บททั้งหมดของ LOVE GAME WITH THE CRIPPLED ZILLIONAIRE: บทที่ 211 - บทที่ 220

“Mam Hera, kahit sa maikling panahon lang na pinagsamahan natin, makikita mo sa mga mata ko kung kailan ako nagsasabi ng totoo at kung kailan ako nagsisinungaling. Sa lahat ng mga nangyayari ngayon, isa lang ang totoo. Iyon ay ang pagmamahal ko kay Rheniel. Sa loob ng isang buwan na kasama ko kayo, tinuring nyo ako bilang tunay na pamilya. Sayang dahil sinira ng ama ko ang tiwala na binigay n’yo sa akin. Ngunit kaya kung patunayan sa inyo na malinis ang intensyon ko. Mayroon akong nakitang lihim na lagusan ng pumunta ako rito. Sumama kayo sa akin.”“P*****a ka Brenda! Papatayin ka ni Daddy kapag nalaman niya itong ginawa mo!” Sigaw ni Nashmin.“Alam ko! Ngunit masaya akong mamatay sa kamay ng sarili kong ama upang hindi ko maramdaman na utang ko ang buhay ko sa kanya!” sagot ni Brenda. “Pvtang Ina Ka! Pap—” Bang! Hindi na nitong natapos ang sasabihin dahil naiinis na binaril ito ni Vian sa ulo.“Pvtang ina mo rin, matulog ka na !” sigaw din ni Vian. Nakadilat pa ang mga mata ni Nashm

"Ma'm Hera! Huwag mong iwan ang mga anak mo ma'am!""Hera!" Sigaw ni Brenda ng marinig ang boses ni Vian mula sa loob ng balon."Brenda, tulungan mo kami! Nag-aagaw buhay si Hera! Dalawang sanggol lang ang naipalabas niya!"Natarantang hinawakan ni Brenda ang ama."Dad please..tulungan nyo si Hera. Kawawa ang mga bata." Pagmamakaawa niya sa ama. Nilunok niya ang kanyang pride para lang tulungan siya nito."At ano naman ang makukuha ko kung sakaling tulungan ko sila? Alam mo ba ang hinihingi mo sa akin, Brenda? Gusto mong tulungan ko ang pamilya ng kalaban ko! Ang taong pumatay sa kuya mo!" Galit na singhal nito sa kanya.Yumakap siya rito. "Dad, hindi ito dahil sa gusto kong tulungan mo ang pamilya ng kalaban mo, kundi dahil sa pagiging ama mo sa akin. Bilang anak mo ito ang kahilingan ko, ang iligtas ang mga taong naging parte na ng buhay ko. Pwede ka pang magbago Dad. Naniniwala ako na mayron pang natitirang kabutihan dyan sa loob mo.""Patawad anak. Ngunit talagang masama akong tao.

“Sir, just wait outside.” Sa pintuan pa lang napahinto na si Rhayan sa kanyang malaking hakbang ng bigla siyang pinigilan ng Doctor. Ngunit tila wala siyang narinig dahil nagpupumilit pa rin siyang sundan si Hera sa loob ng Intensive Care Unit(ICU). “Please save both my wife and son.” Nakikiusap ang kanyang mga mata at naiintindihan naman ito ng Doctor. Bahagya itong tumango habang kinakausap siyang sa labas na lang maghintay."Don't worry, we will do our best to save them." Saka pa lang siya pumayag na lumabas ng marinig ang assurance nito na iligtas ang asawa at anak niya. Nanghihina siya na umupo sa nakahilirang upuan sa labas ng Intensive Care Unit. Bahagya siyang yumuko; itinukod ang dalawang siko sa magkabilang binti niya habang ang kanyang mukha ay natatakpan ng kanyang dalawang palad. Panay pa rin sa pag-agos ang kanyang mga luha. Sobrang awa ang nararamdaman ni Lendon habang nagmamasid sa master niya. Sa tagal niya na paninilbihan rito, ngayon pa lang niya nakita kung ga

HARRIGAN - CRAWFORD WEDDING“Bakit ka ba umiiyak, Hailey? Ayusin mo nga ang mukha mo. Kung umiyak ka daig mo pa ang namatayan. Ikakasal ang anak natin at hindi ililibing.” Kinuha niya ang panyo sa bulsa ng slacks at binigay iyon sa asawa.Kinuha ni Hailey ang panyo at agad na pinahid iyon sa mga luha niya. Kasalukuyan silang dalawa naghihintay na magbukas ang malaking crystal door kung saan doon papasok ang anak nila para sa bridal march nito. Tapos na silang magmarcha at nalula siya sa kasal na inihanda ni Dwayne este ni Rhayan para sa anak niya. Muling siyang suminghot at pinahid ang luha niya. Itinuon niya ang atensyon kay Rhayan na kasalukuyang nakatayo sa gilid ng Crystal made na altar. Sa tabi nito ang CEO ng Crawford Empire na nitong huli niya lang din nalaman na Kapatid rin pala ni Rhayan. Sa tuwing naalala niya ang kahihiyan na ginawa niya sa kanyang manugang pakiramdam niya gusto na niyang matunaw. Tulad ngayon, hiyang-hiya siya habang nakatayo sila sa gitna ni Fernan at na

Pigil ang pagtawa ni Hera habang nakatingin sa nanggigigil na mukha ng asawa niya. Itinaas niya ang dalawang daliri at nag sign of peace. Kinagat lang nito ang ibabang labi habang nakatingin sa kanya. Para na kasing siyang sisinok sa pagpigil ng kanyang mga luha kaya naisipan niyang isingit sa vows niya ang nangyari sa asawa niya ng akala nitong namatay na siya. Kasalanan nito kinuwento pa sa kanya kaya tuloy ginawa niyang additional sa funny time niya. Muli siyang nagseryoso ng mukha saka nagsalita. “Alam kong hindi pa yun ang katapusan ng mga pagsubok na maaring dumating sa ating buhay. But even if there are many difficulties ahead of us, I'm no longer afraid because we've already proven our shared strength. I swear to feel your pain and be there for you whether you need comfort, in joy or in sorrow. I am you and you are me. I promise to love and cherish you, alongside our lovely kids, forevermore, until the end of eternity.” Masigabong palakpakan ang sumakop sa buong venue matapos