บททั้งหมดของ Take Me Down, Professor: บทที่ 41 - บทที่ 50

"Jothea! Anong ginagawa mo d'yan? Halika rito!" tawag ni Raviel sa akin nang makitang narito lang ako sa labas ng tent at pinagmamasdan sila. Hindi ko kasi alam kung pupunta ba ako roon sa kanila. Wala naman akong kaibigan. Hindi katulad ni Ismael na abala sa pakikipag-usap sa ibang mga professor. Hinila ako ni Raviel papunta roon sa malapad na lamesa kung saan naroon din ang mga kaklase ko na kapwa abala sa pagkain. Tama nga ang hinala ko, marami ngang pagkain na nakahanay sa gitna. "Oh, kumakain ka ba nito? Malinis 'yan." Napatingin ako sa pinggan na inaabot ni Raviel sa akin. May lamang kanin, inihaw na bangus, longganisa, kamatis, itlog na pula, kangkong, at puto. Napangiti ako sa loob ko. Ngayon na lang uli ako makakakain nito, ah. "I don't know what you really like to eat. Kumakain ka ba ng mga 'yan?" Tumango ako. "Oo, maraming salamat," simpleng sagot ko b

"What? No way!" sigaw ni Savannah nang malaman niyang ako ang ka-team niya sa forestry activity. Ako naman ay kalmado lang dahil pinipilit kong huwag mainis. Gusto kong magpakabait dahil ayoko nang magkaroon pa ng kung ano na madadamay na naman si Ismael. I need to be like him. I should be calm, kasi ganoon niya ako i-handle.Lumapit na lang ako kay Savannah habang abala pa siya sa pagrereklamo. Ito kasi ang parusa namin dahil sa pag-aaway namin kagabi. Mabuti na nga lang at hindi naniwala 'yong mga estudyante sa mga sinabi niya kasi ipinaliwanag daw nang mabuti ng faculty members ang totoong dahilan kung bakit umalis si Professor Sybill. Para raw sa asawa niya. Doon ko rin nalaman ang totoo. Dean Dator and other members of the faculty literally saved me from him. I thought it was my fault, kaya napaalis si Professor Sybill. I thought it was because of our secret relationship. Iyon pala ay dahil gusto nilang matigil ang mga kahalayang ginagawa nito

 "Ako? Crush?" hindi makapaniwalang tanong ko kay Atacia. "Yes! And that's why I also wanted to thank you. Mabuti na lang at ikaw ang ginawa naming bride dahil aminado naman kaming sobrang ganda mo." Sabagay, it is called a crush because it lacks information. Kapag nakilala nila ako ay katulad ni Ismael, sasakit din ang ulo nila. Speaking of Ismael, lumapit siya sa amin upang ibigay, 'yong mga karneng naihaw niya na. Sumulyap siya sa akin sandali at nagtagpo ang aming mga mata. Para naman akong nakuryente sa mga saglit na tingin niya at hindi ko maiwasang makaramdam ng sobrang kilig. "Ang landi, ha?" bulong ni Savannah kaya natawa ako. Tuwing magkakatinginan kami ni

Nagpaalam na kami sa isa't isa. Ako naman ay naglakad na papunta sa tent. Akala ko ay makakatulog na ako sa sobrang pagod, hindi pa rin pala. Bukas pa rin kasi ang diwa ko sa naging pag-uusap namin ni Raviel.Ala una na nang madaling araw, pero mulat na mulat pa rin ang mga mata ko. Kinuha ko ang cellphone ko upang maglaro sandali ng anti-stress game para antukin pero pinagalitan lang ako ni Atacia dahil ang liwanag daw ng ilaw na nanggagaling sa phone ko. Hindi pala siya nakakatulog kapag hindi madilim.Napagpasyahan ko na lamang na lumabas ng tent para sa labas maglaro, pero walang epekto. At hindi ko alam kung anong pumasok sa kokote ko kung bakit ako naglakad-lakad sa may gubat na para bang hindi ako naligaw kanina.Sa isip ko ay ayos nang maligaw basta dapuan ako ng antok.Dahil sa malalim na pag-iisip, hindi ko na namalayan kung nasaang parte na ako ng gubat. Madilim pa naman at tanging flashlight lang na nagmumula sa phonr ko ang il

"Coffee," pag-aalok ko kay Ismael. Tinanggap niya iyon sabay bayad ng isang matamis na ngiti. Sinuklian ko siya ng ganoon ding katamis na ngiti. Kasalukuyan kaming nasa field, nakaupo sa table habang pinagmamasdan ang sunrise sa may dagat. Nakakakalma. Pakiramdam ko lahat ng pag-aalala ay nawala."Professor Mondalla! Nagkakape ka na naman? Hindi ba't uminom ka na kanina?" tanong ng isang guro, habang nakataas ang mga kilay at natatawa. Napatingin ako kay Ismael at sabay kuha no'ng kape mula sa kaniya."Nakainom ka na kanina? Bakit hindi mo sinabi?" asik ko sa kaniya. Hindi ako makapaniwalang tatanggapin niya ang alok kong kape kahit na uminom na pala siya kanina pa."Because you made it for me, so give it back, honey."