Alle Kapitel von The CEO'S Orphan Wife: Kapitel 51 – Kapitel 60

Masama ang pakiramdam ni Nanay kinaumagahan pero bumangon pa din siya ng maaga para magpunta sa mansyon upang ipaglaba ang mga binata na galing sa Maynila. Naglaba naman muna ako ng aking mga damit bago ako umalis upang magtinda ng biko. Kapag napaubos ko ang paninda ko, plano kong magpunta sa bayan upang mamalengke. Magdadagdag ako ng paninda para madagdagan din ang aking kita. Kailangang kumita nang malaki-laki ng kaunti dahil buntis na si Nanay. Sa sunod na mga buwan bawal na siyang maglabada pa, kung maari nga lang ay ayaw ko na siyang magtrabaho kaso mapilit siya. Sabagay, ano nga ba ang ibibigay niya kay Tiyong kung hindi siya magtatrabaho? May nagpapatanim na ng palay ngayon kaya nakabenta ako malayo pa man ako sa highway. Hindi na ako nakarating pa sa mansyon, dahil naubos na ang paninda ko. Hindi ko na naipagtabi si Sir Huxley. Bukas na lang. Sumakay na ako ng jeep papuntang bayan. Tiningnan ko ulit ang aking listahan para masigurado na wala akong makakalimutan. Bigas,

Tinulungan nga ako ni Sir Huxley pero pakiramdam ko doble ang pagod ko dahil sa kanila. Iniwan ko sila na nag-aasaran para manguha ng dahon ng saging sa may likod. May ilang puno ng saging dito na tinanim ko noon para may magamit kapag gumawa ng kakanin. Mula elementary tumutulong na ako kay Nanay para kumita ng pera. Sumunod sa akin ang tatlo. "Tulungan ka na namin..." Nag-unahan pa sina Sir Huxley at Sir Caius sa pag-agaw sa akin sa itak na hawak ko. Nagsimula na akong mapikon kaso kailangan kong magpakabait sa kanila. Nakuha ni Sir Caius ang itak. Kumuha din siya ng isang dahon ng saging kaso hindi maganda ang bagsak nito sa lupa. Napangiwi ako dahil hindi ito magagamit sa pagbalot ng suman na balanghoy. Ano ba iyan sila! "Hindi ito dapat mapunit, di ba?" tanong ni Sir Huxley kaya tumango ako. Kinuha niya ang itak kay Sir Caius at siya naman ang kumuha, kaso napunit pa din. Hindi na ako makaimik sa inis. Napatingin ako kay Sir Angus nang mapansin ko na nakatingin na naman siya

Nagdasal ako pagkagising ko ng alas-kuwatro ng madaling araw. Maaga pa din akong nagising kahit puyat ako kagabi. Alas-dies na natapos ang ginagawa ko. Kapag wala si Sir Angus malamang natapos ko sana iyon agad. Birthday ko ngayon. Eighteen na ako. Ibig sabihin ay ganap na akong dalaga. Alas-siete na ng umaga nang matapos ako kaya dali-dali na akong naligo. Gising na din si Nanay, nagsusuka siya kaya inasikaso ko muna ang kakainin niya bago ako umalis."Happy birthday, Anak." Nilabas niya mula sa kaniyang bulsa ang isang libong piso. "Kapag maaga kang natapos sa mansyon, pumunta ka ng bayan para bumili ng damit mo, huh.""'Nay, huwag na po." Nagtitipid at nag-iipon nga ako para sa kanila ng kapatid ko, e, tapos binigyan naman niya ako ng pera. "Hindi, Anak. Birthday mo, e. Bumili ka ng bago mong tshirt saka pantalon. Bumili ka na din ng bago mong tsinelas, huh."Mapilit si Nanay kaya kinuha ko na ang pera, pero wala naman akong planong ibili ito gaya ng gusto niya. Itatabi ko na

Wala ang mga lalake nang mananghalian na. Kami lang ni Aling Minerva ang kumain. Hindi ko na din tinanong pa kung nasaan ang mga amo niya. Hanggang ngayon nga ay hindi pa din kumakalma ang puso ko dahil sa mga nangyari. Gulat pa din ako sa ginawa ng dalawa. At sumabay pa sa iniisip ko iyong itsura ni Sir Angus kanina. Ba't ba siya ganoon? Nakita ba niya iyong paghalik ni Sir Caius sa akin? Iyon ba ang dahilan ba't ganoon ang mukha niya? Pero bakit? Pinapasakit ko lang ang ulo ko sa pag-iisip. Bandang alas-tres nang magplantsa ako naman ako. Hindi naman ganoon kadami kaya inabot lang ako ng isang oras. Kadarating lang din ni Sir Angus at dumiretso siya sa kaniyang silid. Wala pa sina Sir Caius at Sir Huxley. At sana mamaya na sila umuwi kapag nakaalis na ako. "Salamat po, Aling Minerva." Inabot na nito ang aking bayad ngayong araw. "Bukas ulit, Chelle. Iyong meryenda, baka puwedeng agahan mo ng kaunti dahil ipapasabay ko na iyon sa mga trabahador na pupunta sa may bangkak.""Sige p

Nakarating na ako dito para magpa-load tapos uuwi ako agad nang hindi man lang nakikita si Sir Angus? Huminga ako nang malalim bago ako nagsimulang maglakad papunta sa mansyon. Sampung hakbang hanggang sa umabot ng singkwenta. Sa labas ng mansyon ay nakikita ko ang bulto ng isang lalake. Medyo madilim sa gawing iyon kaya hindi ko kita ang mukha, pero natitiyak kong si Sir Angus iyon. Pawisan na ako. Kahit gabi na nakarating talaga ako dito, samantalang takot na takot akong maglakad kapag gabi na. Mabuti na lang at may dala akong face towel. Pinunasan ko ang aking mukha at leeg. Sinuklay ko din ang dulo ng aking buhok gamit ang aking mga daliri. Tumayo ako may ilang dipa ang layo kay Sir Angus. Nginitian ko siya kahit wala man lang kangiti-ngiti ang mga labi niya. Taimtim siyang nakatingin sa akin. At pagkatapos ng ilang sandali ay ngumisi siya. "Ikaw lang?"Pumalatak siya. "Let's get inside." Hinawakan niya ang braso ko saka ako marahang hinila. Binuksan niya ang gate. Hawak niy