บททั้งหมดของ OUR THING: บทที่ 71 - บทที่ 80

"Alam mo Kai, we are in the same boat na ginagamit lang para sa kapakanan ng isang taong ating pinaglilingkuran. At sa ano mang oras pwede niya tayong talikuran, pag minalas pa nga ee ang mamatay para sa kanya. Remember, hindi ako ang kalaban mo."Napatulala si Kai nang sabihin ko ito. Alam ko na matalino ang hapon na ito, hindi siya tanga para paikotin lang ng sino man. Marahang niyuko ko ang aking ulo para sulyapan ang kasalukuyang sitwasyon ni Tantan at Luciana na nagtatago sa isang sulok. Namimilipit sa sakit si Tantan habang kagat-kagat ang nakatuping tela na nakabaon sa kanyang bibig. Habang si Luciana naman ay naghahanda para sa anumang pag ataki.Bumalik ang tingin ko kay Kai, nagiisip pa ito. Hanggang sa kumalma at nagbago na nga Ang desisyon saka sinabing, "Alright, Let's have an agreement, an alliance between my group and yours. For the purpose of overthrowing Don Geralt's son, Oliver, here in the Philippines.""Deal"Mabilis akong nakasagot sa kanya. Matalas ang aming mga t

Nakarating kami sa Port Area ng Surigao kung saan may byaheng patungo sa isla ng Siargao. Maraming security ang naturang port at ilang mga pulis ang naka destino malapit sa lugar. Upang makaiwas sa kanila, binayaran ni Alexa ang isang malaking bangka na ginagamit ng may ari sa pangingisda. Nakipagnegosasyon pa ito ng ilang oras, at sa huli pumayag din ito sa napagkasunduang halaga. Lima sa aming mga dala ay mga granade launcher. Kaya double ingat kami sa pagdala nito, makarating lang ng Isla.Kasama anng dalawang mangingisda, nakalusot kami sa mga marine enforcer na umaaligid sa paligid. Hindi nila kami mahalata dahil sa soot namin na katulad sa isang tagalinis ng isda sa palingke."Hayst! these men are useless!" narinig ko si Alexa na bumubulong sa tabi."Sigurado ka ba na narito pa si Oliver sa isla?" tanong ni Alexa."Sigurado ako na andito pa siya. Ito ang natatanging yaman na itinatayo ng kanyang ama. Hindi lang ito basta tourist spot, kung hindi "safe house" na rin ito ng matanda

Sinagot naman agad ni kuya Jayson ang katanungan ng aking isip, kahit di ko pa naitanong."My Stepfather is Japanese. Pero huwag kang mag aalala dahil somehow nakakaintindi siya ng tagalog. He is a business man here in the Philippines and sa Japan mayroon lang kaming maliit na restaurant na pinapatakbo. Comfortable na ako sa buhay na iyon but he has his broad mind, kaya lumaki ang negosyo niya habang abala ako sa restaurant na pinapatakbo namin" pagkekwento niya. Sumunod sa kanya ay nagkwento na rin sa akin si Alexa."Sa banana plantation, nagkataon na dito ako napadpad tatlong araw matapos mo akong tinulungang makatakas Talya. Sa sobrang gutom, nakapasok ako dito. Sa maniwala ka at sa hindi. Nagnanakaw ako ng saging para may maisubo sa nagugutom kong sikmura. Hanggang sa mahuli ako ng isang harvester.""Nahuli ang isang unggoy na kagaya mo?" malokong sagot ko."At nagtatawanan kaming tatlo matapos kung magsalita."Alexa is my new assistance sa banana plantation. How about you, gusto k

Muling umalingawngaw ang mga kalabog, at inatake na ako ng nyerbos dahil sa labis na pagkagulat.Sa aking paglalakad na naka-tiptoe, tumawid ako muli sa apartment, nakarinig ako ng mas malakas at mas regular na pagmamartilyo, at sa wakas ay idinikit ko na ang aking tainga sa dingding ng pasilyo. Nagsimulang bumilis ang tibok ng puso ko habang dumadaloy ang vibrations sa pisngi ko.Bumilis naman ang pagtugtog ng isang malaking drum. May tao ba sa kabila? Sa walang laman na apartment?Agad kong dinial ang reception number gamit ang telepono. Ngunit walang sumagot. Alam kong may manager sa gabi, si Simon hindi ko alam kung anong oras siya pumapasok, pero alam ko na naka-on duty siya sa oras na ito. Si Simon ay dapat na nasa sa kanyang mesa. Muli akong nakinig sa paligid. Maaari ko bang huwag pansinin ang ingay na iyon at maghintay hanggang sa susunod na umaga upang tanungin ang manager?Habang naglalakad ako sa bulwagan, ay mas lumalakas ang ingay, na ginagabayan ako sa pintuan sa likod.

Ang aking mga saloobin at damdamin ay nakikipaglaban sa isa't isa."Let me go!" pakikiusap ko uli sa kanya.Imposibleng hindi ako magkagusto sa lalaking ito. Ako dapat ang matakot sa kanya. Ngunit ang kanyang haplos ay nagpapadala ng isang nakakapagpakalmang init sa pamamagitan ko, at ang gusto ko lang gawin ay mawala sa kanyang mga titig, sa kanyang paghipo, pabango, at panlasa.Ngunit siya ang bumihag sa akin, ang aking kaaway. Isang maliit na boses sa aking ulo ang nagtatalo ngayon, Mahal mo siya bakit mo susukuan? gusto mo sya bakit mo aayawan?.Siya ang dahilan kung bakit ako nandito. Kinidnap niya ako without a ransom, nandito ako para pahirapan, maghigante at gawing katatawanan, ano pa ba? ganoon ba ang taong nagmamahal. Para sa akin, hindi ugali ng taong nagmamahal na gawing hayop ang taong minamahal nila."Did you say 'No"?" follow up niyang tanong.Masama ba akong babae kung tatangihan ko ang alok niyang pagpapakasal? Alam ko na hindi ko pweding ipilit ang sarili ko sa taong,