บททั้งหมดของ Pregnant by my Boss (TagLish): บทที่ 1 - บทที่ 10

Chapter 1 Nagising ako dahil sa may mabigat na bagay ang nakadagan sa ‘king ulo at dibdib. Inis kong inalis ang bagay na ‘yon at nayayamot akong napabangon sa higaan. Napahawak pa ako sa ‘king ulo bago dumilat, nagtaka pa ako ng makitang hindi ako nasa kuwarto ko. Nag-isip ako nang mabuti. Nang magflashback sa ‘kin ang nangyari kagabi ay kaagad akong tumingin sa katabi ko, nanlaki ang aking mga mata habang nakanganga pa. Is this for real? Napalip-bite ako ng wala sa oras habang dahan-dahan akong umalis sa higaan. Kahit masakit ang aking pagkababae ay kinayakong maglakad para pulutin ang aking mga damit na nahulog. Nagbihis kaagad ako at dali-dali na akong lumabas sa kuwartong ‘to, paglabas ko ay bumungad sa ‘kin ang itsura ng bar kagabi. Kung gano’n, nag-VIP room ang Boss ko. Paika-ika akong lumabas ng bar na ‘yon at nagpara agad ako ng taxi. Habang nasa byahe ay hindi pa rin magsink-in sa ‘kin ang ginawa ko kagabi. Malandi pala ako pag nakakainom ng alak! Sa susunod ay hindi na ak

Chapter 3“What?” I asked, almost breathless. He averted his gaze at me and held his nape.“Forget what I said.” tumalikod na siya matapos niyang sabihin ‘yon.“How’s your things? Ayos na?”“Oo.” pinanood ko siyang maglakad na papasok ng bahay.Nilingon niya ako at nakita ko ang pagtaas ng kanyang isang kilay. “Ano’ng ginagawa mo pa r’yan? ‘Di ka susunod sa’kin?”“Ah, susunod”Tumalikod at naglakad siyang muli. Napabuga ako ng hangin at sumunod na. “Teka, Sir- I mean, Ken... ‘Yong panga mo, ayos lang ba? Hindi na ba masakit?”“Hindi na.”“Ba’t ‘di mo siya sinuntok pabalik? Bakit mo hinayaan sarili mo na masuntok lamang?”“Because real men don’t fight like that. It was cheap. We used values as our weapon.”“Pero hindi ka pinalamon lang ng parents' mo para magpasuntok! You’re not also a punching bag!”“He’s drunk. Hindi ako nalaban sa lasing. Kapag pinatulan ko, parang pinakita ko sa ‘yo na wala akong utak.”“Ken...” wala na akong matatanong pa. Na amaze ako kahit papa’no kaso hindi

“Ako na ang maghuhugas.” pag presinta ko. Sumulyap siya sa ‘kin saglit bago magpatuloy sa pagkain. “Ako na, ah? Diretso pahinga ka na pagkatapos mong kumain.” sabay ngiti ko sa kanya. Kahit ang paghuhugas lang ng pinggan ang gawin ko ngayong gabi. Nakakahiya na sa kanya kapag wala pa akong ginawa.“Gawin mo ang gusto mo.” anito.“Salamat, Ken.” and I grinned.Kumain na ulit ako habang siya ay umiinom na ng tubig. Nauna siyang matapos kumain kaysa akin pero imbis na lumabas na ng kusina ay nanatili siyang nakaupo at hinihintay akong matapos kumain.“Ang bagal mong kumain.” pag komento niya.I rolled my eyes in the air. “Mabagal sadya ako kumain.” nagugustuhan ko pang tikman ang luto niya. ‘Di ko akalain na masarap siyang magluto.“Pakibilisan nang kaunti.”“Bakit?” pagtatanong ko. “Puwede mo naman na akong iwan dito. Tapos ka naman na kumain.”“You may look lonely kung iwan agad kita rito.”“Hindi naman.”“Basta kumain ka na lang dyan. Bilisan mo lang.”“Paano kung mabulunan ako?”“Kun

Pinamulahan ako’t nakaramdam ng kilig. Love raw? Tinawag niya akong love pero walang label. Dapat pag tatawag ng gano’n, may label. “Love your face.” ‘yan na lamang ang aking nasabi at umiwas ng tingin parahindi niya mahalata ang pagkapula ng mukha ko.Nakarinig ako nang mahinang pagtawa mula sa kanya. “Ba’t sobrang pula ng mukha mo?”“Hindi kaya mapula.” sabay tingin ko sa kanyang mga mata.“Mapula.” umapit siya sa ‘kin kaya mabilis akong napaatras. “Ba’t ka umaatras?”“Eh, bakit ka nalapit?”Hindi niya sinagot ang tanong ko. Bago pa ako makasandal sa pader ay nahila niya ako sa ‘king braso at nailapit agad sa kanya. Hinawakan niya ang aking mukha at tinignan iyon nang maigi.“Namumula ka nga.” natatawa niyang wika. “Oh, pulang-pula na lalo angmukha mo.”Inis kong tinanggal ang kanyang dalawang kamay na nakahawak sa ‘king mukha at sumimangot. “Paanong ‘di pupula, Ken, eh hinawakan mo. Sensitive kaya ang aking balat!”“Sensitive?” hindi makapaniwala niyang pagtatanong. “Sa tagal mon

Dadaldalin ko siya mamaya.Nagbihis na ang magaling at saktong luto na ang niluluto ko. Tapos na rin ako maghugas ng pinagkainan niya kagabi. Natimplahan ko naman na ang aking niluluto at nang tikman ko iyon, okay naman ang lasa.Naghanda na ako ng utensils at nilapag sa mesa matapos niyon ay inihanda ko na ang lugaw. Sa gitna ng mesa ko ‘yon nilagay.Dumating muli si Ken sa kusina na nakapang-bahay, simpleng white t-shirt at shorts ang kanyang suot. Hindi ko akalain na makikita ko siyang ganyan lamang ang suot, akala ko magtatopless na naman siya, eh. Buti hindi. Nauna akong umupo sa kanya. Umupo siya sa harap ko sabay tingin salugaw at inamoy ‘yon.“Smells great.” sumandok siya at nilagay ‘yon sa plato ko.“Ba’t sa ‘king plato mo nilagay?” akala ko sasandok siya para sa kanya. ‘Dipala.“I’m trying to be sweet here, love.” sabay sulyap sa ‘kin saglit. Naglagay siya sa plato ko ng maraming lugaw.“Eh, ba’t ang dami mong nilagay?” ‘Di ko naman ito mauubos dahil nakakain na ako ng man