ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / THE HOT-TEMPERED HUSBAND / บทที่ 11 - บทที่ 20

บททั้งหมดของ THE HOT-TEMPERED HUSBAND: บทที่ 11 - บทที่ 20

26

CHAPTER ELEVEN

HABANG naglalakad sa department store, masayang namimili sina Mitch at Freya ng mga damit at sapatos. Natatawa pa si Freya habang inaasar si Mitch tungkol kay Luke."Alam mo, Mitch, baka naman talagang tadhana na ‘yan! Ilang beses mo na siyang nabubunggo, hindi kaya may meaning ‘yan?" pabirong sabi ni Freya habang sinusukat ang isang pares ng heels."Tadhana? Huwag mo akong ginaganyan, Freya. Kung tadhana ang basehan, mas gugustuhin ko pang maging single forever!" sagot ni Mitch sabay irap.Ngunit bago pa sila makatawa ulit, isang pamilyar na tinig ang pumukaw sa atensyon nila."Oh, well, well, well… Look who we have here!"Napalingon sila pareho. Isang babae ang nakatayo ilang hakbang mula sa kanila, may hawak na mamahaling bag at nakataas ang isang kilay na para bang hinuhusgahan sila mula ulo hanggang paa.Alicia Tolentino.Ka-batch nila ito noong college, isang sosyalera na laging nagpapakita ng superiority sa kahit sino. Matapobre, mahilig mang-api ng tingin, at kung makapagsalit
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER TWELVE

"SALAMAT, Luke" kiming sabi ni Mitch kay Luke, ngunit nagulat si Freya."Wait… Luke San Agustin? Siya yung fiancé mo?" gulat niyang tanong habang napatingin kay Mitch.Napatigil si Alicia at agad na napakunot-noo. "Anong fiancé? Mitch, totoo ba ‘to?" tanong niyang naguguluhan.Hindi sila pinansin ni Luke. Sa halip, tumingin siya kay Mitch at seryosong sinabi, "Ihahatid na kita. Napakasama ko namang fiancé kung hahayaan kitang umuwi mag-isa."Napakagat-labi si Mitch. Hindi niya alam kung ano ang sasabihin lalo na ang mga mukha nila Freya at Alicia ay naghahanap ng kasagutan. "Hi-hindi na, Kasama ko naman si Freya mag-taxi na lang kami." Tanggi niya.“I’ll give her a ride too. I don’t want take no for an answer” finalidad niyang sabi."Wait lang, Mitch," sabat ni Freya, lumapit siya sa kanyang kaibigan. "Kailangan kitang makausap."Nagtaas ng kilay si Luke at tumingin kay Freya. "Kung tungkol sa kasal namin ‘yan, saka na lang."Napahinto si Freya. Hindi siya makapagsalita lalo na’t naroo
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER THIRTEEN

POV ni AliciaNapadaan ako sa isang department store habang hinihintay si Luke. Wala pa siya sa meeting namin, kaya naisipan kong mag-shopping muna para hindi mainip. Habang abala ako sa pagtingin ng mga bagong koleksyon ng designer bags, may nakita akong pamilyar na mukha—si Mitch, kasama ang kaibigan niyang si Freya.Napangiti ako nang bahagya. Perfect timing.Nilapitan ko sila at walang pasabing nagsalita. "Oh, well, well, well... Look who we have here!"Napansin kong agad nagbago ang ekspresyon ni Mitch. Halata sa mukha niya ang iritasyon, pero pinilit niyang ngumiti. "Shopping ka rin?" tanong ko, kahit obvious naman ang sagot. Tumawa ako nang bahagya at sinipat ang mga bitbit nilang paper bags. "Sa dinami-raming department store dito pa tayo magtatagpo."Napansin kong siniko siya ng kaibigan niyang si Freya, na mukhang hindi rin natutuwa sa presensya ko."Oh, Alicia, ikaw pa rin pala! Hindi ka pa rin nagbabago, ano? Saan ba kami dapat bumili? " malamig na sagot ni Freya."Uy, de
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER FOURTEEN

