Epilogue 4

Juago’s POV“It’s okay. You can sleep here,” Maeve said. That was her first word to me after a while. Bumabalik na ang ngiti ng anak namin and this is the first time Maeve talk to me again. Madalas ay nilalagpasan niya lang ako o minsan ay dinadaan niya sa anak ang sasabihin. I know how hard it is for her to be casual with me, the reason why it was so meaningful to me when they went back to the Philippines and Maeve started to become my friend. “I’m sorry… For all the pain that Tatay has cause you…” bulong ko kay Maverick when the two of us stayed together in the condo. “It’s not you who did so, Tatay. Bakit mo sinisisi ang sarili mo po?” malambing niya pang tanong na ngumiti sa akin. Hindi ko lang mapigilan ang mapangiti nang mapait sa anak. He’s constantly reminding me that it’s not my fault. Lagi ko pa ring sinisisi ang sarili pero siguro nga’y malaking tulong ang lagi niyang pagsabi sa akin ng bagay na ‘yon at pati na rin ang pag-uusap namin ng masinsinan ni Maeve. I’m not the

Magbasa pa

Epilogue 5

Maeve’s POV“Sana hindi ka na umuwi,” malamig niyang saad sa akin. Napanguso ako nang pumasok sa loob ng bahay. Paniguradong nagtatampo ito dahil sa flight kong na-delay ng 1 hour. I had my business trip. Kung pupuwede lang hindi umalis. I really enjoy seeing this side of her. I can’t imagine how hard it is for her when she was carrying Maverick on her own. How heavy it is for her lalo na’t emotional talaga ito ngayong buntis. You know, when you have someone with you, the one you are comfortable with, the one you think will really stay with you no matter what happened, it’s easy to let them know that you don’t want things. Na pupuwede tayong magbugnot sa mga taong ‘to. “Baby, I’m sorry… I didn’t know that there will be a delay.” Niyakap ko siya mula sa kaniyang likod habang nagluluto siya. I kissed her cheeks pero hindi siya lumingon. Humigpit nga lang ang pagkakahawak niya sa kaniyang sandok. “I’m sorry, I already take my leave so we can celebrate our wedding anniversary for week…

Magbasa pa

Special Chapter

Kara’s POV“What do you mean? Ayaw kang panindigan? Aba! Gago pala talaga ‘yang ex mo!” Matalim ang mga mata komg nilingon ang Ate na umuwi ng probinsiya. May isang batang maliit ng kasama ngayon. “Lumayas ka rito, Gelli! Ayaw kong makita ‘yang pagmumukha mo!” malakas na sigaw ni Mama. Hindi matanggap na ngayon lang nagpakita si Ate at nagagawa pang umiyak ng sobra ngayon. “Tama na, Mama…” sambit ko dahil nakita ko ang isang batang nagpipigil ng iyak. Mahigpit ang pagkakahawak sa kaniyang stuff toy habang nakatingin sa kaniyang Mama na nakaluhod kay Mama. Umiiyak at nagmamakaawang tanggapin sila rito sa bahay dahil tuluyan na silang tinalikuran ng kaniyang nobyo. Hindi ko mapigilan ang iritasiyon ko roon. Nakasalubong ko rin ang mata ng bata. Both of us are staring at each other. Pinipigilan niya ang kaniyang iyak subalit nang makita ata ang resting bitch face ko ay tuluyan na siyang napahagulgol ng iyak. “You don’t like me as well? Just like my Papa?” Aba, englisher pala itong ana

Magbasa pa

Lahat ng Kabanata ng Hot Star Daw Ang Tatay Ko: Kabanata 101 - Kabanata 103

Epilogue 4

Epilogue 5

Special Chapter