บททั้งหมดของ Hiram na Asawa: บทที่ 671 - บทที่ 680

Sabay-sabay na nag-aww ang mga bata. Pakiramdam niya rin ay piniga ng kaunti ang puso niya at hindi mapigilang irapan si Orion. T*ngina, 'yan! Ayaw daw sa kanya pero patong nang patong at h*lik nang h*lik.Hindi naalis ang inis niya kahit noong pauwi na sila. Hindi niya rin hinintay na pagbuksan siy

"Yes," diretsong sagot niya."Put*ngina, Orion! Paano ako na Mama mo? Wala ka man lang ibibigay sa'kin?!"Malamig niyang tiningnan ang ina, "Bakit? Kailan ba kayo naging ina sa akin? Sumama kayo sa kabit niyo at pinatay niyo si Daddy—""How dare you! Hindi ko pinatay ang ama mo! Huwag kang sakim, Or

Nalasahan niya ang bahagyang alat. Hindi siya nagpapigil kahit pa sunod-sunod ang mura at pagpigil sa kanya ni Orion. Hinawakan niya pa sa dalawang palad ang malaking sandata nito at pilit sinubo."Tss. Hindi ka nakikinig sa'kin," tila sumusukong bigkas nito.Napangisi siya dahil akala niya ay nagwa

"Dinner na lang. Sabay tayo?" Kumislap pa ang mga mata niya sa anyaya dito.Bumuntong hininga ang asawa niya at pinisil ang kamay niya, "May meeting ako ng alas otso ng gabi, Moonshine."Nanghaba ang nguso niya at tumango na lang. Hindi na niya ito pinilit at mukhang kailangan niya nga ng pahinga da

"Bakit ko kailangan ng bullet proof vest?" kunot noong tanong sa kanya ni Orion habang pinapasuot niya ang vest.Nasa loob na sila ng sasakyan sa mga oras na 'yon.Tinaasan niya ito ng kilay, "Kasi gusto mong sumama sa akin?" sarkastikong paalala niya dito."Para namang papatayin ako ng pamilya mo k