ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / Ex-Husband's Regret / บทที่ 201 - บทที่ 210

บททั้งหมดของ Ex-Husband's Regret: บทที่ 201 - บทที่ 210

539

Kabanata 201

"Salamat" Sabi koBumalik kami sa trabaho at sa wakas ay natapos na ang pagluluto. Tinulungan nila akong mag ayos ng table at umupo na kami para kumain.Sa aming tatlo, o sasabihin kong apat, halos linisin namin ang lahat, ngunit ibinaba ko ang aking paa para sa ilang natira. Malamang uuwi si Calvin na pagod at gutom. Hindi siya magkakaroon ng oras upang magluto ng isang bagay.Pagkatapos ng hapunan, pinaligo ko sila at pagkatapos ay humiga na ito para sa kanila.Pagkatapos nilang matulog ay may naisip akong ideya. Mayroon akong limang silid na bahay. Mayroon pa ring dagdag na silid kahit na ginawang nursery ang isa sa kanila. Ang huling natitirang kwarto ay maaaring ang silid ni Gunner.Maaari siyang matulog doon anumang oras na matapos siya at maaari rin itong maging ligtas na lugar habang siya ay naririto. Mabilis akong natuwa sa ideya. Agad akong kumuha ng note pad at sinimulang isulat ang mga kakailanganin ko.Kailangan kong humingi ng pahintulot kay Calvin, ngunit sigurado
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 202

Rowan.Tumama ang mga paa ko sa semento habang tumatakbo. Karaniwan akong tumatakbo sa umaga, ngunit ngayon ay nagpasya akong iba. Bandang alas siyete ng gabi at kailangan ko itong tumakbo.Binilisan ko ang takbo, pakiramdam ko nasusunog ang kalamnan ko. Gusto kong malampasan ang kasalanan ko. Gusto kong malampasan ang sakit sa puso ko. Gusto kong malampasan ang aking kalokohan.Kinakain ako ng buhay ng guilt kung gaano ko nasaktan si Ava. Sinisira ako mula sa loob palabas. Hindi ko pa siya kayang harapin simula nang matuklasan ko ang nararamdaman ko para sa kanya.Tiningnan ko ang sarili ko sa salamin, at ang nakikita ko lang ay isang kasuklam suklam na tao. Naiinis ako sa mga kinikilos ko. Naiinis ako sa lahat ng ginawa ko sa kanya.Akala ko mabait akong tao. Yung tipong mabangis magmahal. Palagi kong ipinagmamalaki ang sarili ko dahil pinanghahawakan ko ang pagmamahal ko kay Emma. Akala ko totoo ang nararamdaman ko para sa kanya. Ang hindi ko namalayan ay habang ginagawa iyon,
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 203

Makalipas ang tatlumpung minuto ay nakauwi na ako sa aking bahay. Ang malamig na hangin ay walang nagawa para palamigin ang aking mga ugat. Gusto kong sumugod sa kinaroroonan ni Ava at kunin siya. Gusto kong sabihin sa kanya na hindi siya makakasama nitong si Calvin. Gusto kong ipahayag ang pagmamahal ko sa kanya."Mr. Woods, may isang tao dito upang makita ka," Sabi sa akin ng aking mayordomo sa sandaling pumasok ako sa aking bahay.“Sino ito?” Nagtanong ako.Bago pa siya makasagot, naputol na ang boses niya. Nagmura ako habang nakatalikod ako sa kanya. P*ta! Wala akong oras o pasensya para harapin siya."Paano kita matutulungan, Emma?" Pakiramdam ko ay umalis na si Rodgers, ang mayordomo ko.Pinag aaralan ko ang mga katangian niya. Siya ay maganda, oo, ngunit ang kanyang kagandahan ay nakita sa aking mga mata. Sinubukan kong hanapin ang nakakapasong nararamdaman ko para sa kanya, ngunit wala. Walang laman ang lugar na dati nilang pinaglagyan."Kamusta, Ro?" Tanong niya sa halip
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 204

