog ngayong gabi?" tanong niya sakin. Bigla akong na-excite dahil makakatabi ko siya ngayon. Napakagat-labi ako dahil sa kilig na nararamdaman."Oo naman. Maluwang naman yung kama e." wika ko tsaka sumampa sa kama at nahiga sa gilid. Nahiga na rin si Leo sa tabi niya. Pinipigilan niya ang sarili na gumalaw

Rhianna'sPOVBumaba na ako sa kwarto ni Ylona. Nakatulugan na niya ang paglalaro. Pagbaba ko ay nadatnan ko si Leo na may kausap sa kabilang linya."Okay Agent. Maraming salamat po." wika niya. Tumikhim ako para ipaalam ang presensya ko. Lumingon siya sakin "Rhianna, ikaw pala yan. Kamusta si Ylona?" tanong niya sakin. Ngumiti ako sa kaniya tsaka siya nilapitan at umupo sa tabi niya."Nakatulog e." wika ko at isinandal ang aking ulo sa kaniyang balikat."Sabi ni Agent Jerald, wala pa daw progreso ang paghahanap nila. Mukhang mahirap hanapin si Don Ysmael." wika niya na dahilan para mabaling ang pansin ko sa kaniya."Naiintindihan ko. Hindi naman biro ang paghahanap e." wika ko."Gusto mo bang mamasyal mamaya pagkauwi natin?" tanong niya sakin. Biglang nagliwanag ang mukha ko dahil sa sinabi niya."Oo naman! Saan mo ako dadalhin?" wika ko na punong-puno ng excitement sa boses."May alam akong hardin na medyo malayo dito. Tiyak na magugustuhan mo doon." wika niya habang titig na titig

Limang araw lamang ang itinagal nang pagpapahinga ni Leo at magaling na ang sugat niya. Nandito ako ngayon sa kaniyang kwarto at tinatanggal ang bandage sa kaniyang sugat. Nang matanggal ko iyon ay sinipat ko ang braso. Naghilom na yun."Hayan. Okay ka na." wika ko tsaka siya tiningnan. Matamis ang ngiting iginiwad niya sakin tsaka ako kinindatan."Magaling ang nurse ko e." wika niya. Inirapan ko lang siya."Tatawagan ko so Agent Jerald para sabihin na handa na ako." wika niya. Nag-usap kasi sila na kapag ayos na si Leo doon na nila sisimulan ang paghuli kay Ysmael."Sige." wika ko tsaka umupo sa tabi niya. Inakbayan niya ako na mas nagpakilig sa akin. Kinuha niya ang cellphone niya sa bedside table. Tiningnan ko ang ginagawa niya. Idinidial niya ang cellphone number ni Agent Jerald. Ilang ring lang ang lumipas, sinagot na iyon ni Agent Jerald. Iniloud speaker iyon ni Leo para marinig ko."Agent Leo! Kamusta?" tanong ni Agent Jerald na nasa kabilang linya."Ayos na po ako." wika niya

Nang marating namin ang pangalawang palapag ng bahay. Sinimulan namin buksan ang bawat pinto na madaanan namin. Sa unang dalawang pinto na binuksan namin ay wala kaming nakitang tao. Nandito kami sa pangatlong pinto, pangalawa sa huling pintuan. Si Brandon ang humawak nang doorknob. Nakatutok ang hawak naming baril sa pintuan para handa kami sa anumang mangyayari. Nang mabuksan ni Brandon ang pinto. Sumambulat sa aming harapan ang tatlong kalalakihan na may hawak na baril at nakatutok sa amin. Samantalang nasa likod nila si Ysmael at prenteng nakaupo at may ngisi sa mga labi. Hindi ko maiwasang magngitngit sa galit. "Rhianna. Nandito pala ang pinakamamahal kong step-daughter. Hindi ko akalain na pagkatapos kitang pakainin at patirahin sa malaking bahay. Ganito pa ang igaganti mo?!" wika niya habang matalim na nakatingin sakin. Hindi ako natakot sa matalim na pagkakatingin sakin. "Oo pinakain mo kami. Pero ginawa mo kaming preso! At hindi ko kailanman ipagpapasalamat ang ginawa mo sa