THE LONELY BILLIONAIRE AND HIS MAID のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

[Amelia] HINDI niya maiwasan na mamangha sa tila mala-palasyong mansion na nasa harapan. Sa sobrang laki nito, pakiramdam niya ay isa lang siyang langgam na nakatayo sa harap nito. Pawis pa siya dahil bago siya nakarating sa mismong tapat ng mansion ay dumaan muna siya sa dalawang malaging gate na maraming gwardiya. Balita niya ay napakayaman ng binata na nakatira dito. Hindi naman maitatanggi na talagang mayaman ang nakatira dito, iyon nga lang ay wala daw nagtataggal na tauhan dito, dahil sa mala-halimaw daw na may-ari. Namasukan ang kapitbahay nila rito, at sabi nga sa kanya ay baka hindi siya makatagal at baka wala pang isang buwan ay magdesisyon siya na umalis agad. Aamin niya na nakaramdam siya ng kaba sa pagpasok dito, pero kailangan niya itong gawin, para sa pamilya niya. Sa laki ng pasahod ng may-ari tiyak na maibibigay niya ang pangangailangan ng pamilya niya, makakapag aral din ang mga kapatid niya, at hindi na kailangan maglabandera ng nanay niya. Ang kailangan lang niya

[Amelia] DAHIL sa naisip ay namutla siya. Naku po, nalagot na! "Pasensya na nagulat ka ba?" Tumatawang nagkamot ito sa ulo. "Ikaw 'yong bago dito, no?" Lumunok siya. "I-Ikaw ang amo ko?" Lalo itong natawa sa sinabi niya. "Naku hindi, mukha ba akong mayaman?" Tiningnan niya ang kabuuhan nito. Naka-tshirt ito na kulay pula, naka-shorts na kulay pink at naka-tsinelas na kulay orange. Hindi halatang ayaw nito sa makulay. "Di'ba?" Saka malakas uli na tumawa ito. Napangiwi siya. "Eh, sino ka pala kung hindi ikaw ang amo ko? Saka bakit ka nakapasok dito?" "Ako ang nagdadala ng mga fresh na gulay dito tuwing hapon. May susi ako kaya nakakapasok ako. Saka pamangkin ako ng mayordoma dito, si tita Neil." Tumango-tango siya. Pamangkin pala ito ni Miss Neil. Pero hindi nabanggit 'yon ng matanda sa kanya. Marahil ay nakalimutan nito sa dami ng mga tinuro sa kanya. "Ako nga pala si Nelson, binata pa ako, single at gwapo." Inilahad nito ang kamay sa kanya. Natawa nalang siya sa pagbubuh

[Amelia]NAPAPIKIT SIYA NG malakas na ilapag ng amo niya ang lata ng softdrink sa ibabaw ng mesa."Nagtatago po-ibig ko pong sabihin, nagtago 'yong ipis dito sa ilalim..." napalunok siya dahil tila nanunuri ang mga mata nito habang nakatingin sa kanya. "H-Hinabol ko para... para patayin 'yong ipis." Ngumiti siya rito pero sa tingin niya ay baka nagmukhang ngiwi ang kinalabasan no'n."Such a liar." Pinilig nito ang ulo.Nang muling tumingin ito sa kanya ay napatayo siya sa kaba dahilan para makalimutan niya na nasa ilalim siya ng mesa. "Aaaarrraayyy." Napadaing siya sa sakit ng ulo ng mauntog siya."Simula pagkabata ko, wala pa akong nakita maski isang ipis o langaw sa pamamahay ko."Gumapang siya paalis sa ilalim ng mesa. Nang makatayo ay humawak siya sa tuktok ng ulo niya at saka yumuko sa lalaking nasa harapan. "Pasensya na po, Sir Damon. Hindi na po mauulit." Nakangiwing sambit niya. Hindi niya magawa na tingnan ang lalaki dahil sa palagay niya ay nanunuri na naman ang mga tingin n

[Amelia]"PINAPAABOT ni tita Neil, Amelia." Ani Nelson at may iniabot na may kalakihan na bag na kulay itim sa kanya. "Ngayon lang daw niya naibigay kasi kakatapos lang ipatahi." Kunot ang noo na tinanggap niya ang iniabot nito. Nang buksan niya 'yon ay nakaramdam siya ng excitement. Mga maid's uniform 'yon na katulad ng napapanood niya sa mga Japanese animè. Napangiwi siya ng mapansin kung ga'no kaikli 'yon."Teka, Nelson. Nagkamali yata ng pagpapatahi si Miss Neil, tingnan mo." Pinakita niya rito kung ga'no kaikli ang palda, sigurado siya na hindi aabot sa tuhod niya ang haba no'n, baka nga hindi pa aabot sa kalahati ng hita niya. Hindi siya sanay na magsuot ng maiikling shorts o bestida na maikli. Mas sanay siya sa mga lumang pantalon o pajama na mahahaba.Napakamot nalang si Nelson sa ulo. "Sinabi ko na nga 'yan kay Tita. Ang sabi niya bagay daw 'yan sayo kasi mukha ka daw manika." Namula na ang mukha ni Nelson sa huling sinabi.Napakamot siya sa ulo. Wala na siyang magagawa dahil

[Amelia]BUMUGA siya ng hangin. "Relax, Amelia. Wag ka ng iiyak uli." Kausap niya sa sarili. Habang naglilinis siya ay panay ang hila niya sa suot na palda.Ang iksi talaga. Kaya hindi siya kumportable at pakiramdam niya ay bumagal ang kilos niya dahil sa kahihila ro'n.Hapon na at tapos na niya lahat ng trabaho niya. Hindi niya maiwasan maalala ang sinabi kagabi ng amo niyang binata. Hindi niya maintindihan ang sinasabi nito.Napakamot siya sa ulo at inalis nalang sa isip ang sinabi nito. Madilim na ng dumating si Nelson na may dalang mga gulay. Nasiraan daw ito ng sasakyan sa daan kaya gabi na nakapaghatid."Ayos ka lang ba? Namumutla ka, Nelson." Puna niya. Napansin niya kasi na maputla ang mukha nito at pinagpapawisan ng husto."Ayos lang ako, Amelia—" Nilapitan niya 'to at sinalat ang noo. Wala naman itong lagnat.Nang lumayo siya rito ay nakita niya na pulang-pula ang mukha nito."Sigurado ka na ayos ka lang?" Hindi niya mapigilan na mag-alala. Napansin din niya kasi ang pagiging