บททั้งหมดของ My Devil Husband : บทที่ 81 - บทที่ 90

We stayed at my parents' house the whole weekend at buong weekend ko ring iniwasan si Great. Although magkatabi kaming natulog sa kwarto ko, I made sure na may unan sa pagitan namin para hindi siya dumikit sa akin. Habang sa umaga naman, hinahayaan ko lang siyang hawakan ang kamay ko pero inaalis ko din kapag wala ng tao sa paligid namin. “I wish you could stay more week here,” ani Lolo habang palabas kami ng bahay. Great is holding my hand while the other one's carrying his duffle bag. Habang ako tahimik lang na naglalakad at walang pinapansin sa kanila. I have become awkward and silent after that breakfast at hindi ko na rin pinansin si Brittany. Hindi naman sa galit ako, I'm just embarrassed lalo na kapag napapangiti siya kapag nagkakatinginan kami kasi alam ko yung iniisip niya. “We'll sleepover again here next time,” sagot ni Great. I tried to pull my hand away but his grip on it is too tight. Sumulyap siya sakin saglit bago ibinalik ang tingin kina Lolo. “For now, w

Tinitigan ko si Great na busy na nagluluto sa kusina, habang paulit-ulit na nagpeplat sa utak ko yung mga sinabi ni Melissa sakin kanina. ‘Gwapo, good body, matangkad, malalim ang boses, very patient, understanding, affectionate and super sweet pa! Bonus pa yung tantalizing eyes, T-zone and kissable lips! He's almost perfect!’ Gwapo, check. Hindi ko naman tinatanggi yan. I know from the very start that he's very handsome. Good body… Automatic na nagtravel yung mga mata ko pababa sa katawan niya. His body is lean but has muscles in the right places. And… I know he has abs because it's always present to me every morning, so, definitely check. Matangkad, check.Napaayos ako ng upo nang bigla siyang lumingon sa direksyon ko. He raised his eyebrows as if he knew that I have been staring while he wasn't looking. “What are you thinking?” tanong niya sa malalim na boses. That immediately marked the deep voice check. Umiling ako. Syempre hindi ko sasabihin yung anong nasa isip ko! Mahir

I'm officially going crazy. Sa buong byahe namin, tahimik at nakatulala lang ako sa labas ng bintana. Kahit nung kinulit ako ni Brittany, parang wala akong narinig kaya siguro tumigil na siya. “Bye na Ate! See you on weekends na lang. Thanks sa paghatid!” paalam ni Brittany bago bumaba ng sasakyan. I watched her ran towards their mansion and i couldn't help but heaved a sigh. Mabuti na lang, hindi na nag-aya si Great na bumaba kami para kumustahin si Mamita. But then, when the car started again, I just realized na kaming dalawa na lang at parang mas bumigat yung atmosphere. I don't know if it's just me, but why do I feel awkward?! Okay na kami e. Komportable na ako sa kanya for weeks now and even if he kiss me, it already felt so normal to me. So bakit ako nagkakaganito bigla? Hinalikan lang niya ako kanina.. na nakita pa ni Brittany. And it was just a peck pero bakit parang nagimbala ang buong pagkatao ko?! I shut my eyes and shook my head. I want to avoid these thoughts and jus

Masamang tingin agad ni Great yung bumungad sa akin pagkapasok ko sa loob ng bahay. Nakaupo siya sa sofa at nakacross arms habang naniningkit ang mga matang nakatitig sakin hanggang sa maisarado ko na yung pinto. “Saan ka galing?” matigas na tanong niya. “Sa mall”“Who are you with?” Pinaningkitan ko siya ng tingin nang maalala yung sinabi ni Trixie. Although she quickly stopped talking about it nung narealized niya yung sinabi niya. Tumatak na agad yun sa isip ko at yun na lang ang nasa isip ko hanggang sa ihatid niya ko dito sa bahay. “Si Trixie,” I almost hissed. Mabilis ko siyang nilagpasan at nagmadali akong umakyat ng hagdan. Ayoko kasing pahabain pa ang usapan namin lalo na't wala ako sa mood.Kaya lang, naramdaman kong sumunod siya sakin at nasa likuran ko na agad siya nakaka-ilang hakbang pa lang ako pataas. “Anong ginawa niyo?” he queried. Kumunot ang noo ko. Bakit parang curious siya? Ganun ba ka interesado si Trixie para bigla siyang mangulit ngayon?“Bakit mo tinata

“Everyone, this is Honey Samonte,” pakilala ni Trixie sakin sa mga tao sa paligid. I don't know any of them, so I just smiled a bit and nodded when they all greeted me. Mukha naman silang mababait kaya nakahinga ako nang maluwag. “I'm sorry I didn't inform you about them. Alam ko kasing hindi ka sasama,” ani Trixie bago ako hilahin papunta sa isang cottage. It's big and there's only one bed. It's probably hers may nakita akong mga swimsuits na nakasabit sa rack sa bandang gilid. “Let's change our clothes muna before we join them,” Trixie smiled then pointed the rack I just saw, “I have a lot of brand new swimsuits over there, you can get one and try” “No. Hindi na..” mabilis kong iling. “Can we talk now?” tanong ko. Tumaas ang kilay ni Trixie pero agad din siyang ngumiti at tumango. “Sure. About saan ba?” sinabi nito. Hindi na ako magpapaliguy-ligoy pa. Ayokong mag-aksaya ng oras kasi gusto ko ng umalis dito at umuwi. Huminga muna ako nang malalim bago diretsong tumingin sa mg