บททั้งหมดของ Billionaires True Love: บทที่ 251 - บทที่ 260

"Eeehhhmmmm! Ehhhmmmm! asawa ko ang niyayakap mo Pare." wika ni Jonathan at bigalng hinila si Roxie. Natawa naman kami ni Gabriel dahil dito. Bigla naman nahimasmasan si Roxie ng marinig ang boses ng kanyang asawa."Sorry! Nabigla lang ako. Matagal din kaming hindi nagkita kaya ganoon." hinging disp

ARABELLA.Papunta na ako sa parking ng School ng maalala ko ang aking kanina pa pinoproblema. May yupi ang harapang bahagi ng aking kotse at kapag mapansin ito nila Mommy at DAddy tiyak na pagagalitan ako ng mga ito. Baka pagbabawalan pa ako ng mga ito na magdrive. Hindi na nga ako pumasok sa kasun

CARISSADinner timeNandito na kami sa hapag kainan ng mapansin ko na wala si Arabella. Agad kong binalingan si Miracle na noon ay kakababa lang din mula sa kanyang silid. Nakangiti itong humalik sa aking pisngi tsaka naupo sa kanyang pwesto dito sa hapag-kainan. Tahimik naman si Christian sa kanyan

"Dad, huwag po kayong mag-alala. iyan po talaga ang isa sa mga plano ko kaya umuwi ako ng Pilipinas. Hahanapin ko ang babaeng pakakasalan ko." nakangiti kong sagot dito. Natigilan naman ito."Ano? Huwag mong sabihin na sa edad mong iyan wala ka pa ring babaeng napupusuan? Roldan! Ano bang nangyayari

"So, kumusta ka na? Wala ka man lang bang pasalubong sa amin ni Christian? Ilang birthday at Christmas na ba ang dumaan na wala kang gift sa amin?" tanong nito. Humulakipkip pa na parang nagtatampo. Para namang nahihipnotismo akong napatitig dito. Tinaasan ulit ako ng kilay ng hindi ako makapagsalit