บททั้งหมดของ Marrying my Step Brother : บทที่ 11 - บทที่ 20

Lumipas ang isang lingo at nakalabas na si Samantha sa hospital. Sa mga araw na iyon ay lagi niyang kasama ang kaibigan at pinakiusapan niya na huwag nalang iparating sa kapatid ang nangyari. Sumangayon naman si Marie kay Sam at nangako na hindi makakarating sa Kuya niya ang nangyari dahil may sinabi si Sam sa kanya. Sinabi niya na pinag iisipan na niya na sumama sa Kuya niya at iwan ang Asawa. Natuwa naman si Marie sa mga nalaman niya at sana ay gawin na ni Sam dahil siya naman ang mahihirapan at masasaktan ng paulit-ulit kapag nagkataon. Sa mga nakalipas na araw din ay busy din si David sa pag aasikaso at pagbisita sa dalawang babae. Hindi na niya alam kung sino ang uunahin dahil pariho silang mahalaga sa kanya. Nagising na din si Danica at unti-unti na din itong nkaka recover. Naging mabuti na ang lagay nito at wala ng nakakabit na mga aparato sa katawan nito. Mga sugat at pasa nalang ang makikita sa katawan nito. Nakapag desisyon na si David na hiwalayan si Sam dahil mahal niya

Unti unti ng naninikip ang dibdib ni Samantha sa halo halong emosyon na nadarama. Bigla nalang sumakit ang tiyan niya at may dugo na lumabas sa ibaba niya. Mas lalo siyang naiyak sa nakita. " Noooo! Ang baby ko. Tulong! " sigaw niya sabay abot sa cellphone niya na nasa kama. Agad niyang tinawagan si Marie. Agad naman nito iyong sinagot. Kasalukuyang palabas si Marie sa company ni Sandro na kapatid ni Samantha dahil sinabihan niya ito sa desisyon ni Samantha na makikipaghiwalay na ito kay David. Nasa parking lot na siya nang biglang mag ring ang cellphone niya. Nakita niya na si Samantha ang tumatawag kaya agad niya itong sinagot. " Hello, Bes! " sagot niya. Narinig niya na umiiyak ang kaibigan na parang nahihirapan. " Marie, tuloonngggg.. please puntahan mo Ako dito sa Bahay. Ang baby ko..." nahihirapan na saad ni Samantha sa kabilang linya. Sa narinig ay agad na pumasok ng kotsye si Marie at pinahaharot ang sasakyan papunta sa Bahay nila Samantha. Labis ang pag alala niya sa kaibig

Lumipas ang apat na araw at nagising na din si Samantha. Naging maganda ang response ng katawan niya. Unti-unti na din siyang nakaka recover. Habang ang kambal naman ay katulad niya at naging maganda din ang kalagayan ng mga ito. Nakasakay siya sa wheelchair ngayon habang tulak-tulak naman ng kapatid. Patungo sila sa private room ng kambal. Gusto niyang makita ang mga ito. Pagkapasok nila ay sumalubong ang nurse na nagbabantay sa mga ito. " Hello po Ma'am/ Sir! " bati nito sa kanila. Tumango naman at ngumiti si Samantha sa nurse. " How's my babies? " tanong ni Samantha habang tulak ng kapatid papalapit sa incubator ng mga anak. " They are getting better, Ma'am. Ang tapang po ng mga anak niyo. " saad ng nurse. Naka ngiti naman si Samantha na nakatanaw sa mga anak. " Hello! My precious babies! Mommy and Tito is here. " nasayang saad ni Samantha sa mga anak. " Hello, Kiddos! Get well okay? Para makauwi na tayo. " saad naman ni Sandro na naka alalay kay Samantha na nakatayo.Masayang-mas

LUMIPAS ang tatlong araw at bukas ang nakatakdang araw ng alis nila Samantha. Busy naman ang Kuya niya at nasa kompanya ito. Inaasikaso nito lahat ng dapat asikasuhin dahil maaga ang flight nila bukas papuntang U. S. Ang gagamitin nilang sasakyan ay ang private plane ng Kuya niya. Sa mga lumipas na araw ay naka-usap din niya ang ama ng kanyang Kuya at sa tingin niya ay mabait ang Ginoo. Daddy na din ang gusto nitong itawag niya rito dahil wala itong anak na babae. Tumatawag ito at panay update sa kanila. Inaalam nito kung ano na ang nangyayari sa kanila. Sinabi din nito na huwag siyang mahiya dahil anak na din ang turing nito sa kanya. Excited na din ito na makilala ang kambal. Binibiro nga nito ang Kuya niya kung kailan ba daw ito mag-aasawa. Si Marie naman ay inaasikaso din muna ang mgabkakailangan at ang mga bilin niya para rito sa hospital. Si Doc. Franco muna ang pansamantalang mamamahala nito pero nakasubaybay pa din si Marie kung nasa U. S na sila. Habang siya naman ay kasaluk

LUMIPAS ang ilang tatlong buwan ay na kasal na sila David at Danica. Madali lang napawalang bisa ang kasal nila Samantha sa tulong ng connection mayroon ang ama ni Danica. Naging magarbo ang kasal nila sa Simbahan at madaming mga bigating tao ang dumalo pero hindi dumalo ang Kuya niya. Alam naman niya na galit pa din sa kanya ang kapatid dahil sa nangyari. Naiintindihan naman niya ito. Sa mga lumipas din na buwan ay tuluyan ng naging maayos ang lagay ng kambal. Hindi na ito kailangan na isilid sa incubator. Masayang-masaya si Samantha dahil nahahawakan at nakakarga na niya ang mga anak. Ang dating tahimik na Bahay ng Kuya niya ang naging masaya dahil sa mga Bata. Tuwang-tuwa ang lahat sa kambal at giliw na giliw din dito ang ama ng Kuya niya na ama niya na rin. Kinumbinsi siya ng Ginoo na pumayag siya na legal na siyang aampunin nito. Pumayag naman siya para sa panibagong buhay. Ngayon ay Smith na ang apelyedo na dala niya at iyon din ang apelyedo na dala ng mga anak niya. Kinausap