CHERRY’S POV “C-Chiefy,” nauutal na tawag ko sa pangalan niya. Nakatayo ito sa harapan at kaunting distansya lang ang pagitan namin. Nakangiti siya sa akin. “Masaya ako para sa ‘yo, Cherry.” Nagulat ako dahil nandito rin si Ate Caye. Nakangiti ito sa akin at may ibinigay siya sa akin na bulaklak. Nandito kami sa may batis ngayon. Ngayon ko napansin at naunawaan ang lahat. Ngayon na pala ang kasal namin, kagabi ko lang nasabi sa kanya na pangarap kong ikasal dito pero ito kami ngayon. Nakatayo ako dito at hinihintay ako ng lalaking mahal ko. “A-Ate,” umiiyak na tawag ko sa kanya. “Congratulations, maging masaya kayo. Mahal na mahal ka ni Ate Caye,” umiiyak na rin ngayon si Ate. “Mahal na mahal rin kita ate,” niyakap ko siya ng sobrang higpit. Nandito ang mga taong malalapit sa akin at sa kanya. Pero wala ang parents niya, nalungkot man ako pero sa tingin ko ay may dahilan siya. “Sige na baka mainip na ‘yon at baka akalain niya na ayaw mong magpakasal sa kanya.” Pabiro na sabi
Magbasa pa
Mag-log in
