บททั้งหมดของ Hidden Heir Of The Billionaire : บทที่ 1 - บทที่ 10

Tanging boses lang ng guro namin ang naririnig ko at ang pagkulo ng tiyan ko. Ramdam na ramdam ko ang hapdi ng sikmura ko at tila ba kinakain na ng mga organs ko ang isa't isa. Nagsisisi tuloy ako na hindi ako kumain ng agahan, eh 'di sana hindi ko 'to nararamdaman ngayon. Bahagya akong napahawak sa aking tiyan nang muli itong kumirot. Napapikit at hindi ko na mapigil ang itaas ang aking kamay dahil sa sakit."Yes, Ms. Vicencio?" sambit ni Professor matapos akong lingunin."Sir, may I go to the restroom?" He quickly answered me with a nod before giving me a smile. Bago pa lang si Sir Felicidad sa school namin kaya mabait pa ang pakikitungo nito sa mga estudyante. Pero sigurado ako na kapag tumagal s'ya rito ay kasing tapang na rin siya ng mga old teachers dito sa university. Gano'n din kasi si Sir Makatimbang sa'min noon, pero nung tumagal siya, naubos din ang pasensya sa mga estudyante.Every person has their limits.Kahit ako.Nang pumayag si Sir ay agad akong tumayo at nilisan

"Why don't you try it? You have potential. I saw your works and I'm so amaze na meron pa palang estudyante ang university na 'to na magaling sa arts."Hindi ko alam kung binobola ba 'ko nitong si sir, o tunay ang mga sinasabi niya. Baka kasi kaya niya lang sinasabi sa'kin 'to dahil kailangan nila ako.Masyado akong napre pressure dahil bukod sa kanya, dalawang guro pa ang naririto sa harap ko to convince me. Injured kasi ang panlaban namin sa contest kaya ganito nalang sila ka desperado para makuha ang 'oo' ko."Pag iisipan ko ho, Sir, Ma'am."Pilit na lang akong ngumiti nang sabihin ko iyon.Kung tatanggapin ko man ang offer nila, okay lang naman siguro 'yun kahit iba ang course ko. Hindi naman siguro nila iaalok sa'kin kung bawal. Napaka layo kasi ng Business Ad sa Fine arts. Kung hindi naman makakaabala sa schedule ko, baka sakaling pumayag ako."Pasensya ka na ha. Marami rin kasing students ang nag recommend sa'yo. Sabi nila, magaling ka raw. Tama naman sila dahil nakita naman nam

It's been one week since I talked to Lucas. Hanggang ngayon hindi ko pa rin nagagawang isoli sa kanya yung coat na pinahiram niya sakin. Pumapasok naman ako at pumupunta sa madalas kong tinatambayan tuwing hapon pero hindi ko pa rin siya nakikita. Hindi ko alam kung iniiwasan niya ba 'ko dahil sa nangyari at nandiri siya sakin.Wala talaga akong ideya na magkakaroon ako sa araw na 'yun. I always have my period every two months, minsan nga ay nakakalimutan ko na babae rin ako. My period is erratic, and I'm not sure what to do about it. Hindi ko naman gustong magpa-check up dahil natatakot ako.Tulad dati, sa ilalim pa rin ako ng puno naghihintay. Baka sakaling makita ko siya ulit, baka kakaunin niya ulit si Ms. Paola, o di kaya baka sakaling maalala niya itong coat niya sa akin.Katatapos lang namin magpinta ng mga kaibigan ko sa ibang section. Madalas namin itong ginagawa kapag masyado na kaming nalulunod sa mga gawain, pang tanggal stress lang namin. Dumidiretso kami sa studio dito s

"Yes, I like it."My forehead creased.Ilang beses na kumurap ang mga mata ko nang magustuhan niya pa iyong nangyari sa coat niya. Hindi ko in-expect na mas matutuwa pa siya. Hindi ko alam kung nagsasabi ba siya ng totoo o hindi. Baka naman kaya niya lang nasabi na nagustuhan niya ay dahil wala na rin naman siyang nagagawa?Hala, sige, mag o-overthink na lang ako magdamag."You know what, let's go downstairs. I'm sure Quen will like this as well. Let's go?" Aya niya sa akin pababa.Tinahak namin ang hagdan pababa. Nagulat na lang ako nang ipatong niya ang braso niya sa aking balikat."Bigay sa'kin 'to ni Mom. Binili niya nung nagpunta siyang london," kwento niya habang naka akbay sa akin.Hindi ako sanay nang inaakbayan ng lalaki kaya't pakiramdam ko ay pinapaso ang pareho kong balikat. Pakiramdam ko ay bigat na bigat ako sa braso niya.Hindi talaga ako komportable.Isa ako sa mga naka-like sa page ng NBSB dahil hindi pa 'ko nagkaka boyfriend. Hindi ko alam kung bakit hindi ako kiniki

“She’s prettier than-” naputol ang sasabihin nito nang mabilis siyang hinampas ni Lucas sa kanyang tiyan. Natigilan ito at bahagyang napatawa bago ako tapunan ng tingin. Naunang maglahad ng kamay si Lucas na agad ko ring tinanggap, marahan niya akong hinila palapit sa kanilang dalawa ng kaibigan niya. Bago ilahad ni Jas ang kamay niya ay tumingin muna siya kay Lucas na tumango lang sa kanya. “Hello. I’m Jaser, Jas nalang.” aniya.“Hi,” tipid kong sabi bago ako ngumiti.“Pasensya ka na, Nathalie, loko-loko lang talaga itong si Jas.” Tinapunan niya ng tingin si Jas na para bang may sinasabi ito pero dahil hindi sapat ang lakas nun ay hindi ko magawang marinig. “We should go, Pre, baka mahuli itong si Nathalie.” Nag-apir silang dalawa at muling pinagbangga ang kanilang mga balikat. May kung ano pala silang sinabi sa isa’t isa na hindi ko na binigyang pansin pa.Kung kasama ko si Quen sigurado akong laglag na ang panty nun dahil sa kaibigan ni Lucas. Baka nga natanong niya agad kung