Lahat ng Kabanata ng Love you still: Kabanata 71 - Kabanata 76

AlexenaNagsimulang gumalaw ang kamay ko upang mag-strum habang hindi inaalis at nakapokus pa rin ang tingin sa mga batang nasa hindi kalayuan at patuloy pa rin na naglalaro. Napangiti ako bago yumuko at itinuon na ang mata sa gitara at nagsimulang kantahin ang Unending Love.Ngunit sa kalagitnaan ng aking pagkanta ay may nagpatong ng kamay sa balikat ko.Nagulat man ay hindi ako tumigil, bagkus ay nilingon ko ang may-ari niyon at nginitian, umupo naman ito sa harapan ko nang komportable habang nakatuon ang mata sa akin. Nagpatuloy ako sa pagkanta. Hindi na ako nagulat pa nang sabayan ako nito. Nagbe-blend sa boses ko ang ganda ng boses nito na hindi nito basta-basta lang ipinaparinig sa iba. Hindi ko mapigilang ma-curious minsan at magtaka, ang iba kasi kapag ganito kaganda ang tinig ay ipinapangalandakan talaga, pero ito? Hindi ito ganoon, kung maaari ay itatago at itatago nito iyon. Mabuti na nga lang at hindi nito naiisipang itago ang iba pa nitong talento, ang pagtugtog ng ib

Alexena Bumangon na ako at umupo, ito naman ang pumalit na humiga sa kama na prenteng-prente. Hays. Ang sarap pingutin. "'Tsura mo, ah. Itinulad mo pa ako sa iyo! Ikaw nga itong puro kahalayan sa katawan riyan," nakasimangot kong sagot rito. Lalo itong ngumisi. "Hindi ko naman itinatangging pantasya kita, Alexena my bebe. Pero mahalay? Parang ang manyak-manyak naman yata ng dating ko no'n," natatawang sabi nito. Sumimangot ako habang nakatitig sa mukha nito. Kainis talaga 'to. Guwapo sana, kaso balahura. Kumilos ito at biglang nagsimulang gumapang nang mabagal papalapit sa akin. Nanlaki naman agad ang mata ko at napatayo tuloy ako nang wala sa oras. "H-Hoy, Calix! A-Ano bang ginagawa mo?" Ngumisi itong lalo at hindi pa rin tumigil sa dahan-dahang paggapang. Napaatras ako. "Tumigil ka n-nga sa paggapang, para kang baliw, kapag hindi ka tumigil, hindi ako mangingiming suntukin ka, sinasabi ko sa iyo," banta ko at lumayo na rito nang tuluyan para pumunta sa gawing pinto. Tumay

Xena Naalimpungatan ako nang may tumapik-tapik sa pisngi ko. "Baby girl, wake up." Namulatan ko si Pierce na nakatunghay sa akin bago ko kinusot ang mata ko. Makalipas ang ilang sandali ay tumingin ako sa labas at noon ko lang napansin na madilim na pala. "Saan na tayo?" disoriented ko pang tanong. Tumawa nang bahagya si Pierce. "Nandito na." Napatuwid akong bigla ng upo at hinaplos ang nagulo kong buhok. Bigla akong kinabahan. Lumunok ako dahil lalo ko lamang naramdaman ang panunuyo ng lalamunan ko dahil sa matagal na biyahe at pagtulog. "Tubig?" alok ni Pierce na may hawak nang isang bote ng mineral water. "Ikaw?" sa halip ay tanong ko. "Nakainom na kami. Sa iyo talaga 'to." Tinanggap ko iyon at binuksan ang bintana ng sasakyan upang makapagmumog muna, pagkatapos ay ininom ko na ang natira pa. Ibinaba ko ang bote nang maubos na ang laman niyon. Ginaya ko ang pananahimik ni Pierce, kalaunan ay pasimpleng iginala ko ang tingin ko sa paligid. "Kinakabaha