The Billionaire's Affair Bk.2 Make me Yours のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

SophiaNapahinga ako ng malalim habang nakatingala ako sa gusali kung saan ako magsisimulang magtrabaho bilang junior designer ng kumpanya.This is my first job at sobrang nakaka proud dahil sa isang malaki at kilalang kumpanya sa ibang bansa ako papasok.Bata palang ako ito na nag pangarap ko. Kaya naman kahit hirap ay nagpursige akong makatapos ng pag-aaral. Pinagsabay ko ang pagt trabaho at pag-aaral dahil wala naman akong aasahan kundi ang sarili ko.Nasa probinsya si inay at mahirap ang buhay kaya hindi option sa akin ang pagko kolehiyo pero nanindigan ako. Hindi pwedeng mapako ang buhay ko gaya ng inay. Kung hindi ako aalis, magiging kagaya niya lang ako.Bella Philippines.Napangiti ako. This is it, Sophia! Para sa pangarap! Naglakad na ako papasok ng gusali matapos kong isuot at company ID na binigay sa amin pagkatapos ng training namin. Alas otso ang pasok ko at pabor sa akin na malapit lang dito ang maliit na apartment na tinutuluyan ko kaya maaga ako ng trenta minutos. D

Sophia“Laway mo uy!”Napapitlag ako at napalingon at hindi nga ako nagkamali. Nakita ko si Trevor na tila my inis sa mukha niya habang nakasunod ang tingin sa papalayong kotse ni Sir Hendrix.“Anong meron? Bakit kayo magkasama ng Presidente ng Bella?” tanong niya habang sinasabayan ako papunta sa apartment Ipinasa ko ang mga paper bag sa kanya para makuha ko ang susi sa bag ko.“Nagshopping ka ata?” tanong uli nito pero hindi ko na sinagot at dere deretso na akong pumasok sa loob habang kasunod naman si Trevor.“Sophia!” Inis na tawag nito dahil siguro sa hindi ko pagsagot sa kanya“Ano?” sigaw ko din sabay upo sofa“Ang sabi ko anong meron? Bakit ka hinatid ni Sir Hendrix?”“Siguro naisip niyang mahihirapan akong mag commute kaya hinatid ako.”simpleng sagot ko dito“Sophia, wag ka masyadong makipaglapit kay Sir Hendrix. Hindi mo kilala kung ano ang pagkatao niya!” Trevor warned kaya naman napaangat ang kilay ko“Nagmagandang loob lang yung tao, Trev. Wala naman siguro masama dun.”

SophiaIsinama ako ni Ma’am Andrada sa isang opisina pagdating ko ng umaga na iyon. I tried to be normal kahit pa hindi ganun ang nararamdaman ko dahil na rin sa sobrang pagkalito ko sa mga ikinikilos ni Sir Hendrix.“From now on, dito ka mag- oopisina. May pupunta dito na magt train sayo para lalong maging malawak ang kaalaman mo.” Ma’am Andrada explained. Hindi ko naman alam kung ano ang isasagot ko dahil sa totoo lang nabibigla pa rin ako.“Ma’am?” sabi ko dito na may bahid ng pagtataka“Yes, Ms. Angeles? May problema ba?” “Wala po bang sakit si Sir?” nilakasan ko na ang loob ko dahil kailangan kong makahanp ng kasagutan sa mga tanong ko“Sakit? Ano naman ang magiging sakit ni Sir eh ang lakas lakas nga nun?” nagtatakang tanong din ni Ma’am.“Kasi Ma’am, para po siyang may tililing? Hindi po kasi normal yung mga kinikilos niya, lalo na po sa akin!” paliwanag ko dito at medyo hininaan ko pa ang boses ko dahil baka mamaya sumulpot na naman si kabute at mayari ako.Kabute! Tama! Yan

SophiaUmuwi ako bandang alas-singko ng hapon pagkatapos ng office hours. Nagulat pa ako dahil may ibinigay sa akin si Ma’am Andrada na damit at sapatos. Ang bilin daw ng Kabute ay hintayin ko siya at susunduin niya ako. Naligo na ako pagdating ko sa apartment. I blow dried my hair at saka naglagay ng konting make up. Nasanay na ako maglagay ng ganito since nagtrabaho ako bilang waitress at required kasi iyon. Maganda ang kulay itim na gown na pinapasuot sa akin ni Kabute. Bagay na bagay din dito ang sapatos na 3 inches ang takong. Kulay pula iyon at sobrang kumportable sa paa.Itinaas ko ang buhok ko at hinayaang nakalugay ang ilang hibla. Nagwisik ako ng konting pabango. Regalo ito sa akin ni Trevor nung nakaraang Pasko. Nang makuntento na ako ay naghintay na ako sa sala sa pagsulpot ni Kabute. May purse na kasama ang gown. Sakto lang para sa lipstick at powder ko pati na ang phone. Kinuha ko na ito at sakto paglabas ko ng kwarto sy tumatawag na si Kabute.Hindi ko na iyon sinagot

SophiaWala akong nagawa sa pagbuntot sa akin ni Hendrix mula sa simbahan hanggang sa palengke. Hindi ko naman magawang itaboy siya dahil nga sa pakiusap niya noong nagdaang gabi.Buhat ng malaman ko ang nangyari noong nakaraan ay nakaramdam ako ng kakaiba sa kanya. Kung tutuusin, wala ka ng hahanapin kay Hendrix. Nasa kanya na ang lahat ng pangarap ng babae sa isang lalake. Naisip ko na bakit nga hindi ko hayaaang magkakilala kami ng lubos. Mukha naman siyang mabait. May mga ugali lang talaga siyang hindi ko gusto pero siguro naman, kung talagang sersyoso siya, mababago niya iyon.Isa pa, hindi pa ako pwedeng magmalaki ngayon. Kailangan ko ang trabaho ko at hanggang nagkakasundo kami, safe ang posisyon ko. Bonus nalang siguro kung magugustuhan ko din siya.‘choosy ka pa girl?’ sabi ng isip ko pero hindi ko na lang iyon pinansin“Mi amor, next time, sa grocery tayo mamili. Ang hirap dito sa palengke. Ang baho na tapos ang putik pa!” raklamo niya sa akin“Hindi ako mayaman para sa gr