POV LukeHabang naglalakad ako sa mall at kausap ang personal assistant ko tungkol sa mga dapat ayusin sa kompanya, bigla na lang may tumama sa likuran ko.Napahinto ako at agad na lumingon.Hindi ako makapaniwala nang makita kung sino ang bumangga sa akin—si Mitch Alcantara.Napataas ang kilay ko. "Ikaw na naman?"Kitang-kita ko ang gulat sa mukha niya bago ito agad napalitan ng inis."Ano bang problema mo?" tanong ko, bahagyang napapailing. "Sinasadya mo na bang banggain ako sa tuwing magkikita tayo?"Muling nagbago ang ekspresyon niya, halatang nainis sa sinabi ko. "Bakit ko naman gagawin ‘yon? Ang laki-laki mo kasi, hindi kita napansin."Nagpigil akong matawa sa inis sa mukha niya, pero kita ko rin na hindi na siya nag-abala pang makipagtalo. Bago pa ako makasagot, tinalikuran na niya ako at mabilis na lumayo.Napatingin ako sa kanyang papalayong pigura, pero agad kong binalik ang atensyon ko sa assistant ko. Matapos kong ibigay ang mga bilin sa kanya, dumiretso na ako sa restauran
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER FIFTEEN

Kinabukasan maagang nagising si Freya at tumungo sa mansyon ng mga Alcantara. Dahil kilala na si Feya ng mga kasambahay ng mga Alcantara kaya hindi na nila pinigilan ng dumiretso itong umakyat sa kwarto ng kanilang amo na dalaga.Maaga pa lang, tulog na tulog pa si Mitch nang biglang may malakas na katok sa pinto ng kwarto niya.Tok! Tok! Tok!Napabalikwas siya ng bangon, bahagyang iritable. "Sino ‘yan?""Mitch! Buksan mo ‘to!"Napabuntong-hininga ito. Wala nang iba kundi si Freya.Pagkabukas ng pinto, agad siyang pumasok na parang siya ang may-ari ng kwarto. Hindi pa nga nakakapag
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER SIXTEEN

Mahimbing pa natutulog si Mitch nang bigla siyang makarinig ng malakas na katok sa pintuan niya."Mitch! Bumangon ka na!" malakas na sigaw ng taong kumakatok.Hindi niya ito pinansin dahil alam niyang si Freya ito at mangungulit ulit sa kanya. Niyakap niya pa lalo ang unan at umaasang lilipas ang ingay.Pero hindi!"Hoy, alam kong gising ka na! Buksan mo ‘to bago ko sipain ‘tong pinto mo!" malakas nitong kalampag sa pituan.Napairap na lang si Mitch kahit nakapikit pa. "Ano na naman bang trip ng babaeng ‘to?"Bumuntong-hininga siya at mas lalo pang nagkumot."Freya, mamayang gabi pa ‘yung dinner. Bakit ang aga-aga mo rito?" sigaw niya upang marinig nito.Narinig niya ang pagbukas ng pinto. Napapikit siya nang mariin."Diyos ko, Mitch! Alas-otso na ng umaga! Dapat naghahanda ka na!" maktol nito ng makapasok sa loob ng kwarto.Sumilip siya sa kanyang orasan. Alas-otso nga. Pero gabi pa ang dinner!"Freya, gabi pa yun. Iwan mo na ako at hayaang matulog."Narinig ni Mitch ang yapak nito
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER SEVENTEEN

Habang patuloy ang kwentuhan sa hapag-kainan, hindi pa rin mawala ang iritasyon ni Mitch. Halos isang oras na silang kumakain, pero wala pa rin si Luke. Sa kabila nito, hindi rin siya sigurado kung gusto niyang dumating ito.“Ano nga palang plano natin sa engagement party?” tanong ni Donya San Agustin, habang nilalagyan ng wine ang kanyang baso.Napangiti si Don Victor Alcantara. “Tulad ng napagkasunduan, next week na natin ito gawin. Ayokong matagalan pa.”“Next week?” bulalas ni Mitch. “Parang ang bilis naman yata, Papa.”Napatingin ang lahat sa kanya. Si Freya naman, na nasa tabi niya, biglang napakagat ng labi sa excitement.“Hindi na kailangang patagalin,” sagot ng kanyang ama, malamig ang tono. “Hindi na rin tayo bumabata, Mitch. I want this done properly.”Bago pa siya makapagsalita, biglang bumukas ang pinto sa dining hall.At pumasok si Luke San Agustin..Nakasuot ng itim na suot Matangkad. Mapangahas ang tindig at may malapad na balikat. Ang seryosong ekspresyon kahit halata
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER EIGHTEEN

