บททั้งหมดของ I'm His Personal Maid : บทที่ 51 - บทที่ 60

NAIINIS AKO! Naiinis ako dahil kay Jenicka dahil kasama niya ngayon si Kevyn sa farm. Naiinis ako at hindi mapakali. Mababaliw na ata ako kakaisip kung ano'ng ginagawa nila roon. Halos ayaw na ngang bumitaw ni Jenicka kay Kevyn. May payakap-yakap pang nalalaman at kulang na lang ata ay maghubad ito sa harap niya."Bakit simangot na simangot ka?" Napalingon ako sa nagsalita at nakita ko Nicko. Tumabi siya sa akin habang nasa gilid ako ng terrace. Inalis ko rin agad ang tingin ko sa kaniya. Kanina pa siyang nakabalik galing sa paghatid kila Mama tapos si Kevyn at Jenicka wala pa rin hanggang ngayon. Nakain na nga rin niya ang nilagang saging na dala ni Mama. Natatawa nga ako habang pinapanood siyang kumakain dahil halatang sarap na sarap siya sa kinakain."Kapag ba gusto mo ang isang tao, ayaw mong may kasama siyang iba? 'Yong gusto mo ikaw lang ang kasama niya at gusto mong lagi ka niyang pinapansin?" kapagkuwa'y seryoso kong tanong. Bahagya ko lang siyang nilingon at bumaling muli sa

TAHIMIK akong nakatayo sa gilid ng terrace at pinagmamasdan ang paligid ng mansyo habang nasa sala pa rin sila Kevyn at kausap si Ma'am Janice. Wala na rin naman akong gagawin doon kaya nagpasiya na lang akong umakyat dito. Napabuntong-hininga ako ng maisip ko si Kevyn at ang lahat nang nangyari sa amin nitong mga nakaraang araw. Hindi rin maalis sa isip ko ang sinabi ni Andrea sa akin. Hindi ko maiwasang hindi manabik kay Kevyn dahil pakiramdam ko ang layo-layo na namin sa isa't isa habang abala siya sa farm at kay Jenicka. Nami-miss ko na ang mga ngiti niya, ang pang-aasar niya sa akin, maging ang pagsusungit niya."Why you're here alone? Anong iniisip mo?" Tila may kung anong bagay sa tiyan ko na nagbibigay ng kakaibang pakiramdam dahil sa boses na iyon. Ang boses na labis na palagi kong gustong mapakinggan. Dahan-dahan akong humarap sa kaniya at tumambad sa akin ang seryosong si Kevyn habang nakapamulsa siya.Bago pa ako matulala sa kaniya, umiwas na ako ng tingin at mulimg huma

TAHIMIK AKONG bumaba sa kotse ni Kevyn nang makarating kami sa mansyon mula sa farm. Hindi ko naman alam kung umuwi na rin si Nicko at Ma'am Jenicka dahil nauna na kaming umuwi sa kanila. Bumaling ako kay Kevyn at ngumiti ako sa kaniya na agad naman niyang ginantihan. Naisip kong mas mabuting i-enjoy ko na lang ang mga oras na kasama ko pa siya. Lihim akong napangiti at nagpasiyang pumasok na sa mansyon habang pinaparada niya ang sasakyan."O, Mara, Mabuti naman at nandito ka na," bungad ni Ate Mil sa akin. Nagtaka ako dahil sa tila kabado nitong expression."Kanina ka pang hinihintay ni Ma'am Jenicka. Galit na galit siya, Mara!" kinakabahang sabi naman ni Andrea. Bakas sa mga mukha nila ang tila pagkabahala na labis kong pinagtakahan.Napakunot ang noo ko at nagtatakang tiningnan silang dalawa. Bakit ako hinihintay ni Jenicka at bakit siya galit na galit? Agad akong kinabahan."Bakit daw po, Ate Mil?" tanong ko."Ewan, hindi man niya sinasabi. Kanina pa nga kaming hindi mapakali, e,"

PINAHID ko ang mga luhang tumulo pisngi ko habang naririnig ko pa rin sa isip ang sinabi ni Kevyn sa akin nang araw na iyon. 'I'm disappointed!' Ang sakit pa rin at nananatili 'yon sa isip ko na para bang tattoo na hindi basta-basta nabubura.Huminga ako ng malalim para makalma ko ang aking sarili at inabala ang sarili sa magandang tanawin kung nasaan ako ngayon. Kasalukuyan kong nililibang ang sarili ko kaya pumunta ako sa parang para kahit pa paano gumaan ang pakiramdam ko dahil hanggang ngayon nasasaktan pa rin ako sa nangyari pero sa kabila niyon, alam kong nananabik pa rin ako sa kaniya. Gusto ko siyang puntahan at makita kaya lang hindi na maaari dahil magnanakaw ako sa paningin niya at hindi niya ako kayang pakinggan at paniwalaan kahit ano pang sabihin ko.Sa tuwing naiisip ko ang nangyari nandiyan agad ang luhang gustong pumatak at tila tinutusok ng karayom ang puso ko. Siguro nga na hindi talaga kami ang para sa isa't isa dahil napatunayan kong umaasa lang pala ako na baka

"OMG! Mara!" gulat pero tuwang bungad sa akin ni Andrea nang hindi niya inaasahang makikita niya ako sa mansyon. Pumunta ako rito para makausap si Nicko para linawin ang lahat sa pagitan namin. Wala naman ngayon si Kevyn dito dahil nasa farm siya ngayon. "Kumusta ka na? Na-miss ka namain." Pagkasabi niyon ay niyakap niya ako."Na-miss ko rin kayong lahat! Okay lang ako, e, kayo, kumusta kayo rito?" balik kong tanong. Kahit pa paano, nami-miss ko rin yong dating buhay ko dito sa mansyon. Sila Andrea ang naging kakampi ko dito kaya hindi ko sila malilimutan. Hindi nila ako iniwan kahit ang tingin sa akin ni Jenicka, isa akong magnanakaw. Sa maikling panahon ko na nakatrabaho sila, nakita ko kung gaano sila kabuting tao."Okay lang kami dito," aniya.Humiwalay ako sa pagkakayakap sa kaniya. "Sila Ate Mil, nasaan?" tanong ko."Si Ate Mil, nasa kusina at si Ate Clara, nasa likod," sagot niya at tinuro pa ang kinaroroonan nila. "Pumasok ka. Wala ngayon si Donya at si Jenicka," nakangiti pa