Ava"Mommy, malapit ka na bang matapos?" Sigaw ni Noah sa pinto ng kwarto ko. “Malapit na ang oras. Malalate na tayo.""Sandali lang" Sigaw ko pabalik habang mabilis kong sinuot ang damit ko para sa araw na iyon.Ngayon, mas komportable ako sa mga damit, kaya iyon ang suot ko. Nakasuot ako ng cute na sundress na may manipis na mga strap at abot hanggang tuhod ko. Pinaresan ko sila ng sandals. Dahil madalas kaming maglalakad, inakala kong magiging komportable sila.Naka curled ponytail ang buhok ko na may mga maluwag na tendrils na bumabalot sa mukha ko. Wala akong masyadong make up. Higit sa lahat dahil tamad akong gawin ito.Hindi ko nais na gawin ang buong bagay na ito. Madali akong mapagod sa panahon ngayon at ayokong masira ang araw sa pamamagitan ng pagiging mabilis. Ang ngiti sa mga mukha ni Noah at Gunner ang nagpabago sa isip ko. Excited silang dalawa sa araw na ito.Kailangan ito ni Gunner pagkatapos ng nangyari noong nakaraang linggo. Kailangan niyang maramdaman ang pag
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 205

Dahan dahan akong lumingon sa direksyon ng tunog para makita si Rowan na nakaupo sa tabi ko. Parang hiniling ko na mabuhay siya. Hindi lang iyon. Sa unang pagkakataon mula ng makilala ko siya, walang suot na suit si Rowan. Naka black V-neck tshirt siya at blue jeans."Anong ginagawa mo dito?" Nauutal kong sabi, hindi pa rin makapaniwalang nandito siya."Sinabi ni Noah na nandito ka, kaya andito ako" Kaswal niyang ikinibit ang balikat na para bang hindi nakakabaliw ang sinabi niya.Ng hindi na ako makatiis sa presensya niya, tumayo ako at naglakad palayo nang hindi nagsasalita. Narinig kong tinatawag niya ang pangalan ko pero hindi ko siya pinansin.Pumunta ako sa banyo at sinubukang pakalmahin ang sarili ko. Bakit ngayon? Bakit hindi siya naging ganito taon na ang nakalipas? Ng magdesisyon ako na mag move on, nagkaroon siya ng pagbabago sa kanyang karakter? Hindi ito gumagana ng ganoon.Ang pagtilamsik ng tubig sa aking mukha, ay pinatigas ko ang aking puso. Hindi mahalaga kung ba
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 206

Medyo mas matangkad siya kay Calvin, pero hindi iyon nagpaatras kay Calvin.“Tapos ako sayo. Sapat na ang pagkontrol mo sa buhay ko. Bakit hindi ka na lang magpakamatay at iligtas kami sa lahat ng problema” Sabi ni Calvin kay Rowan.Nakatayo ako doon at hindi makapaniwala sa sinabi niya. May malisya sa mga mata niya. Bagay na hindi ko akalain na makakasama ko si Calvin. Siguradong galit at pait, pero malisya? Hindi kailanman.“Hindi mo ba gusto iyon? Kahit na matapos ang lahat ng mga taon na ito ay sinusubukan mo pa ring patunayan na ikaw ay isang tao kahit na hindi. Ang katotohanan ay hindi ka magiging akin. Hindi ka mahal ni Emma noon at hindi ka mamahalin ni Ava ngayon dahil sa akin ang puso niya"Ang mga salitang iyon ay parang ang tulak na kailangan ni Calvin dahil binato niya ang kanyang kamao at napahawak sa panga si Rowan. Hindi nagtagal bago makabawi si Rowan bago siya gumanti. Hindi nagtagal, ganap na silang nag aaway.Nakatayo ako roon at pinagmamasdan sila, na sana kah
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 207

Sasabog na ang ulo ko at mag iiwan ng mga piraso ng karne na nakakalat sa buong sala ko. Hindi ako nagkaroon ng sandali ng kapayapaan.Patuloy ang pag iisip sa aking isipan. Hindi tumitigil. Hindi tumitigil. Ito ay nagtutulak sa akin na baliw, para sa kapakanan ng langit."Okay, ngayon gusto kong tumutok ka sa susi at sa mga insektong pinag aaralan natin," Sabi ko kay Mary, isa sa mga estudyanteng tinuturuan ko. "Kung gusto mong makabisado ang dichotomous key, kailangan magtuon sa dalawang iyon."Inaasahan ko na ito ay makagambala sa akin mula sa aking mga iniisip, ngunit ako ay nagkamali. Ang aking ulo ay patuloy na naliligaw sa bawat sumpa.Si Mary ay tumango, nagbibigay sa akin ng senyales na naiintindihan niya."Ang unang karakter ay may malalaking pakpak at may maliit o walang pakpak... Ano sa palagay mo ang sagot?"Pinag aaralan niya ang mga insekto sa libro bago bumaling sa akin. Sa una, tila hindi siya sigurado, ngunit sa huli ay ibinuka niya ang kanyang bibig at nagsalit
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 208

