บททั้งหมดของ Uncle Cenon's Obsession : บทที่ 31 - บทที่ 40

NAGISING siya ng nararamdaman niyang may nag-flash na ilaw sa kanyang mukha. Napakurap-kurap siya nang makita niya ang kanyang Uncle Cenon na may hawak-hawak na cellphone pero kaagad nito inilagay sa bulsa nito at inalalayan siya makaayos ng upo."Do you need anything, princess?" masuyong tanong nito at inayos ang kanyang buhok.Nilibot niya ang kanyang paningin sa paligid at napansin niyang nasa loob pa din sila nglimousine car ng kanyang Uncle Cenon. "Ilang oras akong tulog at asan na tayo?" usisa niya. Hinawakan ni Cenon ang isa niyang kamay at dinala sa mga labi nito kaya't natigilan siya at napatingin sa gwapong mukha ng kanyang Uncle."Relax, princess. Hindi umabot sa isang oras ang tulog mo at malapit na tayo, why?"Napayuko siya at yumukom ang kanyang mga kamay sa kanyang kandungan. Naiihi kasi siya, ewan ba niya bakit ngayon pa ata umaandar ang pagtawag ng kalikasan sa kanya."Princess?""I-I need to go to restroom," nauutal at mahina ang boses na giit niya."Oh, hold it li

PAKIRAMDAM ni Almary ay parang hihimatayin siya sa magkahalong kaba at excitement nang tumigil na sa harap ng isang sikat na restaurant ang sasakyan na sinasakyan nila."Take my hand, princess."Napakurap-kurap siya at tumingin sa gawi kung saan galing ang boses. Napalunok siya nang makita niya ang kapilyuhan sa mga mata ng lalaki habang nakayuko ito at nasa labas na ng sasakyan, inaalok ang isang kamay sa kanya para alalayan siya lumabas."I-I change my mind, l'm not hungry anymore–""But l am, so, let's go now or you want me to carry you?"Napalunok siya ng kanyang laway, pakiramdam niya'y hindi lang ang noo at leeg niya ang pinapawisan maging ang gitnang hita niya sa tindi ng tensiyon na nadarama niya ng mga sandaling iyon. Bumuka ang kanyang mga labi ng humawak na si Cenon sa kamay niya ay hinila siya nito patayo bigla kaya't napasandal siya sa malapad na noo nito sa gulat, na out balance pa siya, mataas kasi ang takong ng suot niyang sandal."Are you ready?" Bahagya siyang uman

NANLAKI ang mga mata niya nang bigla na lamang niya nararamdaman sa kanyang ulo at balat ang pagpatak ng ulan. Nang tumingala siya sa langit ay kitang-kita niya ang unting-unting paglakas ng buhos ng ulan. "Come, princess, we need to go back in the ca–"Umiling-iling siya at bumitaw sa lalaki sabay ngumiti siya rito at umikot-ikot siya. She has been dreaming of this moment to happen, playing in the rain and especially dancing in the rain and now is her chance to make her dream come true. Lumingon siya sa kanyang Uncle Cenon na ngayon ay nakatitig sa kanya na tila ba nakatingin ito sa isang pinakamaganda at pinaka mahalagang bagay na pagmamay-ari nito. She can't help but to give him a sweet smile. Nakita niyang gumalaw ang adams apple ng kanyang Uncle maging ang bangang nito ay ganun din. Napatili siya nang mabilis na kumilos ito at hinawakan ang kamay niya at hinila palapit rito. "HAHAHAHA." Malakas na tawa niya nang hinawakan ni Cenon ang kanyang mga kamay at nilagay sa may batok

Seeing her smile is breathtaking. She's the light of my dark world and l will never allow any harm to happen to her. She's my sunshine, my oxygen and my life. Yes! She's everything to me that's why l need to fix my mess before it will make an effect with her. "Bakit ganiyan ka makatingin?" Tumaas ang kilay ni Almary habang nakatingin sa kanya.They are still in the airplane but in a few minutes they will land in the airport and he needs to bring her to his private island to protect her. To hide her from his enemy, who becomes aggressive each day. He can't bear to lose her or see her hurt, that's why he needs to be apart from her for a while and fix his mess. "Oy, natulala ka? Hindi pa din ba maganda ang pakiramdam mo?" usisa nito sa kanya at dinama ang kanyang noo gamit ang kamay nito.Hinuli niya ang kamay ng babae na nasa noo niya at tahimik na dinala iyon sa kanyang mga labi at tinignan ang babae ng direkta sa mga mata nito."I will probably do everything to protect you," seryoso

TATLONG araw na ang nakakaraan mula ng magising si Almary na wala ang kanyang Uncle Cenon sa kanyang tabi. Magkahalong galit, pagkalito at pangungulila ang kanyang nadarama ng mga araw na wala ito. Ewan ba niya pero hinahanap-hanap ng kanyang sistema ang lalaki. Gusto makita ng kanyang mga mata ang gwapo nitong mukha, maamoy ang lalaking-lalaki nitong bango. Maging ang haplos at yakap nito sa kanya ay hinahanap-hanap niya. "Hindi ko ito dapat maramdaman," umiling-iling na wika niya habang nakatanaw sa labas. Kung saan nakikita ng kanyang mga mata ang palubog na araw, ang malapad at napakagandang karagatan. "Dapat matuwa pa ako dahil wala na siya ngayon sa aking tabi, may pagkakataon na akong tumakas...."Humina ang boses niya sa huling linya ng kanyang sinabi hanggang sa tuluyan na siya nawalan ng boses dahil batid niya sa kanyang sarili na iba ang sinisigaw ng puso niya sa mga lumalabas sa kanyang bibig. Huminga siya ng malalim at pinuno ng hangin ang kanyang dibdib bago niya bin