Lahat ng Kabanata ng My Boss CEO is my Ex-husband: Kabanata 1 - Kabanata 10

FAYEBinilang ko ang pera kong nasa pitaka ko at nakita kong sakto lang ang pamasahe ko ngayong araw para makapunta sa iba’t ibang lugar para makapaghanap ng trabaho. Pero feeling ko hindi kakasya ‘to. Ang mahal-mahal na nang pamasahe. Ipinaypay ko ang kamay ko dahil umaga pa lang ay sobrang init na at tumatagaktak ang pawis sa noo ko. Napabuga ako ng malakas sa hangin. Sumasakit pa naman ang ulo ko sa init. “Ikaw muna ang bahala kay mama, Francis, kailangan kong maghanap ng trabaho,” wika ko sa kapatid ko. Naawa ako sa kanya dahil uuwi na naman siya mamaya galing sa school nang walang ulam. Wala kasi akong pera na pambili. Madalas inuulam namin toyo at mantika lang, pero kahit gan’on ay nakakaraos naman sa isang araw. The important thing here is to fill our stomachs with food, kahit anong ulam pa ‘yan basta’t may kanin. “Sige, ate. Anong oras ko paiinumin ng gamot si Mama?” tanong niya habang binibitawan ang kanyang school bag, akmang aalis na siya, pero nakita niya akong nakabi

ROME I surely wasn’t stupid not remembering the name of my ex-wife. Her full name. Thinking back to when I mixed my surname with hers is a little unsettling. The name I saw brought back all the hurt and painful memories, stabbing me in the heart once more. I told Regina, my right hand and my trustworthy employee that she needed to find me a new secretary since my previous one wanted me to be her husband ever since we slept together in the same bed. What a trashy idea of her. It was just all show and game for me, but she anticipated that I wanted to be with her after that one-night stand. I only want her body, not anything else. As if… And my job is just to give them a nice and warm pleasure without any compensation. Pagmamahal? Nevermind. In the world of sex things, love doesn’t exist. Kahit ipilit pa nila na mahal nila ako o may gusto sila sa akin, hindi ko binibigyang pansin. Why? Do they deserve my love? No one deserves my love even the woman that I marry a long time a

Hindi ko mapigilan ang hindi mapatayo at magtingin-tingin sa paligid. Mukha ni Benjamin ang nakikita ko, kahit saang sulok ng office. “Papatayin kita!” Tinakpan ko ang mga tenga ko nang marinig ko ‘yon sa isip ko. “Katangahan mo ang pinapairal mo! Wala kang kwenta!” Isang alaala na paghampas niya sa akin ang dahilan para mapahagulgol na ako ng tuluyan. Nakita ko si Rome na napatayo sa kanyang upuan at nilapitan ako ngunit pinigilan ko siya. “Please, ‘wag mo akong saktan,” umiiyak kong pakikiusap. “Kakapanakit mo pa lang sa akin kanina. Sobrang sakit na ng katawan ko. Hindi ko na alam saan ako lulugar! Tama na, ayoko nang masaktan!” “What the heck is happening to you? And what are you talking about? I will not hurt you and I didn’t hurt you. Baka akalain ng mga makakarinig sa ‘yo sinaktan talaga kita.” “Kailangan kong mapag-isa,” huling sabi ko at tumakbo palabas ng office niya. Hindi ko alam kung saan pasikot-sikot ang building na ‘to pero ang alam ko lang na nakarating

FAYE Mula kaninang nakita ko ang kababalaghang ginagawa ni Rome at nung babae, nawalan na ako ng ganang maggalaw-galaw sa office. Iba pa naman ako magselos, nagagalit at idadamay pati ang mga gamit—wala pala akong karapatan na magselos. Mula kanina wala akong ibang ginawa kundi linisan ang office ni Rome kahit hindi niya iniutos. Ayoko kasi na kapag nagagalit ako, nakaupo lang ako. Ang landi naman kasi n’on, kulang na lang maghubad na siya sa suot niya, kainis. Lagi kong natatanong sa isip ko, nagkaroon na kaya ng matagal na girlfriend si Rome bukod sa akin? Mayaman na si Rome at imposibleng wala siyang mahanap na kasing level niya. Katulad n’ong babae kanina. Eh, hindi naman maganda ‘yun! Maputi lang! Malaman ang hinaharap at marunong manamit! Siyempre mas bagay pa rin kami ni Rome. Sana naman maisip niya ‘yun. Wala si Rome ngayon sa company. Umalis sila saglit nung kaibigan niya, si Xino. Hindi ko alam na kakausapin niya pa rin pala ako sa nagawa ko sa best friend niya. Mukha

“Patawarin mo ako,” humahagulgol kong pakiusap, “at pakinggan. May dahilan ako kung bakit ko nagawa ‘yun sa ‘yo, please kahit na pakinggan mo lang ako,” dugtong ko habang hinahawakan ang ankle niya. Agad niyang kinuha ang paa niya kaya’t nasubsob ako sa sahig. Malakas ang naging impact noon kaya napahawak ako sa katawan ko habang nakaawang ang bibig. “I don’t want to hear that again from you. Wala na akong pakialam kung ano pang kasinungalingan ang gusto mong ipaliwanag. Huling-huli ka na, nagsisinungaling ka pa. Kung hinahabol mo ako ngayon dahil may kaya na ako, pwes, hindi na ako makikipag-balikan sa ‘yo. Baka nakakalimutan mong ikaw ang nagpadala ng annulment paper natin? Ipinagmalaki mo pa nga sa mensaheng ipinadala mo ‘yung lalaki mo at pera mo. Mayaman na kayang ibigay ang lahat ng gusto mo?” punong-puno ng uyam ang tawa niya. “Kahit tao, Faye, kaya ko nang bilhin ngayon. Ikaw, kaya kitang bilhin.” “A-Ano?” anong ibig niyang sabihing pinagmalaki ko ‘yung pera at ‘yung si B