"Sa tingin ko ay wala"Palagi niyang tikom ang bibig tungkol sa ina ng kanyang anak. wala akong alam. Kasal ba sila, tapos hiwalay na? May relasyon lang ba sila? Gaano na sila katagal magkakilala?Duda ako na kusang loob niyang ibibigay sa akin ang impormasyong kailangan ko para pagsama samahin ang mga bagay bagay. Atsaka, ayokong masaktan siya. Parang bawat beses na banggitin ko siya, either naiinis talaga siya or nagagalit talaga.“Okay lang yan... Naiintindihan ko. Madalas, mas gusto ko na intindihin ang mga bagay ng sarili ko,” Huminto siya. "Ngunit hindi iyon nangangahulugan na hindi kita matutulungan dito," Itinuro niya ang maliit na hardin."Salamat," Ngumiti ako habang nakaluhod siya.Inabot ko sa kanya ang isang pares ng gwantes at sinundan niya ako."Ano ang ginagawa ng mga lalaki?" Nagtanong ako.“Paglalaro ng video games... Ito ay talagang gumulat kung gaano sila naging malapit. Talaga silang hindi mapaghihiwalay. Hindi ko man lang naisip ang ganitong senaryo sa akin
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 209

Rowan."Darating ba si Noah?" Tanong sa akin ng nanay ko.“Hindi ngayon, mom. Nakalimutan kong ipaalam kay Ava at ayaw ko na sabihin ito sa kanya ng biglaan," Sabi ko sa kanya habang naglalakad ako papasok sa bahay ni Kate.Ito ay ang aming buwanang pagsasama-sama. Katulad ng huli, ayoko na dito. Ang tanging dahilan kung bakit ako naroon ay dahil nangako ako kay Nanay na dadalo ako.“Na miss ko siya ng sobra at ganoon din si Kate. Gusto niya talagang makita siya." Huminto siya. "Ngayong hiwalay na sila ni Ava, ang tanging pagkakataon na makikita niya si Noah ay sa mga pagsasama sama na ito."Gusto kong maawa sa kanya, pero hindi. Ginawa ako nitong isang t*rantado, sigurado, ngunit naniniwala ako na lahat tayo ay nakakakuha ng nararapat sa atin. Ito ang parusa namin sa pagtrato namin kay Ava."Siguro sa susunod," Sabi ko habang nilalagpasan siya.Ilang taon ng magkaibigan sina Nanay at Kate. Gagawin niya ang lahat para sa bestfriend niya. Ang huling bagay na gusto ko o kailangan
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 210

"Hey Ro, natutuwa akong dumating ka." Hinalikan ni Kate ang magkabilang pisngi ko."Oo" ito ang tanging sagot na maaari kong makabisado, dahil hindi talaga ako natutuwa na narito.Naaabala siya ng aking mga magulang at nakikita ko iyon bilang pagkakataon kong makawala.Dumiretso ako sa kapatid ko.“Kumusta ang mga nangyayari?” Tanong niya pagkatapos ng paunang pagbati."Grabe" Bulong ko, naalala ang away namin ni Calvin noong weekend kanina.Hindi ito isa sa pinaka magandang sandali ko, pero pinaalala niya lang sa akin ang mga sandali na dati niyang hinahabol si Emma. Natakot ako dahil natatakot ako na ganoon din ang ginagawa niya kay Ava. Anuman ang lahat, si Calvin ay isang mabuting tao. Iyon, higit sa ano pa man, ay tumakot ng sobra sa akin dahil ibig sabihin nito na may pagkakataon talaga siya kung gawin niya ang gusto niya."Any progress so far?" tanong niya.“Wala. Ang tanging pag unlad ay nagawa kong asar lalo siya."Napabuntong hininga si Gabe. "Anong ginawa mo?"“Nak
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
1920212223
...
54
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status