บททั้งหมดของ Ex-Husband's Regret: บทที่ 401 - บทที่ 410

Harper.Si Jackson, isa sa mga driver ni Gabriel, ang nagbukas ng pinto para sa akin at pumasok ako, si Gabriel ay nadulas sa tabi ko.Hindi pa rin ako makapaniwala na pumayag ako dito, ngunit sa kaibuturan ko alam kong may katuturan ito. Tama si Gabriel, walang mas magandang paraan para magkaroon ng karanasan sa pagpapatakbo ng kumpanya kaysa matuto mula sa pinakamahusay. Pagdating sa negosyo, sina Gabriel at Rowan ang pinakamagaling doon. Nalampasan pa nila ang kanilang dad na nagretiro na ngunit pinuno pa rin ng mga miyembro ng board.Ang tagal kong naghanda dahil hindi ako makapagdesisyon kung ano ang isusuot ko. Nagtrabaho ako mula sa bahay kadalasan at kapag ako ay nagpunta sa kumpanya, nagsuot ako ng casual na damit tutal medyo laid back ang company na pinagtatrabahuhan ko dati.Gusto kong magmukhang presentable at gumawa ng magandang unang impression. Wala akong masyadong damit pangtrabaho at nagplano akong mag shopping ngayong weekend. Mahigpit ang pera, ngunit magagawa ko

Nagsimula na siyang maglakad at sumunod naman ako sa likod niya."Ito ang office ni Rowan" Sabi niya pagkatapos naming huminto sa harap ng isang pinto.Nakalagay doon ang pangalan ng kapatid niya. Tumango ako, hindi talaga sigurado kung bakit kailangan kong malaman iyon. Oo naman, magtatrabaho ako para sa kanya, ngunit kailangan ko ba talagang makipag ugnayan sa iba pang mas matataas na pinuno?"Ang opisina ko ay nasa tabi mismo niya, ngunit hayaan mo akong bigyan ka ng mabilisang paglilibot bago ko hayaan ang iba kong P.A na ipakita sayo ang iba pa at gabayan ka sa kung ano ang iyong gagawin."“Hindi naman talaga kailangan yun... sigurado ako na ang iyong P.A ay mabibigyan ako ng tour. Marami ka sigurong gagawin" Sabi ko sa kanya sa nakakahiyang boses.Si Gabriel ay sikat sa pagtulog kasama ang kanyang mga personal assistant at hindi pa niya talaga sinubukang itago ang maruming katotohanang iyon.Sobrang naabala ako noong kasal kami. Ayaw kong malaman na asawa ko siya, ngunit hi

Ng sabihin sa akin ni Gabriel na bibisitahin namin ang kanyang pamilya sa weekly barbecue nila, hindi ko akalain na magiging ganito kaaga.Hectic ang kahapon sa opisina. Malinaw na may entourage si Gabriel ng mga babaeng empleyado na gusto ng isang piraso sa kanya. Sa katotohanan, wala akong pakialam. Hindi niya maiwasan na mainit ang paninigarilyo niya. Ang nasa isip ko ay ang ilan sa mga mapoot at selos na tingin na nakuha ko mula sa ilan sa mga babaeng iyon.Kung naisip ko na si Milly lang ang gustong ipagtanggol ang kanyang pag aangkin, buti na lang nagkamali ako. Hindi ko masasabi sa iyo kung ilang beses akong pinigilan ng ilang babae noong pinababa ako ni Christopher para tapusin ang isang gawain.Tila, ang dalawang babaeng pinagalitan ni Gabriel ay may pananagutan sa pagpapakalat ng balita na ako ang bagong babae ni Gabriel. Sa tingin ko ang kanyang kamay sa aking lower back ang nagsabi ng lahat. Ang magandang balita ay naisip nilang lahat na ako ay isang panandaliang kabit a

Nakatitig sa amin si Lilly, lumilipat ang mga mata niya mula sa akin patungo sa kanyang dad. Nakikita ko ang mga tanong sa kanila. Ang pagtataka na may ugnayan sa akin at kay Gabriel.Gaya ng sinabi ko, hindi ito dapat mangyari. Hindi dapat ako ma akit kay Gabriel matapos ang lahat ng mga taong magkalayo. Sa totoo lang, naisip ko na gusto ko ang aking pagkahumaling sa kanya. Na ang pakikitungo niya sa akin ilang taon na ang nakakaraan, ay pinatay ang lahat ng nararamdaman ko para sa kanya.Kung gaano ako naging mali. Heto ako, ilang taon na ang lumipas, muntik na siyang halikan. Pakiramdam ko ay kakila kilabot na pinahintulutan ko ang isang sandali ng kahinaan. Na hinayaan ko ang aking sarili na maakit ng mga pananabik ng aking katawan."Maghalikan ba kayong dalawa?" Inosenteng tanong ni Lilly, at hindi ko mapigilan ang matalim na paghinga na aking natatanggap.Ang gulo ng isip ko. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko sa kanya. Dapat ko bang sabihin sa kanya ang totoo? Ganun pa

Gabe.“Mom!” Sigaw ko at sumugod sa kanya.Nakahandusay siya sa sahig. Walang dapat magsabi sa akin na ang gulat ng makita si Lilly ang naging dahilan ng pagkahimatay niya. Tulad ng sa akin, kailangan lang niyang tingnan ang kulay abong mga mata upang malaman na si Lilly ay isang Kahoy.Marahan kong sinampal ang pisngi niya, pero wala itong nagawa para magising siya. Idinausdos ko ang isang kamay sa ilalim ng kanyang mga balikat at ang isa sa ilalim ng kanyang mga tuhod, binuhat ko siya sa aking mga kamay at dinala sa pinakamalapit na sofa.“Dad! Rowan!” Sigaw ko sa kanila, natatakot na iwan ang aking ina.“Okay lang ba siya?” Tanong ni Lilly sa maliit at mahinang boses. “May nagawa ba akong mali? Wala ba siyang malay dahil sa akin?"Ang mga luhang lumalangoy sa kanyang mga mata ay ang aking pagwawakas. Sa ganoong kaikling panahon, napako na siya sa mismong hibla ng aking pagkatao. Nasasaktan ako ng makita siyang umiiyak. Sa totoo lang hindi ko iniisip na minahal ko ang isang tao