Nanatiling tahimik si Mitch habang nakatitig kay Luke. Hindi niya alam kung dapat ba siyang matakot, magalit, o matuwa. Hindi pa rin siya makapaniwala—isang linggo na lang at magiging opisyal na ang engagement nila.Napatingin siya kay Luke, na kasalukuyang nakahalukipkip. Matalim ang titig nito, para bang hinihintay ang sagot niya. Halata sa postura nito na kahit hindi ito masaya sa sitwasyon, hindi ito uurong.“Ano, Mitch?” tanong ni Luke, halatang nawawalan na ng pasensya. “Papayag ka o hindi?”Huminga siya nang malalim, saka pinag-aralan ang mang-yayari sa kanila ni Luke. Sa totoo lang, hindi naman ito masama. May kalayaan pa rin siya, may espasyo, at hindi siya basta magiging trophy wife na sunud-sunuran. Hindi ito ang inakala niyang kasal na kontrolado ng pamilya nila.“Tingin ko…” nagsimula siya, siniguradong hindi siya mahuhulog sa bitag nito. “Maaari na rin.”Nang marinig iyon, napaatras si Luke at tumawa nang bahagya—pero hindi iyon tawang masaya. Tawang mapakla, may halong
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER NINETEEN

 Kinabukasan, maagang dumiretso si Mitch sa opisina ng San Agustin Enterprises. HIndi na niya isinama si Freya dahil alam niyang mangungulit ito at isa pa may mahalaga itong pupuntahan.Gaya ng inaasahan, ang buong gusali ay mayroong matinding aura ng kapangyarihan—elegante, moderno, at puno ng mga empleyadong nagmamadali sa kanilang trabaho.Nasa lobby siya ng kompanya ni Luke. Lumapit at nag tanong sa receptionist “Excuse me Miss, nasa kanyang opisina ba ngayon si Mr. Luke San Agustin?” nakangiti niyang tanong."Ma'am, may appointment po ba kayo kay Mr. San Agustin?" magalang nitong tanong.Napasinghap si Mitch. Appointment? Para lang makita ang fiancé niya? "Wala, but can you call him? and tell him I want to talk to him?"Pero bago pa makasagot ang receptionist, na kita nito ang personal assistant ni Luke, na kalalabas lang ng elavator. “Sir, Mel may taong gusto makita
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER TWENTY

BANDANG tanghali, tumawag si Freya kay Mitch habang nakaupo ito sa isang coffee shop, malungkot na iniikot ang kutsarita sa kanyang tasa ng kape."Kamusta? Nakapag-usap na ba kayo ni Luke?" tanong ni Freya sa kabilang linya.Napabuntong-hininga si Mitch bago sumagot. "Wala namang nangyari. Parang ayaw niya akong makilala, Freya. Ang awkward pa ng vibe. Hindi ko nga alam kung ano bang iniisip niya.""Ha? Eh di ba siya pa nga 'yung unang nag-approach at nag-invite kumain?" may halong pagtatakang sagot ni Freya."Oo nga, kaya nga ang labo niya," sagot ni Mitch. "Parang ang layo niya kanina. Formal na formal, walang kahit anong sign na may naaalala siya tungkol sa'kin.""Baka naman nag-aalangan lang siya. O baka may ibang iniisip?" hula ni Freya."Ewan. Basta ang alam ko, hindi maganda 'yung naging usapan namin. Hindi man lang ako nagtagal sa opisina niya. Kaya eto, nagmumukmok ako dito sa coffee shop," reklamo ni Mitch habang humigop ng kape."Hala, huwag kang magmukmok diyan! Baka may m
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status