บททั้งหมดของ Beautiful Liar: บทที่ 11 - บทที่ 20

Sullen Look Pagkatapos mag-swimming nang halos tatlong oras ay umahon na rin ang mag-ama. Pinauna ko ang mga ito na umakyat bago ako. After Dave warned me not to flirt with him ay hindi ko na nga ito pinansin pa, kahit minsan ay hindi ko naman maiwasan ang mapatitig sa mala-pandesal na dibdib niya. Nayayamot pa rin ako sa kanya, hindi naman sana sa kanya ako nagpapapansin dahil gusto ko rin kuhanin muna ang atensyon ng bata. Para naman kahit papaano ay maayos na ang pakikitungo sa akin. Hindi atensyon niya ang hinuhuli ko, kundi sa bata. Ramdam ko naman ang patingin-tingin sa akin ni Davvy. Everytime I dive, everytime I swim like a fish ay napapatingin ito sa akin, kahit pa tinuturuan ito ng ama niyang lumangoy. Narinig ko pa ang usapan ng mag-ama nang umahon ako malapit sa gawi nila. “Daddy, marunong din siya mag-swim at mag-dive tulad mo. Pero girl lang siya.” When Davvy says that, Nagpatay-malisya akong walang naririnig. I also ignore when Dave looks in my direction. “Yeah ba

No Kissing I climbed up to his body in the high stool. I face him and I parted my legs. Nang-aakit ko siyang tinitigan sa mga mata niya. “You said to your daughter, you are a good diver? Hmm . . . From bottom to top. Talaga? Sige nga, Mr. El-Greco, proved it to me now,” malanding bulong ko sa may punong tainga niya. Ngumisi siya sa akin habang ang mga kamay naman niya ay naglalakbay na sa aking likod at mga hita ko. “Yeah, at maraming beses ko na ’yang napatunayan noon. So, are you begging me now? Just tell me, and I'll gladly show and prove it to you again.” “Hmm . . . No . . .” Natatawang umiling ako rito habang ang mga kamay ko ay pinipisil ang mga muscle niya na nag-uumbukan. Sinadya ko pang masagi ang pagkalalaki niya na buhay na buhay na at ngayon ay nararamdaman ko na sa pagitan ng aking mga hita. He cleared his throat. “Bad girl, Brianna. Sige, maglandian tayong dalawa hanggang sa makikiusap ka na sa akin na ipatikim ko na sa ’yo ’yong pag-dive ko.” “Wish mo lang, Dave.”

Stranger “Daddy, basta, you always take care, ha. I love you, Daddy.” Davvy kissed her daddy’s cheeks while she was on Dave’s arms. “Sure, baby. I’ll take care myself for you. Daddy loves you too,” tugon naman ni Dave sa anak niyang naglalambing. I was there observing their goodbyes conversation. Ngayon na kasi ang alis ni Dave patungong Bahrain para sa negosyo nito na bubuksan daw doon. “I love you more, Daddy.” “And I love you to the moon and back.” “Daddy, uwi ka kaagad, ha?” “Sure baby.” Yumakap dito si Davvy nang mahigpit at parang naiiyak sa lungkot. Inalis ko kaagad ang aking tingin sa mga ito nang sumulyap sa akin si Dave. Nagkunwari akong nagbabasa ng magazine sa sala. “Davvy.” “Yes po, Daddy?” “May I ask you something, baby?” “Ano po ’yon?” Kahit hindi ako nakatingin sa mag-ama ay nakatuon naman ang mga tainga ko sa usapan nila. I clearly heard their heart to heart goodbyes. Hindi kasi kalayuan ang mga ito sa akin since si Dave ay paalis na rin sa mga oras na iy

FavorMarahan kong kinatok ang silid na nasa pinakadulo ng pasilyo. Kumatok ako dahil alam ko na sa mga oras na iyon ay nakatulog na ang bata.Maya-maya ay may nagbukas niyon at bumungad sa akin si Ate She. “Ma’am Brii?”“Tulog na ba si Davvy?”Tumango ito sa akin. “Kakapikit lang Ma’am, bakit ho?”“Sisilipin ko lang sana. Pwede bang pumasok?” tanong ko rito.“Si-sige ho, Ma’am. Pasok kayo.” At niluwagan nito ang bukas sa pinto.Sa aking pagpasok ay nakita ko agad ang ganda at laki na tila para sa prinsesa na silid nitong kulay pink at peach ang motif. Maraming laruan at iba’t ibang klaseng barbie. Hanggang sa dumako ang paningin ko sa iba’t ibang larawan nito sa iisang napakalaking picture frame na nakasabit sa wall. Tinitigan ko iyon at nilapitan nang bahagya. There, I knew it was her picture since she’s a month old ’till she turns into a year old girl. Puro iyon nakabungisngis sa larawan.I get my phone and I immediately captured her wonderful collages while Ate She was busy arra

Playground“Where do you want to go before we go home, baby? Gusto mo kain ulit tayo sa Jollibee?” tanong ko sa bata nang ako muli ang sumundo rito sa pangalawang pagkakataon.Davvy gives me a sullen look saka tumingin sa labas ng bintana. “Ayaw ni Daddy ro’n, bawal daw ako ro’n. Hindi raw safe ang food na sini-serve doon.”Napapailing ako.Last night, Dave and I argue about what he learned—ang pagkain namin sa naturang kainan na pang-masa. Ang tagal naming nag debatehan sa phone pero hindi ako nagpatinag at nagpatalo sa discussion naming dalawa.“Alam mo, ang OA lang talaga ng Daddy mo. No, of course, he’s lying to you. Dahil ayaw lang niya. Kutusan ko kayong dalawa, e!”“Daddy loves me, ayaw lang niya magkasakit ako! So, no, I don’t want to eat to that cheap restaurant again! Ayoko magalit si Daddy!”“God, ang OA ng mag-amang ito!” I silently whispered. Natatawa namang napapailing si Ate She na kita sa reflection ng rearview mirror.“Davvy, hindi ka naman magkakasakit. Marami ngan