Lahat ng Kabanata ng My Married Lover: Kabanata 71 - Kabanata 80

Nagdaan ang linggo na iyon at bumalik ako sa kinagawian ko. Trabaho at pag-aasikaso kay Amari.Nakakapagod at ramdam ko ang pagka-drain ko. Mahirap pero kakayanin ko naman. Isa pa ay ginagawa ko naman ito para sa anak ko.Binitbit ko ang basura namin sa kusina upang itapon iyon sa labas. Medyo maayos na rin ang bahay. Paunti-unti ay nalalagyan ko na ng mga gamit na kailangan namin sa pang-araw-araw iyon nga lang ay hindi ko rin isinasantabi ang pag-iipon. Pinagpatuloy ko iyon dahil ilang taon na rin si Amari.Natigil ako sa pagtatali ng buhok ko nang makita ang pamilyar na sasakyan na pumarada sa tapat ng bahay.Akalain mo na buhay pa pala siya.Agad na akong pumasok sa bahay at saka ni-lock iyon. Nginitian ko si Amari na napatingin sa akin dahil medyo napalakas pa ang pagkakasara ko sa pinto."Doon na tayo sa kuwarto," aya ko sa kaniya.Wala naman siyang reklamo na sumunod sa akin."Maliligo muna si Mama. Maasim na ako. Dito ka lang muna sa loob maglaro. Huwag ka na lumabas pa sa sal

Dumaan ang mga araw at hindi na nagmintis pa si Roy na ihatid na rin ako sa umaga patungo sa pinagt-trabahuan ko.Naging masungit man ako pero tiniis niya at ramdam ko ang kagustuhan niya na magkaayos kami. Bumalik na rin ang pagdadala niya ng mga pastries na hinahanap-hanap ni Amari tuwing magigising siya kaya naman kahit papaano ay natutuwa na lang din ako."May gagawin ka ba bukas?" maya-maya ay tanong ko kay Roy.Pareho kami na narito sa tapat ng bahay. Nakaupo at nakatingin sa mga dumaraan na iilang sasakyan.Naramdaman ko ang pagbaling niya sa akin. Pinalobo ko naman ang mga pisngi ko."I'm always free kapag ikaw," banat niya. "Why?" tanong niya.Napairap na lang ako sa kawalan. "Magpapasama sana ako sa mall. May bibilhin lan—""Sure. What time?" pagpuputol niya sa sasabihin ko."Huwag mo na akong sunduin. May dadaanan pa rin ako, didiretso lang ako roon," dagdag ko.Ilang gabi ko pinag-isipan ito. Ilang beses na rin kasi ako tinanong ni Amari kung kailan niya puwede ma-meet si

I was looking at them for the whole time. Tumigil na si Amari sa pag-iyak. Nag-extend na lang si Roy ng time rito sa play station dahil gusto pa ng anak niya na maglaro.Naubos kasi sa pag-iyak at pagpapatahan ni Roy. Hindi rin ako nahirapan dahil si Amari na ang kusang lumalapit sa kaniya.Lumipas ang araw iyon at kitang-kita ko ang saya sa mukha nilang dalawa. Ang makita iyon ay ayos na sa akin.Right after that day kung dati na mas pursigido si Roy ay mas naging pursigido pa siya ngayon sa pagpunta sa bahay. Kulang na lang ay doon na tumira kaya nga pumunta na ang landlady rito dahil napapansin niya na nagiging madalas na si Roy rito."Mama, please," si Amari na nakayakap kay Roy habang nagmamakaawa na matulog ang ama niya rito."Amari, hindi puwede. Pumunta na rito ang landlady noong nakaraan," pagpapaliwanag ko.Nagpapaawa ang mukha niya na ngumuso. "I want to sleep beside Papa," aniya.Napabuntonghininga ako. Hindi ko na rin alam ang gagawin ko. Pinagalitan na nga ako at sinabi

"Saan ba kasi pupunta?" nagsusungit na tanong ko."Why are you being like that?" tanong din pabalik sa akin ni Roy. "What did I do again for you to act like this?""Stop arguing po," pagsingit ni Amari na muntik ko pang makalimutan na kasama namin sa sasakyan.Tiningnan ako ni Roy pero inirapan ko lang siya. Hanggang ngayon ay hindi niya makuha kung bakit ako nagkakaganito. Pumunta siya sa bahay kanina na parang wala lang nangyari at kung umasta siya ay parang wala lang talaga ang lahat kaya mas nakakaramdam ako ng tampo.Kulang na lang ay magsalubong ang mga kilay ko habang nakatingin sa dinaraanan. Sa totoo lang ay ayaw ko sumama kung hindi lang dahil sa anak ko ay wala ako rito.Inilabas ko ang cellphone ko at kinalikot iyon. Ni-reply-an ko ang iilan na mga bumati sa akin na katrabaho ko. Nagi-scroll ako sa mga messages dahil baka may nakalimutan akong pasalamatan nang lumabas sa screen ko ang pangalan ni Blake."Blake," sagot ko.Nakita ko pa ang bahagyang pagtingin ni Roy sa gawi

Sa una lang medyo awkward ang pagsasama namin ni Ate Hazel. Nag-aalangan siya lumapit sa akin kahit na nagkasama naman na kami dati.Kasalukuyan pa rin kami na naririto sa isang bahay kung saan naganap ang surpresa. Habang tinitingnan ko siya ay hindi ko maiwasan na malungkot. She's doing all the things that a mother should do. Inaasikaso niya ako at hindi niya inaalis ang mga mata niya sa akin.I badly want to ask her so many things between us. Gusto kong tanungin bakit niya ako iniwan. Gusto kong tanungin bakit hindi na lang niya ako sinama sa kaniya.May mga katanungan din ako na paano kung hindi niya ako iniwan kay Sister Nieves? Nasaan kaya ako ngayon? Ano ang buhay namin na dalawa? Sila pa rin kaya ang magkakatuluyan ni Kuya Erik? Higit sa lahat makikilala ko kaya si Roy?"Gusto mo pa ba ng cake? Ikukuha kita," pag-aalok niya.Umiling ako at binitawan na ang kutsara na hawak ko. Kukuhanin na sana niya ang pinagkainan ko nang pigilan ko siya."Hindi mo naman kailangan gawin ito,"